Christopher Kas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Christopher Kas
Christopher Kas
Państwo  Niemcy
Miejsce zamieszkania Trostberg
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1980
Trostberg
Wzrost 188 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2001
Zakończenie kariery 2014
Trener Marko Seidensticker
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 224 (4 listopada 2002)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 17 (6 lutego 2012)
Australian Open QF (2012)
Roland Garros 3R (2009, 2011, 2013)
Wimbledon SF (2011)
US Open QF (2008)

Christopher Kas (ur. 13 czerwca 1980 w Trostbergu) – niemiecki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012).

Kariera tenisowa[edytuj]

Jako zawodowy tenisista występował w latach 2001–2014.

W grze podwójnej, w zawodach rangi ATP World Tour zwyciężył 5–krotnie oraz 15 razy był uczestnikiem finału. W rozgrywkach wielkoszlemowych najdalej doszedł podczas Wimbledonu 2011, gdzie wspólnie z Alexanderem Peyą osiągnął półfinał.

Debiut w reprezentacji Niemiec w Pucharze Davisa zaliczył w roku 2009, podczas pojedynku 1 rundy grupy światowej z Austrią. Kas przegrał w swoim meczu singlowym ze Stefanem Koubkiem. Ostatecznie jego zespół wygrał rywalizację 3:2. Pod koniec maja 2011 roku Kas zdobył wraz z reprezentacją Niemiec Drużynowy Puchar Świata. W finale Niemcy pokonali 2:1 Argentynę. W całym turnieju Kas wystąpił w 2 pojedynkach deblowych, z których 1 wygrał.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie, w konkurencji debla i miksta. W grze podwójnej odpadł w 1 rundzie startując z Philippem Petzschnerem. Rozgrywki gry mieszanej zakończył na 4. miejscu, partnerując Sabine Lisicki. Niemiecka para mecz o u dział w finale przegrała z Laurą Robson i Andym Murrayem, natomiast pojedynek o brązowy medal z Lisą Raymond i Mikiem Bryanem.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był w lutym 2012 roku, zajmując 17. miejsce.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna (5–15)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 16 lipca 2006 Båstad Ceglana Austria Oliver Marach Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Thomas Johansson
3:6, 6:4, 4–10
Finalista 2. 23 lipca 2006 Amersfoort Ceglana Argentyna Lucas Arnold Ker Hiszpania Alberto Martín
Hiszpania Fernando Vicente
4:6, 3:6
Finalista 3. 29 lipca 2007 Kitzbühel Ceglana Niemcy Tomas Behrend Peru Luis Horna
Włochy Potito Starace
6:7(4), 6:7(5)
Finalista 4. 14 października 2007 Wiedeń Twarda (hala) Niemcy Tomas Behrend Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
4:6, 2:6
Finalista 5. 2 marca 2008 Zagrzeb Twarda (hala) Holandia Rogier Wassen Australia Paul Hanley
Australia Jordan Kerr
3:6, 6:3, 8–10
Zwycięzca 1. 13 lipca 2008 Stuttgart Ceglana Niemcy Philipp Kohlschreiber Niemcy Michael Berrer
Niemcy Mischa Zverev
6:3, 6:4
Finalista 6. 26 października 2008 Bazylea Twarda (hala) Niemcy Philipp Kohlschreiber Indie Mahesh Bhupathi
Bahamy Mark Knowles
3:6, 3:6
Finalista 7. 8 lutego 2009 Zagrzeb Twarda (hala) Holandia Rogier Wassen Czechy Martin Damm
Szwecja Robert Lindstedt
4:6, 3:6
Zwycięzca 2. 14 czerwca 2009 Halle Trawiasta Niemcy Philipp Kohlschreiber Niemcy Andreas Beck
Szwajcaria Marco Chiudinelli
6:3, 6:4
Finalista 8. 18 lipca 2010 Stuttgart Ceglana Niemcy Philipp Petzschner Argentyna Carlos Berlocq
Argentyna Eduardo Schwank
6:7(5), 6:7(6)
Zwycięzca 3. 3 października 2010 Bangkok Twarda (hala) Serbia Viktor Troicki Izrael Jonathan Erlich
Austria Jürgen Melzer
6:4, 6:4
Finalista 9. 27 lutego 2011 Delray Beach Twarda Austria Alexander Peya Stany Zjednoczone Rajeev Ram
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
6:4, 4:6, 3–10
Finalista 10. 1 maja 2011 Monachium Ceglana Niemcy Andreas Beck Włochy Simone Bolelli
Argentyna Horacio Zeballos
6:7(3), 4:6
Finalista 11. 31 lipca 2011 Gstaad Ceglana Austria Alexander Peya Czechy František Čermák
Słowacja Filip Polášek
3:6, 6:7(7)
Finalista 12. 27 sierpnia 2011 Winston-Salem Twarda Niemcy Christopher Kas Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
6:7(2), 4:6
Finalista 13. 7 stycznia 2012 Ad-Dauha Twarda Niemcy Philipp Kohlschreiber Słowacja Filip Polášek
Czechy Lukáš Rosol
3:6, 4:6
Zwycięzca 4. 6 stycznia 2013 Ad-Dauha Twarda Niemcy Philipp Kohlschreiber Austria Julian Knowle
Słowacja Filip Polášek
7:5, 6:4
Finalista 14. 14 kwietnia 2013 Casablanca Ceglana Niemcy Dustin Brown Austria Julian Knowle
Słowacja Filip Polášek
3:6, 2:6
Zwycięzca 5. 3 sierpnia 2013 Kitzbühel Ceglana Niemcy Martin Emmrich Czechy František Čermák
Czechy Lukáš Dlouhý
6:4, 6:3
Finalista 15. 24 maja 2014 Düsseldorf Ceglana Niemcy Martin Emmrich Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
5:7, 6:4, 3–10

Bibliografia[edytuj]