Przejdź do zawartości

Brian Eno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Brian Eno
Ilustracja
Brian Eno (2015)
Imię i nazwisko

Brian Peter George St. John le Baptiste de la Salle Eno

Data i miejsce urodzenia

15 maja 1948
Woodbridge

Instrumenty

syntezator
keyboard
gitara
śpiew

Gatunki

rock awangardowy
art rock
glam rock
muzyka elektroniczna
ambient

Zawód

producent muzyczny
kompozytor

Aktywność

od 1970

Brian Eno, właśc. Brian Peter George St. John le Baptiste de la Salle Eno[1][2] (ur. 15 maja 1948 w Woodbridge[1][2]) – angielski kompozytor muzyki ambient, producent muzyczny i muzyk rockowy grający na instrumentach klawiszowych i wielu innych. Znany z występów w grupie Roxy Music oraz z kariery solowej. Twórczość Briana Eno zaliczana jest do progresywnego rocka i progresywnego popu, ale także do muzyki awangardowej, elektronicznej, ambient, world – w szerokim pojęciu, eksperymentalnej. Artysta znany jest z awangardowych, multimedialnych realizacji.

Twórczość

[edytuj | edytuj kod]
Brian Eno, 1974

Jako pionier stylu ambient jest twórcą tego terminu. W swych popowych eksperymentach był prekursorem artystycznego kierunku muzyki punk (zobacz proto punk). W czasie swej kariery solowej współpracował z wieloma czołowymi zespołami i muzykami sceny rockowej, w tym awangardowej, jak np.: U2, David Byrne i Talking Heads, Devo, Ultravox, James, My Bloody Valentine, Harold Budd, John Cale, Phil Collins (jako perkusista), Robert Fripp, Bill Laswell i wielu innych. Wspólna kompozycja Briana Eno i Davida Bowiego z albumu Low (1977), Warszawa, była użyta jako podstawa przez awangardowego kompozytora współczesnego Philipa Glassa przy komponowaniu jego Low Symphony, opublikowanej w 1992.

Jest też autorem dźwięku startowego w MS Windows 95The Microsoft Sound.

W 1977 wraz z malarzem/grafikiem Peterem Schmidtem (przyjacielem, a przed laty, profesorem sztuki u którego studiował design i malarstwo), razem wynaleźli nowatorski system wyroczni, w celu ułatwionego podejmowania decyzji, oparty na zbiorze specjalnie opracowanych kart, Oblique Strategies (Strategie niejednoznaczne), wdrażając go do pracy nad albumem Before and after Science, w trakcie generując i biorąc pod uwagę 109 osobnych nagrań.

W 2008 współtworzył ścieżkę dźwiękową do gry komputerowej Spore, zaprojektowanej przez Willa Wrighta. Gra wykorzystywała tzw. muzykę proceduralną, która zmieniała się w zależności od stylu rozgrywki i ewolucji stworzeń tworzonych przez gracza. Eno, zainspirowany koncepcją dynamicznej muzyki, dostarczył kompozycje przypominające jego album Apollo: Atmospheres and Soundtracks z 1983[3][4].

W 2007 nawiązał współpracę z brytyjskim zespołem Coldplay nad ich nową płytą. Album Viva la Vida or Death and All His Friends został wydany 12 czerwca 2008.

Zaangażowanie polityczne i społeczne

[edytuj | edytuj kod]

W 2006 znalazł się wśród ponad 100 artystów i pisarzy, którzy podpisali list otwarty wzywający do międzynarodowego bojkotu izraelskich instytucji politycznych i kulturalnych[5]. W styczniu 2009 sprzeciwił się działaniom zbrojnym Izraela w Strefie Gazy, publikując artykuł publicystyczny w „CounterPunch” oraz uczestnicząc w masowym proteście w Londynie[6][7].

W listopadzie 2019 podpisał list popierający lidera Partii Pracy Jeremy’ego Corbyna, określając go jako „latarnika nadziei w walce przeciwko rodzącemu się skrajnie prawicowemu nacjonalizmowi, ksenofobii i rasizmowi w znacznej części demokratycznego świata”, a następnie zadeklarował poparcie dla Partii Pracy w wyborach parlamentarnych[8]. W grudniu tego samego roku, wraz z 42 innymi przedstawicielami świata kultury, podpisał list popierający program wyborczy ugrupowania Corbyna, który – według autorów – „stawiał potrzeby ludzi i planety ponad prywatnym zyskiem i interesami nielicznych”[9][10].

W kwietniu 2021 artysta wziął udział w internetowym koncercie Live for Gaza, w którym wystąpili m.in. pierwszy rockowy zespół z Gazy Osprey V, Wafaa Alnjeili i Badeel Band[11][12].

Eno jest także jednym z pierwszych i aktywnych członków ruchu Democracy in Europe Movement 2025 (DiEM25), w ramach którego publikuje oświadczenia, bierze udział w wydarzeniach medialnych i debatach[13][14].

W październiku 2023 podpisał list otwarty artystów wzywający do zawieszenia broni w trakcie izraelskich bombardowań Strefy Gazy[15], a w listopadzie 2023 – kolejny apelujący o zakończenie blokady regionu[16]. W maju 2025 roku oskarżył Microsoft o współudział w izraelskich zbrodniach wojennych w Gazie, wskazując na dostarczanie Izraelowi usług sztucznej inteligencji i infrastruktury chmurowej. Jednocześnie zapowiedział, że przekaże swoje pierwotne wynagrodzenie za stworzenie dźwięku startowego Windows 95 na rzecz ofiar konfliktu[17].

W tym samym roku zorganizował koncert charytatywny Together for Palestine w Wembley Arena w Londynie, podczas którego zebrano ponad 2 mln dolarów na wsparcie palestyńskich organizacji humanitarnych[18].

W 2025 dołączył do kampanii No Music For Genocide, wzywającej do usunięcia ich muzyki ze streamingów dostępnych w Izraelu[19]. Do współzałożycieli inicjatywy należą m.in. Massive Attack, Fontaines D.C. i Kneecap[20].

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]
 Z tym tematem związana jest kategoria: Albumy wyprodukowane przez Briana Eno.
  • 1974 Here Come the Warm Jets
  • 1974 Taking Tiger Mountain (By Strategy)
  • 1975 Another Green World
  • 1975 Discreet Music
  • 1977 Before and after Science
  • 1978 Music for Films
  • 1978 Ambient 1 – Music for Airports
  • 1978 After the Heat
  • 1980 Ambient 2 – The Plateaux of Mirror
  • 1981 My Life in the Bush of Ghosts
  • 1981 Ambient 3 – Day of Radiance
  • 1981 Empty Landscapes
  • 1981 My Life in the Bush of Ghosts
  • 1982 Ambient 4 – On Land
  • 1983 Music for Films, Vol. 2
  • 1983 Apollo – Atmospheres & Soundtracks
  • 1984 Begegnungen
  • 1985 Thursday Afternoon
  • 1985 Begegnungen II
  • 1988 Music for Films, Vol. 3
  • 1990 Wrong Way Up
  • 1992 Nerve Net
  • 1992 The Shutov Assembly
  • 1993 Robert Sheckley's in a Land of Clear Colours
  • 1993 Neroli
  • 1994 Headcandy
  • 1995 Spinner
  • 1997 The Drop
  • 1997 Extracts from Music for White
  • 2005 Another Day on Earth
  • 2010 Wall Street: Money Never Sleeps (z Craigiem Armstrongiem i Davidem Byrnem)
  • 2012 Lux
  • 2016 The Ship
  • 2017 Reflection

Nagrody, pozycje na listach przebojów i rekordy

[edytuj | edytuj kod]
Albumy na liście The Billboard 200
rok album pozycja
1974 Here Come the Warm Jets 151
1978 Before and After Science 171
1981 My Life in the Bush of Ghosts 44
  • Nagrody Grammy
    • 1987 nagrodzony jako producent albumu U2 The Joshua Tree
    • 1992 wyróżnienie Producent roku
    • 2001 nagrodzony jako producent albumu U2 All That You Can't Leave Behind

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Krzysiek Stęplowski, Brian Eno [online], nowamuzyka.pl [dostęp 2011-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2009-09-04] (pol.).
  2. a b Jason Ankeny, Brian Eno – Biography [online], allmusic.com [dostęp 2011-05-17] (ang.).
  3. Chris Steffen, Brian Eno's Mutating “Spore” Score Reinventing Game Music [online], Rolling Stone, 12 września 2008 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  4. Brian Eno is MORE DARK THAN SHARK [online], moredarkthanshark.org [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  5. Israel boycott may be the way to peace, „The Guardian”, theguardian.com, 15 grudnia 2006, ISSN 0261-3077 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  6. Alexander Cockburn, Jeffrey St. Clair, Brian Eno: Stealing Gaza [online], counterpunch.org [dostęp 2025-09-29] [zarchiwizowane z adresu 2010-07-09] (ang.).
  7. UK protests in support of Gaza [online], standard.co.uk, 2009 [dostęp 2025-09-29] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-13] (ang.).
  8. Matthew Neale, Exclusive: New letter supporting Jeremy Corbyn signed by Roger Waters, Robert Del Naja and more [online], NME, 16 listopada 2019 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  9. Letters, Vote for hope and a decent future, „The Guardian”, theguardian.com, 3 grudnia 2019, ISSN 0261-3077 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  10. Kate Proctor, Coogan and Klein lead cultural figures backing Corbyn and Labour, „The Guardian”, theguardian.com, 3 grudnia 2019, ISSN 0261-3077 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  11. Kory Grow, Roger Waters, Tom Morello, Brian Eno Plan 'Live for Gaza' Event [online], Rolling Stone, 9 kwietnia 2021 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  12. Gaza's first rock band, Osprey V gives voice to Palestinians [online], Pakistan Observer, 6 sierpnia 2021 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  13. DiEM25 TV with Brian Eno and Yanis Varoufakis: Reflecting on our Post-Virus World [online], DiEM25 - Democracy in Europe Movement 2025 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  14. Brian Eno, Author at DiEM25 [online], DiEM25 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  15. Artists4Ceasefire [online], Artists4Ceasefire [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  16. Anagricel Duran, Pulp and Lucy Dacus among thousands of musicians to have signed letter for Gaza ceasefire [online], NME, 22 listopada 2023 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  17. Jazz Monroe, Brian Eno Criticizes Microsoft for Support of Israeli Military [online], Pitchfork, 21 maja 2025 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  18. Lex Harvey, Mohammed Tawfeeq, Hira Humayun, Dozens of celebrities take stage in London for ‘Together for Palestine’ fundraiser [online], CNN, 17 września 2025 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  19. Jazz Monroe, MJ Lenderman, King Krule, Arca, MIKE, Yaeji, and More Join Campaign to Block Their Music From Streaming in Israel [online], Pitchfork, 18 września 2025 [dostęp 2025-09-29] (ang.).
  20. Laura Snapes, Massive Attack remove music from Spotify to protest against CEO Daniel Ek’s investment in AI military, „The Guardian”, theguardian.com, 18 września 2025, ISSN 0261-3077 [dostęp 2025-09-29] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]