Bronisława Ludwichowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bronisława Doborzyńska-Ludwichowska (ur. 18 września 1951 w Urzursowchozie w ZSRR) – polska lekkoatletka specjalizująca się w biegach średnio- i długodystansowych.

Największe sukcesy odnosiła w biegach przełajowych. W tej specjalności należała przez kilka lat do ścisłej czołówki światowej. Indywidualna wicemistrzyni świata w biegach przełajowych (Rabat 1975), szósta zawodniczka MŚ (Monza 1974). Drużynowo w MŚ trzecia (1975), szósta (1974) i czwarta (Düsseldorf 1977). Szósta zawodniczka mistrzostw Europy (Rzym 1974) w biegu na 3000 m (9:05.2).

W biegach przełajowych zdobyła 7 tytułów mistrzyni Polski (1972–1975, 1977, 1979, 1980). Była również 5-krotną mistrzynią Polski w biegach na 1500 i 3000 m (1973–1976), 2-krotną halową mistrzynią kraju w biegu na 1500 m (1976, 1980) i 8-krotną rekordzistką Polski w biegach na 1500 i 3000 m. Rekordy życiowe: 1500 m – 4:12.2 (1976), 3000 m – 8:58.8 (1975).

Aktualnie trenuje młodzików i juniorów klubu lekkoatletycznego AZS UWM Olsztyn.