Camila Giorgi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Camila Giorgi
Camila Giorgi
Państwo  Włochy
Miejsce zamieszkania Tirrenia
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1991
Macerata
 Marche
Wzrost 168 cm
Masa ciała 54 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2006
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 30 (27 lipca 2015)
Australian Open 3R (2015)
Roland Garros 2R (2014–2016)
Wimbledon 4R (2012)
US Open 4R (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Australian Open 1R (2013)

Camila Giorgi (ur. 30 grudnia 1991 w Maceracie) − włoska tenisistka, zwyciężczyni Ricoh Open i trzykrotna finalistka Katowice Open oraz pogromczyni takich zawodniczek jak Marija Szarapowa, Wiktoryja Azaranka, Caroline Wozniacki, Petra Kvitová czy Agnieszka Radwańska.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Starty w zawodowych meczach rozpoczęła w sierpniu 2006 roku, biorąc udział w niewielkim turnieju ITF w Baku. Zagrała tam dzięki dzikiej karcie przyznanej przez organizatorów i osiągnęła spory sukces jak na debiut, docierając do półfinału imprezy. Podobne osiągnięcie powtórzyła dwa tygodnie później, na turnieju w Dżakarcie, tym razem przebijając się do fazy głównej z kwalifikacji. W latach 2007 i 2008 wielokrotnie startowała w podobnych turniejach ale nie powtórzyła osiągnięć z roku 2006. Pierwszy sukces przyszedł we wrześniu 2009 roku, w Katowicach. Najpierw wygrała kwalifikacje, pokonując w decydującym o awansie meczu Irynę Kurjanowicz a potem wygrała cały turniej, pozostawiając w pokonanym polu takie zawodniczki jak: Magdalena Kiszczyńska, Sandra Záhlavová, Michaela Paštiková, Agnes Szatmari i w finale Ksienija Pierwak. Jeszcze tego samego roku wygrała swój drugi turniej, w Toronto, pokonując w finale Anikó Kapros. W sumie wygrała pięć turniejów w grze pojedynczej rangi ITF.

W maju 2008 roku, dzięki dzikiej karcie zagrała po raz pierwszy w kwalifikacjach do turnieju WTA w Rzymie ale przegrała w pierwszej rundzie z Jill Craybas. Po raz drugi spróbowała swych sił w lutym 2010 roku, na turnieju w Paryżu ale też z podobnym skutkiem, tym razem przegrywając z Zuzaną Kučovą. Zagrała także w kwalifikacjach do wielkoszlemowego US Open, ale Patricia Mayr okazała się od niej lepsza już w pierwszym meczu.

Pomimo znikomych występów w rozgrywkach cyklu WTA, odniesione sukcesy w turniejach rangi ITF, pozwoliły jej na osiągnięcie po raz pierwszy w karierze drugiej setki światowego rankingu i 12 lipca 2010 roku została sklasyfikowana na 197. miejscu.

Po osiągnięciu 4. rundy Wimbledonu w 2012 roku, awansowała do pierwszej setki rankingu WTA.

W 2014 roku awansowała do pierwszego singlowego finału zawodów WTA Tour. W Katowicach przegrała w spotkaniu finałowym z Alizé Cornet 6:7(3), 7:5, 5:7. W październiku zanotowała finał w turnieju w Linzu, ulegając w nim wynikiem 7:6(4), 3:6, 6:7(4) z Karolíną Plíškovą.

W sezonie 2015 Włoszka ponownie osiągnęła finał zawodów w Katowicach, tym razem przegrywając 4:6, 3:6 z Anną Schmiedlovą, a w czerwcu tegoż roku doczekała się premierowego zwycięstwa w WTA Tour, a okazję wykorzystała w ’s-Hertogenbosch.

W 2016 roku po raz trzeci z rzędu wystąpiła w finale katowickiego turnieju, którego ponownie nie wygrała.

2017[edytuj | edytuj kod]

Giorgi rozpoczęła kolejny rok od półfinału Shenzhen Open. Podczas Prague Open pokonała między innymi Pliszkową. Dobrze radziła sobie na trawie, docierając do ćwierćfinału Aegon Classic Birmingham (tam zwycięstwo nad Switoliną) oraz trzeciej rundy Wimbledonu. Ten sam etap osiągnęła na prestiżowym Western & Southern Open, ale opuściła turnieje azjatyckie i zakończyła sezon na 80. miejscu (a pierwszym wśród Włoszek).

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Zawodniczka gra oburęcznym backhandem. Dysponuje bardzo szybkim serwisem, ale podczas podania popełnia wiele podwójnych błędów.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 5 (1-4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 13 kwietnia 2014 Katowice Twarda (hala) Francja Alizé Cornet 6:7(3), 7:5, 5:7
Finalistka 2. 12 października 2014 Linz Twarda (hala) Czechy Karolína Plíšková 7:6(4), 3:6, 6:7(4)
Finalistka 3. 12 kwietnia 2015 Katowice Twarda (hala) Słowacja Anna Schmiedlová 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 14 czerwca 2015 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Szwajcaria Belinda Bencic 7:5, 6:3
Finalistka 4. 10 kwietnia 2016 Katowice Twarda (hala) Słowacja Dominika Cibulková 4:6, 0:6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 06/09/2009 Polska Katowice ITF 25 000 ziemna Rosja Ksienija Pierwak 6:2, 6:3
2. 22/11/2009 Kanada Toronto ITF 50 000 twarda Węgry Anikó Kapros 4:6, 6:4, 6:0
3. 24/10/2010 Stany Zjednoczone Rock Hill ITF 25 000 twarda Stany Zjednoczone Irina Falconi 6:3, 6:4
4. 29/05/2011 Stany Zjednoczone Carson ITF 50 000 twarda Stany Zjednoczone Alexa Glatch 7:6, 6:1
5. 22/04/2012 Stany Zjednoczone Dothan ITF 50 000 ziemna Rumunia Edina Gallovits-Hall 6:2, 4:6, 6:4

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]