Bronisław Wyhowski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
12 stycznia 1873 |
---|---|
Data śmierci |
15 czerwca 1925 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Stanowiska |
zastępca dowódcy pułku |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Bronisław Wyhowski[1] (ur. 31 grudnia 1872?/12 stycznia 1873[2] w Babiniczach, zm. 15 czerwca 1925) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Bronisław Wyhowski urodził się 12 stycznia 1873 roku w rodzinnym majątku Babinicze. Uczył się w Mścisławiu[3]. W 1892 roku, po ukończeniu Czugujewskiej Szkoły Wojskowej w Czuhujiwie, rozpoczął zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. Walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej i w czasie I wojny światowej. W 1917 roku, po rewolucji lutowej, osiedlił się z rodziną w Irkucku. W lipcu 1918 roku wstąpił do Polskiego Legionu Irkuckiego. W listopadzie 1918 roku na czele Legionu przybył do Nowonikołajewska, gdzie został wcielony do 5 Dywizji Strzelców Polskich i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 3 pułku strzelców polskich. Na tym stanowisku walczył w wojnie domowej w Rosji. Po kapitulacji dywizji „spędził 23 miesiące w różnych więzieniach bolszewickich, cierpiąc niesłychane katusze fizyczne i moralne, oczekując z godziny na godzinę wyroku śmierci”. W 1922 roku, w ramach wymiany jeńców, powrócił do Polski[4].
20 lipca 1922 roku został przyjęty do Rezerwy wojska, w korpusie oficerów piechoty, z równoczesnym wcieleniem do 43 pułku piechoty, jako oddziału macierzystego[5]. 26 sierpnia 1922 roku został powołany do służby czynnej w Baonach Celnych z równoczesnym oddaniem do dyspozycji Głównej Komendy Baonów Celnych[6]. Następnie pełnił służbę na stanowisku komendanta wojewódzkiego Straży Granicznej w Nowogródku[7]. Zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 8. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1923 roku był wykazywany jako oficer rezerwy 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej[2]. Z dniem 1 października 1924 roku został „zwolniony z szeregów armii”[8], a z dniem 31 grudnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Brześciu nad Bugiem, w kolonii urzędniczej nr 14/2[9]. Zmarł 15 czerwca 1925 roku na paraliż serca. Pochowany na cmentarzu w Krzemieńcu. Był żonaty. Miał dwie córki[4].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Walecznych[4]
- Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy z Mieczami[10]
- Order Świętego Włodzimierza IV klasy[11]
- Broń Złota „Za Waleczność”[12]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 749, 838 w ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Bronisław I Wyhowski” w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko: kapitana artylerii Bronisława Wyhowskiego, urodzonego 11 marca (27 lutego) 1886 roku, który w 1923 roku był oficerem rezerwy 18 pułku artylerii polowej w Ostrowi Łomżyńskiej, zatrzymanym w służbie czynnej.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 225, 466.
- ↑ Wspomnienie 1925 ↓, s. 2 tu podano, że urodził się w 1872 roku. Jeżeli data „12 stycznia 1873” została podana według kalendarza gregoriańskiego to, według kalendarza juliańskiego był to dzień „31 grudnia 1872”. Zobacz daty nowego i starego porządku.
- ↑ a b c Wspomnienie 1925 ↓, s. 2.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 20 lipca 1922 roku, s. 589.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 26 sierpnia 1922 roku, s. 638.
- ↑ Dominiczak 1992 ↓, s. 81 tu jako Bronisław Wychowski.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 107 z 10 października 1924 roku, s. 591.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 6 lutego 1925 roku, s. 58.
- ↑ Выговский Бронислав :: Документы о награждениях :: Первая мировая война [online], gwar.mil.ru [dostęp 2022-06-11] .
- ↑ Выговский Бронислав :: Документы о награждениях :: Первая мировая война [online], gwar.mil.ru [dostęp 2022-06-11] .
- ↑ Выговский Бронислав :: Документы о награждениях :: Первая мировая война [online], gwar.mil.ru [dostęp 2022-06-11] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Henryk Dominiczak: Granica wschodnia Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1919–1939. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10202-0.
- Wspomnienie pozgonne o ś.p. płk. Bronisławie Wyhowskim. „Tygodnik Polski”. 176, 1925-08-16. Harbin: Polska Misja Katolicka w Harbinie.
- Absolwenci Czugujewskiej Szkoły Wojskowej
- Jeńcy polscy w niewoli sowieckiej (1919–1922)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)
- Oficerowie Armii Polskiej we Francji 1917–1919
- Oficerowie Wojska Polskiego pełniący służbę w Batalionach Celnych
- Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego
- Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej
- Polacy w wojnie rosyjsko-japońskiej
- Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej
- Urodzeni w 1873
- Zmarli w 1925
- Żołnierze 5. Dywizji Strzelców Polskich na Syberii
- Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie)
- Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza
- Polacy odznaczeni Bronią Złotą
- Oficerowie 3 Pułku Strzelców Polskich im. Henryka Dąbrowskiego