Charles Bronson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Charles Bronson
Charles Bronson (1987)
Charles Bronson (1987)
Imię i nazwisko Charles Dennis Buchinsky
Data
i miejsce urodzenia
3 listopada 1921
Ehrenfeld k. Pittsburgha
Data
i miejsce śmierci
30 sierpnia 2003
Los Angeles
Zawód aktor
Współmałżonek 1. Harriet Tendler
(1949-1967 – rozwód)
2. Jill Ireland
(1968-1990 – jej śmierć)
3. Kim Weeks
(1998-2003 – jego śmierć)
Lata aktywności 1950-1999
Odznaczenia
Purpurowe Serce  (Stany Zjednoczone)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Charles Bronson w Wikicytatach

Charles Bronson, właśc. Charles Dennis Buchinsky (ur. 3 listopada 1921 w Ehrenfeld k. Pittsburgha, zm. 30 sierpnia 2003 w Los Angeles)[1]amerykański aktor filmowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Charles Bronson, 1961
Gwiazda w hollywoodzkiej Alei Sławy

Urodził się w rodzinie emigrantów z terenów Wielkiego Księstwa Litewskiego. Ojciec, Tatar lipkowski, wyemigrował do Ameryki z Druskienik, matka zaś, Maria Walińska (Valinsky), była córką emigrantów pracujących w kopalni antracytu w Tamaqua w Pensylwanii. W domu mówiło się po litewsku i rosyjsku. Charles nauczył się poprawnej angielszczyzny dopiero w wieku nastoletnim. Straciwszy ojca, w wieku 10. lat podjął pracę w kopalni, ucząc się równocześnie. Wedle wspomnień Bronsona jego szlachecka po mieczu i kądzieli rodzina była w dobie wielkiego kryzysu tak uboga, że do szkoły uczęszczał w sukience po siostrze.

W 1943 wstąpił do Korpusu Powietrznego Armii Stanów Zjednoczonych i od 1945 służył jako strzelec pokładowy na bombowcach B-29 stacjonujących na Pacyfiku (Guam). Za odniesione w wojnie rany został odznaczony orderem Purpurowego Serca.

Charles D. Buchinsky zmienił nazwisko na Bronson dopiero w okresie makkartyzmu w obawie, że „Buchinsky” kojarzyć się może z nazwiskami rosyjskimi.

Imał się różnych zawodów, był górnikiem, bokserem, kierowcą. Karierę aktorską rozpoczął w 1951. Początkowo były to epizody, w których grał gangsterów i Indian. Popularność zdobył po występie w westernie Siedmiu wspaniałych (1960) oraz Wielkiej ucieczce (1963). Sukces odniosły też jego role w Parszywej dwunastce (1967) i Pewnego razu na Dzikim Zachodzie (1968). Często grywał Polaków i osoby polskiego pochodzenia (Wielka ucieczka, Bitwa o Ardeny, Parszywa dwunastka, Akt zemsty). Od lat 70. wcielał się głównie w postacie „twardych mężczyzn” (cykl Życzenie śmierci).

W ostatnich latach życia ujawniły się u niego pierwsze objawy choroby Alzheimera. Zmarł na zapalenie płuc w szpitalu w Los Angeles[1].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Richard Severo: Charles Bronson, 81, Dies; Muscular Movie Tough Guy (ang.). www.nytimes.com. [dostęp 2010-01-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Słodowski, Andrzej Roman: Gwiazdy światowego kina. Leksykon. Warszawa: Editions Spotkania, 1992, s. 38. ISBN 83-85195-83-1.
  • Charles Bronson. T. 1: Kolekcja Alfred Hitchcock Przedstawia. Poznań: Oxford Educational Sp. z o.o., kwiecień 2009, s. 21. ISBN 978-83-252-0462-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]