Blue System

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Blue System
Dieterbohlen2006.jpg
Założyciel grupy Dieter Bohlen
Rok założenia 1987
Rok rozwiązania 1998
Pochodzenie  Niemcy
Gatunek pop, dance, eurodance, euro disco
Aktywność 1987–1998
Wytwórnia płytowa Hansa
Powiązania Modern Talking,
Systems in Blue
Logo Blue System

Blue Systemniemiecki zespół muzyki pop oraz dance, założony w 1987 przez Dietera Bohlena, który powstał po rozpadzie grupy Modern Talking, kończąc działalność wraz z jej reaktywacją w 1998.

Historia grupy[edytuj]

Mając ogromny potencjał muzycznych pomysłów i kompozycji Dieter Bohlen po rozpadzie grupy Modern Talking w 1987 postanowił nie rozstawać się z branżą muzyczną inicjując kolejnym pomysłem powstanie w tym samym roku grupy muzyków pod nazwą Blue System, pełniąc w nim rolę głównego wokalisty[1]. Był on jednocześnie kompozytorem praktycznie wszystkich utworów grupy, wykonując je (w głównych frazach piosenek) nieco ochrypłym głosem, natomiast partie refrenów śpiewał Michael Scholz w wysokich tonacjach, naśladując w ten sposób partie chórowe utworów grupy Modern Talking[2]. Podczas pracy nad muzyką studyjną zaangażowany był producent i inżynier dźwięku Luis Rodríguez wraz z grupą chórzystów z jej podstawowym składem w osobach: Rolfa Köhlera, Michaela Scholza i Detlefa Wiedeke[3], natomiast podczas koncertów grupa tworzyła widowisko, podczas którego utwory grano z pół playbacku, dogrywając i dośpiewując niektóre partie, lansując poza muzyką swój kolorowy wizerunek. W ostatnich latach działalności zespołu do głównych partii wokalnych dołączyli swoje głosy: Madeleine Lang i Marion Schwaiger[2].

Muzyka jaką prezentowała grupa Blue System była zbliżona do brzmienia utworów zespołu Modern Talking[3]. Zniknęło „cukierkowate” brzmienie wokalisty Thomasa Andersa oraz pojawiła się tendencja do mniej dyskotekowego sposobu wykonywania utworów[3]. W październiku 1987 ukazał się pierwszy singel Sorry Little Sarah[2], stając się przebojem, popularnym wśród sympatyków brzmienia muzyki grupy Modern Talking. Początkowo przebój ten był w planach macierzystego zespołu Modern Talking, ale zaprzestanie jego działalności zmieniło te zamierzenia. Wkrótce wydano pierwszy album studyjny Walking on a Rainbow (1987)[2].

W 1994 Dieter Bohlen idąc za ogólnymi lansowanymi trendami muzyki pop, postanowił zmienić brzmienie utworów grupy na bardziej dance'owe[3]. Zrezygnował z pomocy Luisa Rodrígueza i cztery ostatnie albumy nagrywał z pomocą nowych ludzi[3]. Pomysł początkowo okazał się dobry (m.in. przebój Laila (1995))[2], ale nie uratowało to pozycji zespołu, który z lansowanymi singlami zajmował coraz niższe pozycje na listach przebojów krajów niemieckojęzycznych, m.in. Niemiec[4], Austrii[5] i Szwajcarii[6]. Nic więc dziwnego, że mając to na uwadze na początku 1998 Dieter Bohlen postanowił zaprzestać działalności zespołu Blue System, po wydaniu ostatniego singla Love Will Drive Me Crazy[2] i reaktywować po 11 latach przerwy swój dawny macierzysty zespół Modern Talking[3].

Grupa wydała 13 głównych albumów studyjnych[2] (cztery z nich uzyskały status złotej płyty w Niemczech i Polsce, a jeden platynowej na Łotwie)[7], z których najwyżej sklasyfikowany był album Backstreet Dreams (1993), dochodząc do 5 miejsca niemieckiej listy przebojów[4], oraz około 30 singli z My Bed Is Too Big (1988), który doszedł do 4 miejsca na liście przebojów Top 40 w Austrii[5]. Według Bertelsmann Music Group, zespół sprzedał ponad 5 milionów płyt (stan na 1998). Prawdopodobnie nigdy już nie dojdzie do reaktywacji grupy, bowiem główny jej architekt Dieter Bohlen zaangażowany jest w działalność solową oraz inne projekty i zamierzenia[3]. Ponadto grupa pod nazwą Blue System nagrała ponad 20 wideoklipów z towarzyszeniem również innych osób[2].

Tradycję Blue System kontynuuje od 2003 chórek zespołu działający pod nazwą grupy Systems in Blue, w którego składzie znaleźli się byli członkowie grupy Blue System: Köhler, Wiedeke i Scholz.

Skład zespołu[edytuj]

Skład zespołu zmieniał się na przestrzeni jego działania. Weszły do niego następujące osoby[2]:

natomiast muzykami sesyjnymi (studyjnymi) byli[2]:

  • 1987-1998 – Detlef Wiedeke (chórzysta, gitarzysta-tylko w studio);
  • 1987-1998 – Rolf Köhler (wokalista, basista, programowanie automatów perkusyjnych-tylko w studio);
  • 1987-1998 – Michael Scholz (chórzysta, instrumenty klawiszowe-tylko w studio);
  •  ? – Christian Wilkens;
  •  ? – Ralf Stemmann;
  •  ? – Larry Zangahani;
  •  ? – Peter Weihe;
  •  ? – Marion Schwaiger;
  •  ? – Thomas Bauer;
  •  ? – Thorsten Brötzmann;
  •  ? – Madeleine Lang;
  •  ? – Werner Becker;
  •  ? – Udo Dahmen;
  •  ? – Tissy Thiers.

Dyskografia[edytuj]

Albumy studyjne i single[edytuj]

Blue System.svg Albumy studyjne[2]
Rok Album Notowania na listach przebojów Data wydania albumu Status / Kraj[7]
GfK Entertainment[4]
 Niemcy
Ö3 Austria Top 40[5]
 Austria
Hitparade[6]
 Szwajcaria
1987 Walking on a Rainbow 2.11.1987
1988 Body Heat 20. 23. 17.10.1988
1989 Twilight 11. 30. 26. 9.10.1989 Gold record icon.svg  Niemcy
1990 Obsession 14. 18. 8.10.1990 Gold record icon.svg  Niemcy
1991 Seeds of Heaven 11. 12. 12.04.1991
Déjà Vu 18. 27. 30.09.1991 Gold record icon.svg  Niemcy
1992 Hello America 29. 21. 23.03.1992
1993 Backstreet Dreams 5. 22. 19.04.1993
1994 21st Century 11. 21.03.1994
X - Ten 24. 31.10.1994
1995 Forever Blue 18. 9.10.1995 Gold record icon.svg  Polska
1996 Body to Body 29. 14.10.1996
1997 Here I Am 38. 17.11.1997 Platinum record icon.svg  Łotwa
Blue System.svg Single[2]
Rok Singel Notowania na listach przebojów Data wydania singla Album
GfK Entertainment[4]
 Niemcy
Ö3 Austria Top 40[5]
 Austria
Hitparade[6]
 Szwajcaria
1987 Sorry Little Sarah 14. 10. 19.10.1987 Walking on a Rainbow
1988 Big Boys Don't Cry 1988
She's a Lady 1988
My Bed Is Too Big 10. 4. 18.04.1988 Body Heat
Under My Skin 6. 12. 18. 10.10.1988
Silent Water 13. 16. 2.01.1989
1989 Love Suite 14. 27.03.1989
Magic Symphony 10. 23. 21. 28.08.1989 Twilight
Love Me on the Rocks 11.12.1989
1990 48 Hours 29. 28. 16.04.1990 Obsession
Love Is Such a Lonely Sword 16. 13. 13.08.1990
When Sarah Smiles 63. 3.12.1990
1991 Lucifer 25. 8. 1.04.1991 Seeds of Heaven
Testamente D'Amelia 34. 8.07.1991
Déjà Vu 12. 16. 9.09.1991 Déjà Vu
It's All Over[a] 60. 2.12.1991
1992 Romeo & Juliet 25. 22. 23.02.1992 Hello America
I Will Survive 30. 17.05.1992
1993 History 26. 22.03.1993 Backstreet Dreams
Operator 87. 5.07.1993
1994 6 Years - 6 Nights 47. 14.03.1994 21st Century
That's Love 1994
Dr. Mabuse 10.1994 X - Ten
1995 Laila 29. 11.09.1995 Forever Blue
1996 Only with You 58. 3.06.1996 Body to Body
Body to Body 1996
For the Children[b] 67. 16.09.1996
1997 Anything 79. 10.11.1997 Here I Am
1998 Love Will Drive Me Crazy 12.01.1998

Albumy kompilacyjne[edytuj]

Blue System.svg Albumy kompilacyjne[2]
Rok Album Wytwórnia płytowa
1995 Gold BMG Records Africa Ltd.
1997 When You Are Lonely SR International
2001 Grand Collection Квадро-Диск
2007 Диско 80-х Sony BMG Music Entertainment
2009 The History Of Blue System Sony Music
Magic Symphonies – The Very Best Of Blue System Sony Music
Greatest Hits Sony Music
40 Jahre ZDF Hitparade Sony Music
2010 Modern Talking & Blue System – Das Nummer 1 Album! Sony Music
2013 Seeds Of Heaven / Hello America Sony Music
2014 Magic Blue[8] Sony Music

Uwagi

  1. Dieter Bohlen zaśpiewał ten singel w duecie z Dionne Warwick.
  2. Singel nagrany z towarzyszeniem dziecięcej grupy Children United.

Przypisy

  1. Blue System. Artist biography by Jason Ankeny (ang.). Allmusic.com. [dostęp 2016-06-12].
  2. a b c d e f g h i j k l m Blue System (→ Discogs.com) ↓.
  3. a b c d e f g Blue System (→ Moderntalking.pl) ↓.
  4. a b c d Blue System (niem.). W: Offizielle Deutsche Charts [on-line]. Offiziellecharts.de. [dostęp 2016-02-18].
  5. a b c d Die bekanntesten songs von Blue System (niem.). Austriancharts.at. [dostęp 2016-02-18].
  6. a b c Blue System (niem.). Hitparade.ch. [dostęp 2016-02-18].
  7. a b Gold & Platinum (Blue System) (ang.). Web.archive.org. [dostęp 2016-02-21].
  8. Blue System - „Magic Blue”. Sonymusic.pl. [dostęp 2016-06-21].

Linki zewnętrzne[edytuj]