Bożena Betley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bożena Betley (ur. w 1940 w Dąbrowie Górniczej[1]) − polska śpiewaczka operowa (sopran), solistka Opery i Operetki w Bydgoszczy, a od 1973 roku Opery Narodowej w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły muzycznej w latach 60. występowała w zespole Meteory[2] oraz grała w orkiestrze Opery Warszawskiej jako pierwsza flecistka. Pracując w tzw. kanale, kształciła głos i w 1968 r. ukończyła studia wokalne. W tym samym roku została przyjęta do pracy w bydgoskiej Operze i Operetce, debiutując jako Aida w operze G. Verdiego[3]. Po udanym występie w Operze żebraczej B. Brittena (1968) i debiucie operetkowym w Księżniczce czardasza I. Kalmana (1968), zaśpiewała Hannę w Strasznym dworze S. Moniuszki. Z partią tą wystąpiła gościnnie w Teatrze Miejskim w Ostrawie.

W tym czasie zwróciła na siebie uwagę nie tylko ciekawym prowadzeniem partii wokalnej, ale także grą aktorską. W 1969 r. została laureatką II nagrody na Konkursie Moniuszkowskim we Wrocławiu. W 1970 r. na Międzynarodowym Festiwalu Śpiewaczym w Tuluzie zdobyła drugie miejsce w kategorii głosów żeńskich oraz srebrny medal ufundowany przez Radę Miasta Paryża. Sukces ten szeroko odnotowała bydgoska prasa, bo był to pierwszy międzynarodowy i tak prestiżowy splendor, jaki przypadł artyście reprezentującemu bydgoski teatr operowy.

W kolejnych latach tworzyła kreacje operowe w spektaklach: Czarodziejski flet W.A. Mozarta (Pamina), Zaczarowane koło J. Gablenza (Basia), Don Carlos G. Verdiego (Elżbieta Valois), Poławiacze pereł G. Bizeta (Leila) oraz operetkowe w Krainie uśmiechu F. Lehara. Po zdobyciu wokalnych i scenicznych doświadczeń w Bydgoszczy w 1973 r. została zaangażowana do Teatru Wielkiego w Warszawie. Na przywitanie ze stołeczną publicznością zaśpiewała dwie partie w prapremierach polskich oper współczesnych: „Chłopach” W. Rudzińskiego (Jagna) i Diabłach z Loudun K. Pendereckiego (Siostra Gabriela). Po sukcesach krajowych uzyskała także poklask za granicą, co pozwalało ją z czasem zaliczyć do grona najbardziej eksportowych polskich śpiewaczek operowych.

W kolejnych latach pojawiała się w Bydgoszczy na gościnnych występach, śpiewając na koncertach w Filharmonii Pomorskiej. Dała też kilka wokalnych recitali, m.in. z okazji jubileuszu Bydgoskiego Towarzystwa Muzycznego.

Nagrania telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Betley-Sieradzka Bożena - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy, encyklopedia.pwn.pl [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  2. Niecodzienny raptularz (pol.). celejewskaraptularz.blogspot.com, 2006-12-31. [dostęp 2019-04-26].
  3. BETLEY-SIERADZKA BOŻENA - Encyklopedia Muzyki - RMF Classic, www.rmfclassic.pl [dostęp 2019-07-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]