Centrum Badań Kosmicznych PAN

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Centrum Badań Kosmicznych
Polskiej Akademii Nauk
Data założenia 29 września 1976
Typ instytutu badawczy
Zakres działalności astronomia, geofizyka
Państwo  Polska
Adres ul. Bartycka 18A
00-716 Warszawa
Dyrektor prof. dr hab. Iwona Stanisławska
Członkostwo Polska Akademia Nauk
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Centrum Badań Kosmicznych PAN
Centrum Badań Kosmicznych PAN
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Centrum Badań Kosmicznych PAN
Centrum Badań Kosmicznych PAN
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Centrum Badań Kosmicznych PAN
Centrum Badań Kosmicznych PAN
Ziemia 52°12′52,2″N 21°04′03,3″E/52,214500 21,067583
Strona internetowa
Nie mylić z: Polska Agencja Kosmiczna.
Centrum Badań Kosmicznych PAN (2014)

Centrum Badań Kosmicznych PANinstytut badawczy III Wydziału Polskiej Akademii Nauk z siedzibą przy ul. Bartyckiej 18 A w Warszawie. Powołany został decyzją Prezydium PAN 29 września 1976 roku, a działalność rozpoczął 1 kwietnia 1977 roku. W 2010 zatrudniał 180 osób, w tym 13 profesorów i 15 profesorów nadzwyczajnych różnych specjalności, bardzo często technicznych. Od 1991 roku współpracuje z Europejską Agencją Kosmiczną.

W strukturze Centrum znalazły się także: Zakład Fizyki Słońca we Wrocławiu, Obserwatorium Astrogeodynamiczne w Borówcu pod Poznaniem oraz Ośrodek Naukowy Badań Kosmicznych w Wałbrzychu.

Najnowsze projekty[edytuj]

Centrum Badań Kosmicznych PAN uczestniczy m.in. w projektach GMES (Global Monitoring for Environment and Security), Galileo[1], EGNOS[2] i BRITE[3]. W 2001 roku skonstruowany przez instytut instrument o nazwie „CHOMIK” (penetrator geologiczny) poleciał na pokładzie marsjańskiej sondy Fobos-Grunt[4], której misja zakończyła się niepowodzeniem.

Brite-PL[edytuj]

 Zobacz też: Lem (satelita).
 Zobacz też: Heweliusz (satelita).

Część kanadyjsko-austriacko-polskiego projektu, w ramach którego zbudowano i wysłano na orbitę 6 satelitów (dwa kanadyjskie, dwa austriackie i dwa polskie), które utworzyły formację lotną na wysokości 800 km. „Ich zadaniem będzie prowadzenie precyzyjnych i jednoczesnych pomiarów fotometrycznych najjaśniejszych gwiazd zmiennych nieba w ciągu planowanych kilku lat działania tych satelitów”[5]. Polskie satelity ważą ok. 6 kg, mają kształt sześcianu o boku 20 cm (są to tzw. CubeSaty). Zainstalowane na satelitach kamery szerokokątne wykonują niezakłócone wpływem atmosfery zdjęcia wielu gwiazd[5]. Pierwszy satelita – „Lem” wystartował w listopadzie 2013[6], a drugi o nazwie „Heweliusz” został wystrzelony w sierpniu 2014.

Studia doktorskie[edytuj]

W centrum prowadzone są studia doktorskie o dwóch profilach:

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]