Bolesław Makowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Makowski
kanonik
Kraj działania  Prusy
 Polska
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1880
Pelplin
Data i miejsce śmierci 25 października 1934
Poznań
proboszcz parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Chojnicach
Okres sprawowania 1922-1934
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 13 marca 1904
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Bolesław Makowski[1] (ur. 30 grudnia 1880 w Pelplinie, zm. 25 października 1934 w Poznaniu) – polski duchowny katolicki, kanonik, prezbiter rzymskokatolicki diecezji chełmińskiej, proboszcz parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Chojnicach, filomata pomorski, kapelan 1 Batalionu Strzelców, kawaler Orderu Polonia Restituta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 30 grudnia 1880 r. w Pelplinie w rodzinie nauczyciela Michała i Marty Redner, bratanicy biskupa chełmińskiego Leona Rednera. W latach 1890-1896 uczył się w Collegium Marianum w Pelplinie, a następnie w w latach 1896-1900 w gimnazjum chełmińskim, gdzie należał do tajnej organizacji filomackiej. Po maturze w roku 1900 rozpoczął naukę w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Jako kleryk sądzony był w procesie filomatów pomorskich w Toruniu i skazany został na sześć tygodni więzienia. Karę odbywał w więzieniu w Tczewie. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 marca 1904. Będąc w latach 1904-1907 wikariuszem w Starych Szkotach koło Gdańska, studiował historię sztuki na Politechnice Gdańskiej. W latach 1907-1920 był kuratusem szpitala NMP w Gdańsku. W 1920 r. powołany został na stanowisko radcy dla spraw kościelnych w Urzędzie Wojewódzkim Pomorskim w Toruniu. Należał do głównych współzałożycieli Towarzystwa Filomatów Pomorskich. Od 25 marca 1922 r. był proboszczem w Chojnicach. W czasie sprawowania przez niego urzędu chojnickiego proboszcza znacznie wzrosła frekwencja wiernych oraz przyjmujących komunię. W 1924 r. przeprowadził renowację chojnickiej fary, restaurując między innymi gotyckie sklepienia, a po licznych staraniach przejął z rąk protestantów kościół w Krojantach. Pracował jako prezes Kuratorium Zakładu św. Boromeusza, opieką otaczał parafialne stowarzyszenia młodzieży. Ksiądz Makowski należał do Mieszanej Komisji dla Spraw Sztuki Kościelnej w Pelplinie, a w latach 1920-1930 był członkiem zarządu Towarzystwa Naukowego w Toruniu. W 1928 r. został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej w Pelplinie. Publikował liczne artykuły z dziedziny historii sztuki. Jest autorem między innymi publikacji "Sztuka na Pomorzu", która stanowi pierwszą próbę syntetycznego ujęcia historii sztuki na Pomorzu. Odznaczony Orderem Polonia Restituta. Jako proboszcz chojnicki spełniał równocześnie obowiązki duszpasterskie kapelana 1 Batalionu Strzelców. Jego zasługą jest również utworzenie w parafii licznych stowarzyszeń kościelnych oraz Akcji Katolickiej. Jako proboszcz dołożył wiele starań w kierunku utworzenia niezależnej polskiej prowincji sióst franciszkanek z domem macierzystym w Chojnicach.

Zmarł 25 października 1934 r. w Poznaniu, pochowany został na Cmentarzu Parafialnym w Chojnicach. Jego pogrzeb odbył się 30 października i stał się manifestacją uczuć katolickiego społeczeństwa Chojnic. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył Sługa Boży biskup Konstantyn Dominik.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. na podstawie książki "Dzieje parafii pw. Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Chojnicach w latach 1772-2000