Politechnika Gdańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Politechnika Gdańska
Polytechnica Gedanensis
Gdańsk University of Technology
Uczelniany Gmach Główny
Uczelniany Gmach Główny
Dewiza „Historia mądrością – przyszłość wyzwaniem" – przyjęta uchwałą Senatu Politechniki Gdańskiej w dniu 21 stycznia 2015
Data założenia 6 października 1904 – jako Królewska Wyższa Szkoła Techniczna w Gdańsku
Typ uczelni państwowa
Państwo  Polska
Adres ul. Narutowicza 11-12
80-233 Gdańsk Wrzeszcz
Liczba pracowników
• naukowych
2.670
1.200
Liczba studentów 24 784[1]
Rektor prof. dr hab. inż. Henryk Krawczyk
Członkostwo Socrates-Erasmus, Forum UNESCO
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Politechnika Gdańska
Politechnika Gdańska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Politechnika Gdańska
Politechnika Gdańska
Ziemia 54°22′17″N 18°37′08″E/54,371389 18,618889
Strona internetowa

Politechnika Gdańska, PG – państwowa uczelnia wyższa o profilu technicznym w Gdańsku. Politechnika Gdańska, założona w 1904, jest jedną z najstarszych w Polsce autonomicznych uczelni państwowych i najstarszą na obecnym terenie Rzeczypospolitej politechniką. Obejmuje 9 wydziałów, na których studiuje ponad 27 tysięcy studentów na studiach inżynierskich i magisterskich realizowanych w systemie stacjonarnym i niestacjonarnym. Uczelnia zatrudnia niemal 2500 osób, w tym około 1200 nauczycieli akademickich.

Większość wydziałów posiada prawa akademickie, czyli jest uprawniona do nadawania również stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego oraz występowania do Prezydenta RP o nadanie tytułu naukowego profesora.

Politechnika Gdańska jest organizatorem wielu krajowych i międzynarodowych konferencji, sympozjów i seminariów. Prowadzi wymianę międzynarodową studentów i pracowników. Dział Międzynarodowej Współpracy Akademickiej zbiera i udostępnia informacje o programach międzynarodowych, możliwościach uzyskania stypendiów zagranicznych i zaproszenia stypendystów spoza Polski.

Uczelnia ma tradycje parlamentarnego i kulturalnego życia studenckiego. W latach 60. XX w. powstał tu pierwszy niezależny Parlament Studencki w powojennej historii szkolnictwa wyższego w Polsce. W tym samym okresie na PG rozpoczął działalność teatrzyk „Bim-Bom” ze Zbigniewem Cybulskim i Bogumiłem Kobielą.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Politechnika Gdańska znajduje się w centrum gdańskiego Wrzeszcza, dzielnicy dobrze skomunikowanej z pozostałymi częściami Trójmiasta. Budynki należące do kampusu Politechniki Gdańskiej, w tym obiekty dydaktyczne, administracyjne oraz domy studenckie, zlokalizowane są w sąsiedztwie ulic Traugutta, do Studzienki, Fiszera oraz al. Zwycięstwa. Gmach Główny uczelni mieści się przy ul. Narutowicza 11/12.

Patroni[edytuj | edytuj kod]

Relief z wizerunkiem Jana Heweliusza

Jan Heweliusz[2] (ur. 8.05.1611 Gdańsk, zm. 28.01.1687 Gdańsk), gdański astronom i geodeta, piwowar, ławnik i rajca, syn Abrahama Hewelke i Korduli z Heckerów. Najwybitniejszy po Mikołaju Koperniku astronom na ziemiach polskich. Konstruktor przyrządów astronomicznych, wynalazca zegara wahadłowego, peryskopu i śruby mikrometrycznej, twórca pierwszego na świecie wielkiego obserwatorium astronomicznego wyposażonego w lunety. 2 października 2011 roku na jednym z dziedzińców Politechniki Gdańskiej odsłonięto relief z portretem Jana Heweliusza autorstwa Roberta Kai.

Gabriel Fahrenheit[3] (ur. 24.05.1688 Gdańsk, zm. 16.09.1736 Haga), urodzony w Gdańsku fizyk i inżynier, wynalazca termometru rtęciowego i twórca skali temperatury, popularnej w niektórych krajach anglosaskich. Syn kupca Daniela i Concordii z domu Schumann.

22 września 2010, uchwałą Senatu Politechniki Gdańskiej, Dziedziniec Północy nazwany został imieniem Daniela Gabriela Fahrenheita, a Dziedziniec Południowy z wahadłem Foucaulta imieniem Jana Heweliusza.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Struktura i nazwy[edytuj | edytuj kod]

Gmach Główny w 1904
  • 19041918 – Królewska Wyższa Szkoła Techniczna w Gdańsku (Königliche Technische Hochschule zu Danzig). Uczelnia posiadała 6 wydziałów:

Wydział Architektury, Wydział Budownictwa, Wydział Maszynowy i Elektrotechniki, Wydział Budowy Okrętów i Maszyn Okrętowych, Wydział Chemiczny, Wydział Nauk Ogólnych.

  • 19181921 – Wyższa Szkoła Techniczna w Gdańsku (Technische Hochschule in Danzig)
  • 19211939 – Wyższa Szkoła Techniczna Wolnego Miasta Gdańska (Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig)

Po wprowadzeniu z dniem 1 sierpnia 1922 zmian w statucie, regulaminie i organizacji uczelni zamiast sześciu wydziałów powołano trzy: Wydział I Nauk Ogólnych, Wydział II Budownictwa, Wydział III Techniki Maszyn, Techniki Okrętowej i Elektrotechniki. Na Wydziale III utworzono następujące oddziały:Oddział Techniki Maszyn, Oddział Techniki Okrętowej, Oddział Elektrotechniki.

W roku akademickim 1926/1927 zmieniono nazwę Wydziału III na Wydział Budowy Maszyn, Elektrotechniki oraz Techniki Okrętowej i Lotniczej
W roku akademickim 1938/1939 zmieniono nazwę Wydziału III na Wydział Maszynowy
  • 19391941 – Wyższa Szkoła Techniczna Gdańsk (Technische Hochschule Danzig)
  • 19411945 – Wyższa Szkoła Rzeszy w Gdańsku (Reichshochschule Danzig)
  • od 24 maja 1945Politechnika Gdańska

Do 1918[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze budynki dzisiejszej politechniki zostały wybudowane w latach 19001904, wedle projektów berlińskiego architekta Alberta Carstena[4] dla nowo powstającej Wyższej Szkoły Technicznej (Königliche Preussische Technische Hochschule). Gmach główny uczelni posiada bogaty wystrój rzeźbiarski, utrzymany w stylu neorenesansu niderlandzkiego, dzięki któremu miała się wpisać w zabytkową architekturę Gdańska[5]. Zespół zabudowy Politechniki Gdańskiej wpisany jest do rejestru zabytków[6].

Uroczysta inauguracja odbyła się 6 października 1904, w obecności niemieckiego cesarza, Wilhelma II[4].

Lata 1918-1939[edytuj | edytuj kod]

W latach 1918–1921 uczelnia nosiła nazwę Wyższej Szkoły Technicznej w Gdańsku (Technische Hochschule zu Danzig). Wraz z utworzeniem Wolnego Miasta Gdańska zmieniono nazwę uczelni na Wyższą Szkołę Techniczną Wolnego Miasta Gdańska (Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig). 1 sierpnia 1922 wprowadzono zmiany w statucie, regulaminie i strukturze uczelni. Powołano trzy wydziały:

  • Wydział I Nauk Ogólnych: Katedra Ia Humanistyczna, Katedra Ib Matematyczno Fizyczna, Katedra Ic Chemiczna
  • Wydział II Budownictwa: Katedra IIa Architektury, Katedra IIb Inżynierii Budowlanej
  • Wydział III Inżynierii Maszynowej: Katedra IIIa Budowy Maszyn, Katedra IIIb Elektryczna, Katedra IIIc Budowy Okrętów (od 1929 Budowy Okrętów i Lotnicza)
Dziedziniec Daniela Gabriela Fahrenheita

Lata 1939-1945[edytuj | edytuj kod]

W latach 1939-1941 zmieniono nazwę uczelni na Wyższą Szkołę Techniczną w Gdańsku (Technische Hochschule Danzig), w latach 1941-1945 funkcjonowała nazwa Wyższej Szkoły Rzeszy w Gdańsku (Reichshochschule Danzig), ze znaczne zmniejszoną liczbą studentów i kadry naukowej. W styczniu 1945 zawieszono zajęcia i rozpoczęto ewakuację wyposażenia, księgozbioru i pracowników. Budynki przerobiono na szpital wojenny z 3 tysiącami łóżek.

Przekształcenie w 1945[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie Dekretu (z mocą ustawy) Prezydenta Krajowej Rady Narodowej z wniosku Ministra Oświaty Rzeczypospolitej Polskiej z 24 maja 1945 istnieje jako uczelnia polska[7][8]. Pomimo, że polska uczelnia nie uznaje się za bezpośrednią kontynuatorkę istniejącej w tym miejscu szkoły niemieckiej i gdańskiej, ale jedynie tradycji szkoły o profilu technicznym, to jednak - zgodnie z Dekretem o przekształceniu Politechniki Gdańskiej w polską państwową szkołę akademicką - współczesna Politechnika Gdańska zachowuje wszystkie prawa i obowiązki Politechniki w Wolnym Mieście Gdańsku[9]. W 2005 Politechnika Gdańska świętowała 60-lecie istnienia[10] i jednocześnie 100-lecie istnienia Politechniki w Gdańsku[11]. Do dzisiaj istnieją spory o spadek po przedwojennej Politechnice, jednak akademicka świadomość niezależności i równości pozwala w spokoju przyjmować ciągłość, zgodnie z prawem[7], współczesnej i przedwojennej Politechniki.

Zabytkowe miejsca[12][edytuj | edytuj kod]

Gmach Główny powstał w latach 1900–1904 według projektu Hermanna Eggertta i Alberta Carstena równocześnie z budynkami Instytutu Elektrotechnicznego, Laboratorium Maszynowego i Wydziału Chemicznego. Wszystkie te obiekty wzniesiono w stylu renesansu północnego z elementami secesji. Frontowa część Gmachu Głównego jest ozdobiona licznymi kamiennymi rzeźbami, które symboliką nawiązują do przeznaczenia budynku. Nad centralnym wejściem znajduje się głowa Meduzy, chroniąca gmach przed intruzami i personifikująca energię. Rzeźby umieszczone nad wschodnią bramą boczną przedstawiają latarnię morską oraz wieżę Kościoła Mariackiego, nad zachodnią bramą: częściowo zniszczony symbol parowozu oraz dziób statku. Nad oknami wysokiego parteru umieszczono podobizny pruskich uczonych i pionierów techniki XIX wieku: architekta Karla Friedricha Schinkla, fizyka Gotthilfa H.L. Hagena, producenta parowozów Johanna F.A. Borsiga i budowniczego okrętów Ferdinanda Schichaua. Dekorację instalacji odprowadzania wody z dachu stanowią cztery miedziane rzygacze w postaci mężczyzn trzymających stwory wodne.

Rzygacze na Gmachu Głównym Politechniki Gdańskiej

Wieża zegarowa, zniszczona w 1945 roku powróciła na dach Gmachu Głównego 13 maja 2012 roku. Wieża ma 18 m wysokości, waży 15 ton. Wieżę wieńczy pozłacana rzeźba Alegorii Nauki. Budynek główny obejmuje dziedzińce wewnętrzne przykryte szklanymi kolebkami założonymi w 2004 roku według projektu W. Czabańskiego i Z. Wilka. Dziedziniec Południowy w 2012 roku przyjął oficjalnie imię Jana Heweliusza. Wahadło Foucaulta służy do demonstrowania ruchu obrotowego Ziemi wokół własnej osi. Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka, który pierwszy wykonał podobne doświadczenie w 1851 roku w paryskim Panteonie. Urządzenie, które pojawiło się w 2005 roku na Dziedzińcu Południowym, to ważący 64 kg metalowy dysk zawieszony na ramieniu długości 26 m. Obserwację wahań ułatwia promień lasera. Elektromagnes umieszczony w punkcie zawieszenia podtrzymuje wahania, które bez niego po pewnym czasie by zanikły. Reliefy przedstawiające portret Jana Heweliusza i projekt refleksyjnego zegara słonecznego (po lewej) i obrotową mapę nieba z sekstantem zamontowane w niszach okiennych nad wahadłem Foucaulta. Reliefy ze stali nierdzewnej wykonał Robert Kaja. W październiku 2013 roku na Dziedzińcu Północnym odsłonięto relief z podobizną wielkiego gdańszczanina D.G. Fahrenheita, fizyka, inżyniera, wynalazcy termometru rtęciowego i twórcy skali temperatury. W jednej z nisz okiennych znajduje się podobizna wielkiego fizyka. Druga pokryta jest grubą szklaną taflą. Górna część instalacji przypomina siatkę naczyń krwionośnych, natomiast dolna, o błękitnym odcieniu, obrazuje strukturę kryształów widzianych na szybie w czasie mrozów. Na środku umieszczony został termometr Fahrenheita.

Zabytkowe liczniki gazowe[edytuj | edytuj kod]

W 1904 roku wraz z wybudowaniem gmachów politechniki oddano do użytku wewnętrzną sieć gazową. Rozpoczynała się tuż przy Portierni Głównej. W odpowiednim pomieszczeniu umiejscowiono główny zawór i pomiar zużycia gazu. Stała ekspozycja zabytkowych wodnych liczników gazowych politechniki w Gdańsku, stojących na pierwotnych stanowiskach pomiarowych od chwili ich montażu do dnia dzisiejszego, zawiera zachowane fragmenty instalacji.

Kordegardy przy bramie wejściowej[edytuj | edytuj kod]

Dwa niewielkie budynki usytuowane symetrycznie względem osi głównej, przed Gmachem Głównym. Po wschodniej stronie znajduje się dawny dom portiera (z symbolem klucza) oraz domek, który oficjalnie był „domkiem głównego elektryka”, z symbolem kwiatka (prawdopodobnie domek ogrodnika). Po modernizacji siedziba Działu Promocji PG i Portiernia. Przy domku portiera znajduje się zrekonstruowana rzeźba sowy naturalnej wielkości, symbolu wiedzy i mądrości.

Laboratorium Maszynowe[edytuj | edytuj kod]

Górujący nad kampusem Politechniki Gdańskiej zabytkowy komin, wraz z przylegającą do niego wieżą ciśnień, powstał jako część Laboratorium Maszynowego. Wybudowane w 1904 roku według projektu Hermanna Eggertta i Alberta Carstena, spełniało potrzeby uczelni w zakresie zaopatrzenia w ciepło, wodę i elektryczność oraz służyło do potrzeb dydaktycznych. Budynek składał się z podpiwniczonej hali maszyn, przylegającej kotłowni, usytuowanego między nimi komina z przylegającą wieżą ciśnień i ciągu pomieszczeń. Projekt wyposażenia – prof. Josse. W 1945 była to pierwsza elektrownia uruchomiona interwencyjnie w Gdańsku, która służyła mieszkańcom Wrzeszcza. Laboratorium zostało rozbudowane i zmodernizowane w latach 1994–1997. W budynku zachowano liczne zabytki techniki.

Chłodnia kominowa[edytuj | edytuj kod]

Nieopodal laboratorium postawiono chłodnię kominową oraz budynek maszynisty. Postawiona do schładzania wody w obiegu zamknię tym. Stalowa konstrukcja chłodni o wysokości 28 m została ustawiona na granitowym fundamencie za halą maszyn. Dolna część chłodni to zraszalnik, który był w przekroju owalny i spełniał funkcję wymiennika ciepła. Na części owalnej ustawiono komin o przekroju kołowym, służący do osiągnięcia swobodnego ciągu powietrza. Hełm chłodni zakończono szpicą.

Gmach Wydziału Elektrotechniki i Automatyki[edytuj | edytuj kod]

Budynek Instytutu Elektrotechnicznego (Elektrotechnisches Institut) powstał w latach 1900–1904 według projektu Hermanna Eggertta i Alberta Carstena. Składał się z czterech wyróżniających się powierzchniowo i przestrzennie części połączonych ze sobą korytarzem: laboratoriów z warsztatami i z małą salą audytoryjną, hali maszyn (Hala Napędu), sali audytoryjnej i laboratoriów oraz kreślarni z dodatkowymi pomieszczeniami. Obecnie budynek nosi imię Prof. Kazimierza Kopeckiego. W gmachu mieszczą się duże sale audytoryjne, odnowione E1 i zabytkowe audytorium E41 im. Prof. Stanisława Szpora, które po gruntownym remoncie i restauracji odzyskało dawny wygląd z 1904 roku. Zakończony w 2011 roku remont, modernizacja oraz wyposażenie zabytkowych sal w nowoczesny sprzęt audiowizualny i technologie ICT sfinansowano ze środków projektu "Nowoczesne Audytoria Politechniki Gdańskiej". Na budynku widnieje jedna z najciekawszych rzeźb na terenie całego kompleksu politechniki. Przedstawia całującą się parę – młodą kobietę z kłosem zbóż i mężczyznę z pochodnią w ręku.

Audytorium E1[edytuj | edytuj kod]

Budynek laboratorium był obiektem przybudowanym do budynku głównego. W latach 2006–2008 przeprowadzono przebudowę wnętrza sali wykładowej laboratorium Napędu Elektrycznego na audytorium wykładowe. Na zapleczu Audytorium E-1 znajduje się stała ekspozycja zabytkowych urządzeń miernictwa elektrycznego. Budynek Wydziału Chemicznego – „Stara Chemia” Gmach Instytutu Chemicznego (Chemisches Institut) był jednym z pierwszych budynków wzniesionych w latach 1900–1904 dla Politechniki Gdańskiej. Wejście główne zdobi portal, który zawiera zestaw symboli, związanych z przeznaczeniem budynku. Nad łukiem wejściowym widnieje ozdobny kartusz (aktualnie z napisem „CHEMIA”) zwieńczony trójkątnym, otwartym tympanonem. W 2010 roku zakończono rewitalizację północnego skrzydła budynku Chemii A, mieszczącego Audytorium Chemiczne z zapleczem.

Symbole pierwiastków[edytuj | edytuj kod]

Symbole pierwiastków równomiernie rozmieszczone wzdłuż górnej krawędzi fasady bocznych skrzydeł budynku Wydziału Chemicznego. 24 znaki – mocno stylizowane litery przedstawiające symbole chemiczne pierwiastków. Podzielone zostały na 4 grupy, po sześć symboli każda. Na zachodnim skrzydle umieszczono symbole niemetali, natomiast na wschodnim – metali. Symbole pierwiastków opisano oznaczeniami używanymi na przełomie XIX i XX wieku.

Audytorium Chemiczne PG[edytuj | edytuj kod]

Sala audytoryjna po rewitalizacji uzyskała wygląd wnętrza z początku XX wieku. W zabytkowym Audytorium Chemicznym zachowano 80 proc. oryginalnego wyposażenia i wystroju wnętrza: dekorację malarską ścian, zdobnicze elementy architektoniczne sklepienia, stoły laboratoryjne, siedziska z zapleckam i pulpity. Zachowały się także kamionkowe zlewy laboratoryjne, stolarka okienna – łącznie z klamkami, okuciami i zawiasami; drzwi, obudowa rolet okiennych razem z silnikami elektrycznymi. W Audytorium są też niezbędne we współczesnej nauce i dydaktyce urządzenia multimedialne – projektory, nagłośnienie, system kamer, które pozwalają prowadzić telewykłady przez Internet.

Tablica Mendelejewa[edytuj | edytuj kod]

Odkryta podczas renowacji Audytorium Chemicznego i odrestaurowana tablica układu okresowego pierwiastków wymalowana na ścianie w 1904 roku, zawierała wiedzę chemiczną z początku XX wieku.

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

Budynek B Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki

Na 9 wydziałach uczelni – na studiach pierwszego, drugiego i trzeciego stopnia oraz podyplomowych w systemie studiów stacjonarnych i niestacjonarnych – studiuje ponad 20 tysięcy studentów:

Jednostki wspomagające:

  • Centrum Języków Obcych
  • Centrum Nauczania Matematyki i Kształcenia na Odległość
  • Centrum Sportu Akademickiego

Wydział Wydział Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki (dawna nazwa: Wydział Elektroniki) to największy z wydziałów uczelni, składający się obecnie z 16 katedr, kształcący około 3000 studentów na studiach magisterskich, inżynierskich bądź studiach dwustopniowych, a także studiach doktoranckich.

W roku akademickim 2008/2009 największym wydziałem pod względem liczby studentów był Inżynierii Lądowej i Środowiska, na którym kształciło się ponad 4000 studentów.

Kampus[13][edytuj | edytuj kod]

W założeniu pierwszych architektów budynki politechniki były obliczone na 600 studentów, z możliwością powiększenia tej liczby do 1000. Wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę Politechniki Gdańskiej miało miejsce 7 czerwca 1900 roku. W ciągu czterech lat na terenie 6,4 ha wzniesiono gmachy o łącznej kubaturze przekraczającej 200 tys. m³. Obecnie kampus uczelni tworzy kilkanaście budynków, zarówno zabytkowych, jak i współczesnych. Obecnie Politechnika Gdańska dysponuje terenami o powierzchni niemal 77 hektarów.  W budynkach uczelni przebywa ponad 1200 pracowników naukowych i blisko 27 tys. studentów.

Budynek A Wydziału Chemicznego

Symbolem uczelni jest wzniesiony na początku XX wieku monumentalny Gmach Główny, zaprojektowany w stylu neorenesansu niderlandzkiego, przez wybitnego architekta i późniejszego profesora uczelni Alberta Carstena. Pod kierunkiem profesora Carstena wzniesiono również Laboratorium Maszynowe, a także budynki wydziałów Chemicznego oraz Budowy Maszyn i Elektrotechniki. Znaczne zniszczenia przyniosła II wojna światowa, kiedy wypaliło się 60 proc. kubatury Gmachu Głównego oraz 70 proc. pokrycia dachowego. Po wieńczącej gmach wieży zegarowej pozostała jedynie stalowa konstrukcja.

Budynek Wydziału Oceanotechniki i Okrętownictwa

Zniszczenia wojenne całej uczelni oszacowano na około 16 proc. W pierwszej kolejności odbudowano mniej zniszczone Laboratorium Wytrzymałościowe i budynek Wydziału Chemicznego. Najdłużej trwała odbudowa Gmachu Głównego, w którym należało wzmocnić konstrukcję części środkowej. Budynek zyskał nowy wystrój, a pomieszczenia w nim otrzymały: Biblioteka Główna, Rektorat, Kwestura oraz Katedra Rysunku, Malarstwa i Rzeźby. Wraz z rozwojem uczelni trwała jej rozbudowa. W 1948 roku w budynku dawnej loży masońskiej oddano do użytku Laboratorium Wysokich Napięć i Przyrządów Rozdzielczych przy ul. Własna Strzecha 18a. W latach pięćdziesiątych kubatura budynków uczelnianych zwiększyła się o 65 proc. Powstały wówczas: pawilon Radiotechniki, budynek B Wydziału Chemicznego, hala doświadczalna dla Wydziału Budownictwa Wodnego, Laboratorium Technologii Materiałów Maszynowych oraz nowe gmachy wydziałów: Budownictwa Wodnego, Wydziału Budowy Okrętów i Mechanicznego. W 1962 roku zbudowano kompleks Akademickiego Ośrodka Sportowego PG. Po modernizacji i rozbudowie w ostatnich latach (2010-2012) obecne Centrum Sportu Akademickiego PG posiada nowoczesny kompleks basenów, wioślarnię, halę sportową, halę tenisową oraz boisko do piłki nożnej z certyfikatem FIFA. W roku 1969 ukończono budowę gmachu Wydziału Elektroniki. Tego samego roku dobudowano skrzydło „B” do Gmachu Głównego. Lata 70. to czas, w którym powstały m.in.: budynek C Wydziału Chemicznego, gmach Instytutu Okrętowego oraz budynek dla Wydziału Elektrycznego przy ul. Sobieskiego 7, budynek Zespołu Opieki Zdrowotnej oraz Ośrodek Wypoczynkowy w Czarlinie.

Wraz ze wzrostem liczby studentów powstawały domy studenckie. Do roku akademickiego 1960/1961 roku powstało 7 akademików, a w latach 1970-1986 wybudowano trzy kolejne. Obecnie osiedle akademickie liczy 12 domów studenckich. W 1999 oddano do użytku Audytorium Novum, a w 2002 oddano do użytku nowy budynek Wydziału Zarządzania i Ekonomii. Czterokondygnacyjny gmach Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki oddano do użytku w roku 2008. Łączna powierzchnia obiektu wynosi 12 tys. m². Trzecie piętro zajmuje Centrum Informatyczne Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej. Od 2013 na uczelni funkcjonuje budynek A Centrum Nanotechnologii, największej inwestycji ostatnich lat na Politechnice Gdańskiej. W centrum znajduje się 25 specjalistycznych laboratoriów dydaktyczno-badawczych.

Po 67 latach, dokładnie 13 maja 2012, odbudowana wieża zegarowa powróciła na Gmach Główny. 18-metrową konstrukcję o masie 15 ton udekorowano złotą rzeźbą Alegorii Nauki – postaci kobiecej trzymającej w jednej ręce księgę, a w drugiej – kaganek. Postać Alegorii wysokości 2,65 m pokryto 1250 płatkami złota (o powierzchni 64 cm kw. każdy). Wygląd wieży odtworzył dr inż. Wiesław Czabański, a koszt rekonstrukcji wyniósł około 1,1 mln zł.

Kampus Politechniki Gdańskiej stale się rozwija. Obecnie w trakcie wyposażania jest Laboratorium Innowacyjnych Technologii Elektroenergetycznych i Integracji Odnawialnych Źródeł Energii LINTE^2, w którym prowadzone będą badania ukierunkowane na wdrożenia i patenty przemysłowe z zakresu nowoczesnej elektroenergetyki. W roku 2015 na PG powstanie kompleks składający się z Centrum Nanotechnologii B, Centrum Nauczania Matematyki i Kształcenia na Odległość.

Na terenie kampusu uczelni działają nowoczesne centra takie, jak:

  • Centrum Nanotechnologii,
  • Interizon – Pomorski Klaster ICT,
  • Centrum Nauczania Matematyki i Kształcenia na Odległość,  
  • Centrum Informatyczne Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej,
  • Centrum Transferu Wiedzy i Technologii,
  • Centrum Sportu Akademickiego, dysponujące nowoczesnymi obiektami sportowymi:
Centrum Sportu Akademickiego
    • dwoma basenami,
    • pełnowymiarowym boiskiem piłkarskim,
    • halą sportową, boiskiem do siatkówki,
    • plenerowymi kortami tenisowymi,
    • salą aerobiku,
    • siłownią,
    • wioślarnią,
    • salą judo.

Kierownictwo uczelni[edytuj | edytuj kod]

  • Rektor, prof. dr hab. inż. Henryk Krawczyk, prof. zw. PG
  • Prorektor ds. nauki, prof. dr hab. Józef Sienkiewicz, prof. zw. PG
  • Prorektor ds. kształcenia: dr hab. inż. Marek Dzida, prof. nadzw. PG
  • Prorektor ds. rozwoju i jakości: prof. dr hab. Kazimierz Jakubiuk, prof. zw. PG
  • Prorektor ds. współpracy i innowacji: prof. dr hab. inż. Jacek Mąkinia
  • Kanclerz: mgr inż. Marek Tłok

Najnowsze osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Cyber oko[edytuj | edytuj kod]

Opracowane pod kierunkiem prof. Andrzeja Czyżewskiego z Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki, zostało polskim „Wynalazkiem roku 2013”. Interfejs służy do diagnozy i terapii osób pozostających w śpiączce.

MEDEYE[edytuj | edytuj kod]

System wspomagania diagnostyki badań endoskopowych przewodu pokarmowego człowieka. Współcześnie badania endoskopowe można realizować za pomocą kapsułki zawierającej w środku urządzenie elektroniczne wyposażone w kamerę i bezprzewodowy nadajnik. Pacjent połyka kapsułkę, która wędruje po organizmie od kilku godzin do kilku dni. System MedEye wspomaga pracę lekarza, gdyż zawiera repozytorium nagrań z badań endoskopowych zawierających blisko 5000 przypadków. W ciągu około 15 minut wskazuje miejsca w nagraniu, gdzie występuje nowotwór, krwawienie, polip czy inna choroba przewodu pokarmowego. Co więcej, powiadomienie o zakończonej analizie lekarz otrzymuje sms-em lub pocztą elektroniczną. . System powstał w zespole pięcioosobowym pod kierunkiem prof. Henryka Krawczyka, rektora uczelni.

Domowy asystent osób starszych i chorych[edytuj | edytuj kod]

Domowy asystent osób starszych i chorych to zestaw urządzeń dyskretnie nadzorujących człowieka w codziennych czynnościach. Dzięki różnego rodzaju czujkom i sensorom asystent zbiera informacje. W sytuacji, gdy dane znacząco odbiegają od normy, system alarmuje osobę opiekującą się chorym. Projekty to m.in. wanna nadzorującego chorego podczas kąpieli, e-narzuta monitorująca czynności serca podczas odpoczynku w fotelu czy e-dmuchawka do rehabilitacji po niedowładach twarzy.

Laboratorium Innowacyjnych Technologii Elektroenergetycznych i Integracji Odnawialnych Źródeł Energii LINTE^2

Opatrunki na trudno gojące się rany[edytuj | edytuj kod]

Wyglądem przypominają gąbkę lub mają postać hydrożelową. Nowej generacji opatrunki medyczne będą stosowane głównie na trudno gojące się rany skórne, zwłaszcza te zainfekowane gronkowcem złocistym. Poza właściwościami przeciwutleniającymi i dużą chłonnością. Materiał może być szeroko stosowany w kosmetologii oraz weterynarii.

SentiOne[edytuj | edytuj kod]

Narzędzie (stworzone przez absolwentów Politechniki), które daje odpowiedź na pytanie, jak dany temat, firma, marka, wydarzenie czy osoba jest postrzegana w sieci. Współpracują już z ponad 500 dużymi, średnimi i lokalnymi markami na siedmiu rynkach europejskich, m.in. z Niveą, Procter & Gamble, Polkomtelem i Allegro. Centrum pomaga zapobiegać kryzysom wizerunkowym, bo może wyszukiwać frazy stanowiące zagrożenie dla firm czy instytucji publicznych.

Certyfikaty[edytuj | edytuj kod]

Wybrane laboratoria i kierunki studiów na Politechnice Gdańskiej posiadają certyfikaty potwierdzające jakość kształcenia i prowadzonych badań naukowych. Przykłady certyfikatów i świadectw uznania:

  • Trzy certyfikaty Komisji Akredytacyjnej Uczelni Technicznych dla kierunków: informatyka na Wydziale Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki, biotechnologia na Wydziale Chemicznym oraz elektrotechnika na Wydziale Elektortchniki i Automatyki. Kierunki równocześnie podsiadają certyfikaty European Network for Accreditation of Engineering Education (ENAEE)[14].
  • Certyfikat CUDA Teaching Center na Wydziale Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki za zaangażowanie w rozwój kształcenia w zakresie przetwarzania równoległego z wykorzystaniem technologii CUDA. Dokument przyznała korporacja NVIDIA z siedzibą w Santa Clara, USA[15].
  • Pierwsza na świecie akredytacja Microsoft Modern Lab dla laboratorium komputerowego na Wydziale Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki PG. Certyfikowane przez Microsoft laboratorium wyposażone jest w najnowocześniejszy sprzęt pozwalający na kształcenie wzmacniające samodzielność i innowacyjność studenta[16].
  • Certyfikat w ramach Cadence Certified Lab Program dla Laboratorium Układów Scalonych i Programowalnych Katedry Systemów Mikroelektronicznych Wydziału Elektroniki,Telekomunikacji i Informatyki PG. Był to pierwszy w Polsce certyfikat przyznany w ramach inauguracji Cadence Certified Lab Program[17].
  • Międzynarodowy certyfikat dla Wydziału Mechanicznego, wydany przez International Institute of Welding, uznający ośrodek szkoleniowy pod nazwą „Politechnika Gdańska – Zespół spawalnictwa” jako IIW Approved Training Body z uprawnieniami do szkolenia Międzynarodowych Inżynierów Spawalników[18].
  • Laboratorium Badań Materiałów na Wydziale Mechanicznym legitymuje się trzema świadectwami uznania Polskiego Rejestru Statków dotyczącymi m.in. badań metali, ich własności, badań ultradźwiękowych etc.[19]
  • Dwie pracownie na Wydziale Oceanotechniki i Okrętownictwa posiadają Certyfikaty Polskiego Rejestru Statków dotyczące m.in. badań naukowych, analitycznych i laboratoryjnych w dziedzinie oceanotechniki czy też badań własności fizyko-chemicznych, etc.
  • Wydział Zarządzania i Ekonomii otrzymał instytucjonalny certyfikat wydany przez Association of MBAs (AMBA).
  • Katedra Elektrochemii, Korozji i Inżynierii Materiałowej na Wydziale Chemicznym posiada dwa certyfikaty DNV GL – największego w Polsce towarzystwa klasyfikacyjnego statków i instalacji morskich oraz uznanego na świecie doradcy branży morskiej.

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Politechnika Gdańska bierze udział w programach wymiany międzynarodowej takich jak LLP Erasmus, LLP Intensive Programme, Erasmus Mundus, Jean Monnet, CEEPUS, Tempus-Phare czy Leonardo da Vinci. Uczelnia realizuje obecnie ponad 420 umów bilateralnych w ramach programu Erasmus oraz 70 porozumień o współpracy o charakterze ogólnym i wiele umów o podwójnym dyplomowaniu z uczelniami duńskimi, francuskimi, niemieckimi, szwedzkimi czy włoskimi. Uczestniczy w pracach krajowych i międzynarodowych sieci tj. EUA, CDIO, IRO’s Forum czy BSRUN.

Sukcesy pracowników i studentów[edytuj | edytuj kod]

Pracownicy i studenci PG prowadzą ciekawe badania i realizują wartościowe projekty. Ich dorobek i aktywność naukowa znalazły odzwierciedlenie w znacznej liczbie nagród i wyróżnień przyznanych zarówno przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, jak i szereg instytucji krajowych i międzynarodowych związanych z działalnością naukowo-badawczą. Oto niektóre z nich:

Sukcesy pracowników[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty i srebrny medal na moskiewskich targach ARCHIMEDES 2015 zdobyli naukowcy z Wydziału Mechanicznego. Złotem uhonorowano „Przyspieszone parowe suszenie drewna w komorze suszarniczej” , natomiast srebrem nagrodzono projekt „Regulator przepływu”[20].
  • Pierwsze miejsce w plebiscycie „Soczewki Focusa” zdobył dr hab. inż. Marek Krzaczek z Wydziału Inżynierii Lądowej i Środowiska, który opracował Ścienną Barierę Termiczną, czyli innowacyjny system ogrzewania budynku[21].
  • Cenionym godłem promocyjnym „Teraz Polska” wyróżniono CyberOko służące do diagnozy i terapii pacjentów w śpiączce i w stanie wegetatywnym. Gratulacje należą się autorom wynalazku – zespołowi naukowemu prof. Andrzeja Czyżewskiego z Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki[22].
  • Cztery medale: dwa złote, srebrny i brązowy zdobyli naukowcy z Politechniki Gdańskiej na Międzynarodowych Targów Wynalazczości Concours Lépine w Paryżu. Pierwszy złoty medal przyznano za wynalazek Satelitowy ,agregat pompowy, kolejny za kompostowalną kompozycję polimerową, przeznaczoną do wyrobów jednorazowego użytku (m.in. opakowań i sztućców). Srebrem wyróżniono sposób utylizacji substancji toksycznych oraz trudnodegradowalnych z użyciem domieszkowanych borem elektrod nanodiamentowych. Natomiast brązowy medal otrzymała „Magiczna” pompa ładunkowa, czyli sposób kanonicznej konwersji napięcia i układ do realizacji sposobu[23].

Sukcesy studentów[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwsze miejsce na mistrzostwach świata „RoboGames 2015” w San Mateo w Kalifornii zdobyli Miłośnicy robotów – studenci Politechniki Gdańskiej[24].
  • Tytuł „Dyplom Roku 2015” otrzymał absolwent PG Mikołaj Adamus, autor najlepszego Polsce dyplomu architektonicznego. Nagrodę przyznaje Stowarzyszenie Architektów Polskich[25].
  • Pierwsze miejsce na międzynarodowych zawodach rowerów wodnych w Berlinie – International Waterbike Regatta 2015 – zdobyli młodzi konstruktorzy, studenci Wydziału Oceanotechniki i Okrętownictwa[26].
  • Dwa tytuły mistrzów świata – w swoich kategoriach problemowych – podczas finałów Odysei Umysłów 2015 w Stanach Zjednoczonych zdobyły drużyny, w których składzie byli studenci Politechniki Gdańskiej[27].

Wspólne przedsięwzięcia[edytuj | edytuj kod]

Uczelnia realizuje kilkadziesiąt różnego rodzaju umów z otoczeniem biznesowym. Przykłady współpracy:

  • Pomorska Kolej Metropolitalna S.A.: realizacja geodezyjnych pomiarów inwentaryzacyjnych torów kolejowych oraz badania odbiorowe wiaduktów[28]
  • Airbus Helicopters: wspólne programy badawcze i naukowe w zakresie technologii morskich (ulepszanie systemów wspomagających śmigłowce w lotach nad dużymi akwenami), kształcenie wysoko wykwalifikowanych inżynierów[29]
  • European Dental Implant Institute Vivadental; współpraca w zakresie stworzenia prototypu implantu stomatologicznego z myślą o produkcji przemysłowej[30]
  • Projekt ACCUS – partnerstwo 28 instytucji naukowych i firm z ośmiu państw UE: tworzenie najbardziej zaawansowanej instalacji typu SmartCity w Europie, która zostanie uruchomiona w Gdańsku[31]
  • Bohemia Interactive: wspólne Laboratorium Zarządzania Kryzysowego na Politechnice Gdańskiej, które prowadzić będzie badania z zakresu metod szkolenia i zarządzania kryzysowego[32]
  • Sunreef Yachts: wsparcie badawcze dla firmy ze strony uczelni; praktyki i cykl wykładów dla studentów ze strony SY[33]
  • IBM: wspólne Centrum Badań Zaawansowanych IBM (Center for Advanced Studies) działa w ramach Węzła Innowacyjnych Technologii PG. Jego zadaniem jest realizacja projektów z zakresu technologii informatycznych w powiązaniu z biznesową strategią firmy IBM[34]
  • Gdańskie Inwestycje Komunalne sp. z o.o.: udział w zespole konsultantów naukowych budowy tunelu pod Martwą Wisłą[35]
  • PERN: rozwój innowacyjnych rozwiązań na potrzeby logistyki naftowej i chemicznej, wykonywanie analiz, ekspertyz i opracowań technicznych[36]
  • Polpharma: współpraca przy opracowywaniu syntezy i technologii produkcji nowych leków[37]
  • BLIRT: współpraca przy opracowywaniu innowacyjnych leków przeciwnowotworowych i przeciwdrobnoustrojowych w tym wspólne inicjatywy w ramach programów strategicznych NCBR typu STRATEGMED[38]
  • MedVentures sp. z o.o. i Pro-Science Polska sp. z o.o.: współpraca w ramach programu STRATEGMED w projekcie „Nowe technologie farmakologicznej stymulacji regeneracji”[39]

Kronika studencka[edytuj | edytuj kod]

  • 25 sierpnia 1945 reaktywowano ZSP PG Bratnia Pomoc jako Związek Studentów PG Bratnia Pomoc.
  • Działająca w „Bratniaku” komisja wydawnicza publikowała skrypty, zastępujące brakujące podręczniki. W budynku uruchomiono kuchnię, którą samodzielnie zaopatrywano oraz stołówkę.
  • W listopadzie 1945 odbyło się pierwsze walne zebranie członków reaktywowanego przedwojennego Akademickiego Związku Morskiego. W tym samym roku działalność rozpoczął Akademicki Krąg Harcerski „WODNIK”.
  • Krąg Starszoharcerski „ZODIAK” powstał w styczniu 1957. Krąg posiadał cztery zastępy: łączności, żeglarstwa, metodyczny, turystyczny.
  • Na początku 1946 reaktywowano Akademicki Związek Sportowy, który zawiesił swoją działalność w lutym 1939. Jako pierwsi zorganizowali się lekkoatleci, tenisiści, pływacy, siatkarze, piłkarze nożni, narciarze i szermierze.
Gmach Główny Politechniki Gdańskiej z odbudowaną wieżą, 2012 r.
  • Pierwszy w Polsce niezależny parlament studencki powstał w 1957 roku na Politechnice Gdańskiej. W ławach parlamentarnych zasiadło 46 posłów – jeden poseł przypadał na 50 studentów. Pierwszym marszałkiem został Czesław Druet, późniejszy profesor, oceanolog specjalizujący się w dynamice i fizyce morza.
  • Na PG w roku 1954 powstał słynny kabaret Bim–Bom. Premiera, przygotowanego we współpracy ze Sławomirem Mrożkiem i Antonim Słonimskim, programu „Ahaa...” odbyła się w Teatrze Miniatura. Z teatrzykiem związani byli m.in. Zbigniew Cybulski oraz Bogumił Kobiela.
  • W 1957 roku powstała Studencka Agencja Radiowa. Na początku były „kołchoźniki” państwowej sieci radiowęzłowej „obrony cywilnej”, ale na PG pojawiła się grupa pasjonatów z Wydziału Łączności, która postanowiła wykorzystać istniejącą sieć do stworzenia radia w akademikach. Zachowało się ponad 200 oryginalnych taśm z nagranymi audycjami.
  • W 1958 – utworzono działającą do dziś Kronikę Studencką Ilustrowany Magazyn Studentów PG – gazetę w jednym egzemplarzu. Obecnie „gazetę” można obejrzeć w dwóch gablotach znajdujących się w holu Gmachu Głównego, na prawo od wejścia do Biblioteki Głównej.
  • W marcu 1963 odbyła się premiera pierwszego programu Kabaretu π pt. „Podskakujmy panowie”. Filarem zespołu był znany mim – Jerzy Ciepielowski „Ciepiel”. W zbiorach uczelni zachowały się liczne fotografie z występów teatrzyku.
  • Pierwsze próby utworzenia zespołu śpiewaczego datowane są na rok 1958. Oficjalna rejestracja działalności chóru nastąpiła w listopadzie 1965 roku, kiedy to na politechnice powstało „Collegium Academicum Musicae Antiqae”. W styczniu 1968 roku zespół zmienił nazwę na Chór Politechniki Gdańskiej, który śpiewa do dziś.
  • Pierwsze Juwenalia na Wybrzeżu odbyły się w 1958 roku, zaś pierwsze Neptunalia studenckie PG odbyły się w 1966 roku.
  • Obecnie na uczelni funkcjonuje ponad 30 kół naukowych, w tym pięć międzywydziałowych, trzy koła językowe, chór akademicki oraz 25 organizacji studenckich. Profile ich działalności sięgają zarówno klasycznych dziedzin: matematyki, fizyki, chemii, jak i nowoczesnych technologii: inżynierii dźwięku i obrazu czy też automatyki oraz sfer zupełnie nietechnicznych – studenci mogą zapisać się do grupy miłośników fotografii, do klubu tańca oraz koła finansów i bankowości.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Zespół prof. Mariana Osińskiego, wykładowcy na Wydziale Architektury miał znaczący udział w powojennej odbudowie i rekonstrukcji Głównego Miasta w Gdańsku.
  • Znaczny udział przy budowie Sołdka – pierwszego w powojennej historii Polski statku pełnomorskiego, który wodowano 6 listopada 1948 miał prof. Jerzy Doerffer, prof. PG, późniejszy rektor uczelni w latach 1981-1984. Statek pływał pod polską banderą ponad 31 lat. Dziś zacumowany na Motławie nieopodal Żurawia jest już eksponatem muzealnym.
  • W 1949 roku skonstruowano pierwszy po wojnie polskiego samochód ciężarowy o ładowności 3,5 t. Prace prowadzone były pod kierunkiem prof. Mieczysława Dębickiego. Samochód wszedł do masowej produkcji pod nazwą STAR 20.
  • Na Politechnice Gdańskiej opracowano pierwszy polski lek przeciwnowotworowy Ledakrin. Lek został wynaleziony przez prof. Andrzeja Ledóchowskiego w latach 60. XX wieku
  • W 1995 na terenie uczelni powstała Wirtualna Polska – siedziba dzisiejszego portalu, w który ów projekt się przerodził, do dziś znajduje się w jednej z byłych stołówek akademickich Politechniki.
  • 13 maja 2012 na gmach główny Politechniki Gdańskiej powróciła po 67 latach 18-metrowa wieża zegarowa (o masie 15 t), udekorowana złotą rzeźbą Alegorii Nauki – postaci kobiecej trzymającej w jednej ręce księgę, a w drugiej – kaganek. Postać Alegorii wysokości 2,65 m pokryto 1250 płatkami złota (o powierzchni 64 cm kw. każdy). Wygląd wieży odtworzył dr inż. Wiesław Czabański, a koszt rekonstrukcji wyniósł około 1,1 mln zł[40][41].
Wahadło Foucaulta na dziedzińcu im. Jana Heweliusza
  • Oddany do użytku w kwietniu 2008 roku nowy gmach Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki to najinteligentniejszy budynek na Pomorzu. Działa w nim zintegrowany system zarządzania wszystkimi instalacjami, reagujący m.in. na zmiany temperatury, wilgotności i natężenia światła, a także czytnik tęczówki oka, strzegący dostępu do Centrum Informatycznego Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej (TASK).
  • Na Politechnice Gdańskiej działa superkomputer – najszybsza maszyna licząca w Polsce i jeden z największych klastrów w Europie.
  • W Gmachu Głównym Politechniki Gdańskiej znajdują się dziedzińce noszące imiona dwóch powiązanych z Gdańskiem naukowców: Jana Heweliusza i Gabriela Fahrenheita.
  • Na dziedzińcu imienia Jana Heweliusza znajduje się Wahadło Foucaulta.
  • Politechnika Gdańska jest głównym partnerem Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej
  • Architekci politechniki są współautorami projektu Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku (2007). ECS powstało w dzielnicy Nowe Miasto, w historycznym miejscu przy Placu Solidarności w pobliżu Bramy Nr 2 i Pomnika Poległych Stoczniowców.
  • Większą część zespołu projektowego pracującego przy budowie PGE Arena, gdańskiego stadionu na Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012, stanowili absolwenci Politechniki Gdańskiej.
  • 23 stycznia 2013 Senat Politechniki Gdańskiej zatwierdził nowe logo uczelni, które zastąpiło herb funkcjonujący od 1989 roku. Nie jest to pierwsza zmiana znaku w ponad stuletniej historii politechniki. Niektóre z nich przetrwały do dzisiaj, tak jak symbol Politechniki Gdańskiej przedstawiający żaglowiec wpisany w okrąg oraz akronim PG. Znak ten obecnie widnieje na łańcuchach rektorskich.
  • Cyber oko opracowane pod kierunkiem prof. Andrzeja Czyżewskiego z Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki, zostało polskim „Wynalazkiem roku 2013”. Interfejs służy do diagnozy i terapii osób pozostających w śpiączce.

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

Od 1945[edytuj | edytuj kod]

Wielcy ludzie na Politechnice Gdańskiej[edytuj | edytuj kod]

prof. Kazimierz Kopecki

Miejsca upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

Budynki[edytuj | edytuj kod]

Dziedzińce[edytuj | edytuj kod]

Audytoria[edytuj | edytuj kod]

prof. Kazimierz Zygmunt

Sale[edytuj | edytuj kod]

Tablice pamiątkowe[edytuj | edytuj kod]

Poświęcone zasłużonym postaciom[edytuj | edytuj kod]
Poświęcone organizacjom[edytuj | edytuj kod]
  • Zrzeszenie Studentów Polaków Politechniki Gdańskiej „Bratnia Pomoc” (odsłonięta w 1980)[42]
  • S.A.R. i Radio SAR (odsłonięta w 2007) 
Poświęcone wydarzeniom[edytuj | edytuj kod]
  • 1000-lecie Państwa Polskiego 960-1960 

Doktorzy honoris causa[edytuj | edytuj kod]

Lista nazwisk doktorów honoris causa Politechniki Gdańskiej umieszczona jest na ścianie na pierwszym piętrze w Gmachu Głównym. Osoby uhonorowane tytułem doktora honoris causa Politechniki Gdańskiej[43]:

Profesor Bolesław Mazurkiewicz przy figurze Alegorii Nauki

Organizacje studenckie działające na Politechnice Gdańskiej[edytuj | edytuj kod]

Bratniak

Inne organizacje związane z Politechniką Gdańską[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. „Szkoły wyższe i ich finanse w 2011 r.”, s. 26, 2012. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1506-2163 . 
  2. http://encyklopediagdanska.pl/index.php?title=HEWELIUSZ_JAN.
  3. http://encyklopediagdanska.pl/index.php?title=FAHRENHEIT_DANIEL_GABRIEL.
  4. a b Politechnika Gdańska: O uczelni.
  5. H. D. Nägelke, Hochschulbau in Kaiserreich, Ludwig, 2000, s. 150.
  6. http://www.ochronazabytkow.gda.pl/rejestr-zabytkow/rejestr-zabytkow-nieruchomych/
  7. a b Internetowy System Aktów Prawnych. isap.sejm.gov.pl. [dostęp 2015-10-31].
  8. Statut Politechniki Gdańskiej.
  9. Aneksja WMG przez III Rzeszę nie została przeprowadzona zgodnie z prawem i współcześnie nie znajduje uznania w prawodawstwie niemieckim; Wolne Miasto Gdańsk stało się wbrew prawu międzynarodowemu, częścią prowincji Gdańsk-Prusy Zachodnie III Rzeszy w trybie dekretu Adolfa Hitlera .
  10. http://www.pg.gda.pl/chem/pl/images/stories/biuletyn/168.pdf.
  11. Rok Jubileuszowy Politechniki Gdańskiej.
  12. http://pg.edu.pl/documents/10607/0/PROGRAM%20EUROPEJSKIEJ%20NOCY%20MUZE%C3%93W%20NA%20POLITECHNICE%20GDA%C5%83SKIEJ.pdf
  13. http://www.pg.gda.pl/?kat=mouczel&kats=mhist&katr=hist&kto=przed.
  14. Akredytowane kierunki – www.kaut.agh.edu.pl
  15. http://pg.edu.pl/dzial-zarzadzania-jakoscia/akredytacje-zagraniczne
  16. http://pg.edu.pl/aktualnosci-nauka/-/asset_publisher/YXEx3EsuIqa8/content/microsoft-modern-lab
  17. http://community.cadence.com/cadence_blogs_8/b/ii/archive/2015/01/12/cadence-aims-to-strengthen-academic-partnerships
  18. http://pg.gda.pl/info/mech/katedra/imis/2012/07/13/miedzynarodowy-inzynier-spawalnik-iwe/
  19. http://pg.gda.pl/info/mech/katedra/mim/files/2013/03/certyfikat_lab_wytrz.pdf
  20. http://media.pg.gda.pl/pr/294125/zloto-i-srebro-na-moskiewskich-targach-archimedes?rss=true
  21. http://pg.edu.pl/aktualnosci/-/asset_publisher/hWGncmoQv7K0/content/-soczewki-focusa-dla-naukowca-z-wydzialu-inzynierii-ladowej-i-srodowiska
  22. https://radiogdansk.pl/index.php/wydarzenia/item/25562-cyberoko-z-politechniki-gdanskiej-z-godlem-teraz-polska.html
  23. http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,404955,polskie-wynalazki-z-medalami-targow-wynalazczosci-concours-lepine.html
  24. http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,404538,studenci-politechniki-gdanskiej-zwyciezyli-w-mistrzostwach-robogames-2015.html
  25. http://www.sarp.org.pl/pokaz.php?id=2006
  26. http://pg.edu.pl/dzialalnosc-stud/-/asset_publisher/lI9eCygYWn04/content/nasi-wygrali-international-waterbike-regatta-2015
  27. http://eia.pg.edu.pl/aktualnosci_szczegoly/-/asset_publisher/1H94kcpXBO3d/content/mistrzowie-swiata-w-odysei-umyslu
  28. http://pg.edu.pl/aktualnosci/-/asset_publisher/hWGncmoQv7K0/content/id/32581997
  29. http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,400925,trzy-polskie-uczelnie-beda-modernizowac-smiglowce-airbus-helicopters.html
  30. http://www.vivadental.pl/8-69,1,badania-naukowe,dzial.html
  31. http://pg.edu.pl/home?p_p_state=maximized&p_p_auth=Ru1C6KeQ&p_p_lifecycle=0&p_p_id=101_INSTANCE_jknWBp83Zg5c&p_l_id=24002&p_j_a_id=27761047&p_p_mode=view&_101_INSTANCE_jknWBp83Zg5c_struts_action=/asset_publisher/view_content&_101_INSTANCE_jknWBp83Zg5c_type=content&_101_INSTANCE_jknWBp83Zg5c_urlTitle=memorandum-przybliza-gdansk-do-smart-city&p_v_l_s_g_id=0&
  32. http://pg.edu.pl/-/laboratorium-zarzadzania-kryzysowego
  33. http://www.sunreef-yachts.com/pl/aktualnosc,260,SUNREEF-YACHTS-LACZY-SILY-Z-POLITECHNIKA-GDANSKA.html
  34. http://pg.edu.pl/-/na-pg-powstalo-centrum-badan-zaawansowanych
  35. http://www.gdansk.pl/biznes,870,29008.html
  36. http://pg.edu.pl/-/porozumienie-politechniki-gdanskiej-z-pern-%E2%80%9Eprzyjazn%E2%80%9D
  37. http://pg.edu.pl/aktualnosci-nauka/-/asset_publisher/YXEx3EsuIqa8/content/prezydent-rp-nagrodzil-technologie-opracowane-w-zespole-prof-rachonia
  38. http://www.bankier.pl/wiadomosc/BLIRT-Zawarcie-istotnej-umowy-3157695.html
  39. http://wyborcza.pl/TylkoZdrowie/1,137474,17385945,Polscy_naukowcy_szukaja_leku_na_rany.html
  40. Politechnika Gdańska – Wygląda tak, jakby była tu od zawsze. Wieża zegarowa wróciła na Gmach Główny Politechniki Gdańskiej.
  41. Na gmach Politechniki Gdańskiej wraca wieża zegarowa.
  42. Faktycznie "Bratnia Pomoc" związana z polskim wsparciem studentów Polaków w Gdańsku była związana z kompleksem budynków przy współczesnej ul. Legionów we Wrzeszczu; używane we współczesnym świecie określenie Bratniak odnosi się do budynku przy ul. Siedlickiej, w którym w czasach WMG mieścił się Dom Niemiecki wspierany przez III Rzeszę
  43. http://pg.edu.pl/uczelnia/historia/doktorzy-honoris-causa
  44. http://www.gkp-rekin.org/dzieje-klubu/ Strona GKP Rekin