Cahokia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne znaczenia.
Cahokia Mounds State Historic Site[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Typ kulturowy
Spełniane kryterium III, IV
Numer ref. 198
Region[b] Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1982
na 6. sesji
Położenie na mapie Illinois
Mapa konturowa Illinois, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „''Cahokia Mounds State Historic Site''”
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, w centrum znajduje się punkt z opisem „''Cahokia Mounds State Historic Site''”
Ziemia38°39′14″N 90°03′52″W/38,653889 -90,064444

Cahokia (pełna oficjalna nazwa Cahokia Mounds State Historic Site) – stanowisko archeologiczne w stanie Illinois (USA), ok. 11 km od St. Louis (Missouri).

Olbrzymi kompleks mieszkalny (ponad 13 km kw.) powstał z niewielkiej rolniczej wioski, założonej przed 900 p.n.e. Na żyznych glebach zalewowych mieszkańcy osady uprawiali kukurydzę. W XI w. mogło w nim mieszkać nawet 40 tysięcy osób[1]. W XII wieku Cahokia przeżywała największy rozkwit a od 1250 rozpoczął się powolny upadek miasta. Wykopaliska rozpoczęte zostały w 1961 roku przez grupę archeologów kierowanych przez Warrena Wittry'ego.

Na terenie Cahokii znajduje się wielki centralny plac, mniejsze place i budynki publiczne oraz około 100 kopców ziemnych pełniących różne funkcje takie jak: platformy pod budowle, grobowce, znaki graniczne. Największy z nich zwany Kopcem Mnichów ma wysokość 30 metrów i zajmuje powierzchnię 5,7 ha. Na jego szczycie znajdował się "dom wodza" o wysokości 15 metrów. Osada otoczona była drewnianą palisadą o długosci 3 kilometrów[2].

W 1982 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Agnieszka Krzemińska: Wiecznie na rauszu. Fundamentalny wpływ używek. polityka.pl, 25 września 2012. [dostęp 2012-10-07].
  2. Bahn 2019 ↓, s. 406.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. James Harpur: Święte Miejsca. Warszawa: Wydawnictwo Świat Książki, 1995, s. 112-117. ISBN 83-7129-829-3.
  2. Paul G. Bahn: Archeologia - Przewodnik. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo "Arkady" Sp. z o.o., 2006. ISBN 83-213-4293-0.
  3. Historia Archeologii. red. Paul Bahn. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo "Arkady" Sp. z o.o., 2019. ISBN 978-83-213-5058-5.