Paul Hanley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paul Hanley
Paul Hanley
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Sutton
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1977
Melbourne
Wzrost 183 cm
Masa ciała 76 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1997
Zakończenie kariery aktywny
Trener Miles Maclagan
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 395 (7 lutego 2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 26
Najwyżej w rankingu 5 (6 listopada 2006)
Australian Open SF (2006, 2007)
Roland Garros SF (2003)
Wimbledon SF (2004)
US Open SF (2006, 2007)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dorobek medalowy

Paul Jason Hanley (ur. 12 listopada 1977 w Melbourne) – australijski tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca turniejów ATP World Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Pekinu.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Praworęczny tenisista karierę zawodową rozpoczął w 1997 roku. W grze pojedynczej nie odniósł większych sukcesów; najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na początku lutego 2000 roku na 395. miejscu.

Sukcesy odnosi głównie jako deblista. Ma na koncie wygranych łącznie (stan na luty 2014) 26 turniejów rangi ATP World Tour. Ponadto 25 razy był finalistą tych rozgrywek. We wszystkich wielkoszlemowych turniejach najdalej dochodził do półfinałów; w Australian Open dwukrotnie z Kevinem Ullyettem podczas edycji z roku 2006 i 2007, w French Open wspólnie z Wayne'em Arthusem w sezonie 2003, w Wimbledonie razem z Arthursem w roku 2004, a w US Open w latach 2006 i 2007 tworząc duet z Ullyettem. W roku 2003 zakwalifikował się do deblowego turnieju Tennis Masters Cup (razem z Arthursem). Znaczny wkład w awans do rozgrywek miały dwa wygrane turnieje rangi ATP Masters Series w Rzymie oraz Paryżu. W fazie zasadniczej para Arthurs/Hanley przegrała dwa mecze oraz jeden wygrała – co jednak nie wystarczyło do awansu do dalszego etapu. Ponownie w turnieju Tennis Masters Cup Hanley wystąpił w roku 2005 (z Arthusem) jednak tak jak przed dwoma laty, odpadł z rywalizacji w fazie grupowej. W roku 2006 i 2007 wraz z Kevinem Ullyettem dochodził do półfinałów Tennis Masters Cup. Za każdym razem odpadał z deblem Mark Knowles-Daniel Nestor.

Najwyższą pozycję w rankingu deblistów osiągnął na początku listopada 2006 – nr 5.

W turniejach wielkoszlemowych próbuje swoich sił także w konkurencji miksta; w 2005 był m.in. w finale Wimbledonu z Ukrainką Tetianą Perebyjnis. Mecz o tytuł przegrał z parą Mary Pierce-Mahesh Bhupathi 4:6, 2:6. W 2011 roku rozegrał kolejny finałowy pojedynek; razem z Chan Yung-jan podczas Australian Open przeciwko parze Katarina Srebotnik-Daniel Nestor. Mecz zakończył się porażką Hanleya 3:6, 6:3, 7-10.

W roku 2006 zadebiutował w reprezentacji podczas rozgrywek w Pucharze Davisa. Jego najlepszym rezultatem w rozgrywkach broniąc barw narodowych jest półfinał z edycji z roku 2006; Australijczycy wyeliminowali wtedy reprezentacje Szwajcarii i Białorusi, a przegrali z Argentyną. Łącznie rozegrał 9 meczów, z których 5 wygrał i 4 przegrał.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Finalista (2)[edytuj | edytuj kod]
Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2005 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Ukraina Tetiana Perebyjnis Francja Mary Pierce
Indie Mahesh Bhupathi
4:6, 2:6
2. 2011 Australia Australian Open Twarda Chińskie Tajpej Chan Yung-jan Słowenia Katarina Srebotnik
Kanada Daniel Nestor
3:6, 6:3, 7-10

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (26)[edytuj | edytuj kod]
Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2001 Polska Sopot Ceglana Australia Nathan Healey Gruzja Irakli Labadze
Węgry Attila Sávolt
7:6(10), 6:2
2. 2003 Australia Sydney Twarda Australia Nathan Healey Indie Mahesh Bhupathi
Australia Joshua Eagle
7:6(3), 6:4
3. 2003 Holandia Rotterdam Twarda (hala) Australia Wayne Arthurs Szwajcaria Roger Federer
Białoruś Maks Mirny
7:6(4), 6:2
4. 2003 Włochy Rzym Ceglana Australia Wayne Arthurs Francja Michaël Llodra
Francja Fabrice Santoro
6:1, 6:3
5. 2003 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Twarda Australia Wayne Arthurs Chińska Republika Ludowa Zeng Shaoxuan
Chińska Republika Ludowa Zhu Benqiang
6:2, 6:4
6. 2003 Francja Paryż Dywanowa (hala) Australia Wayne Arthurs Francja Michaël Llodra
Francja Fabrice Santoro
6:3, 1:6, 6:3
7. 2004 Holandia Rotterdam Twarda (hala) Czechy Radek Štěpánek Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
5:7, 7:6(5), 7:5
8. 2004 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Brian MacPhie
6:4, 6:3
9. 2005 Stany Zjednoczone San Josè Twarda (hala) Australia Wayne Arthurs Szwajcaria Yves Allegro
Niemcy Michael Kohlmann
7:6(4), 6:4
10. 2005 Austria Sankt Pölten Ceglana Argentyna Lucas Arnold Ker Czechy Martin Damm
Argentyna Mariano Hood
6:3, 6:4
11. 2005 Stany Zjednoczone Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Graydon Oliver Szwecja Simon Aspelin
Australia Todd Perry
6:2, 3:1, krecz
12. 2005 Tajlandia Bangkok Twarda (hala) Indie Leander Paes Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
6:7(5), 6:1, 6:2
13. 2005 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Australia Wayne Arthurs Indie Leander Paes
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
5:3, 5:3
14. 2006 Holandia Rotterdam Twarda (hala) Zimbabwe Kevin Ullyett Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
7:6(4), 7:6(2)
15. 2006 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Zimbabwe Kevin Ullyett Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
1:6, 6:2, 10-1
16. 2006 Niemcy Hamburg Ceglana Zimbabwe Kevin Ullyett Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:2, 7:6(8)
17. 2006 Austria Pörtschach Ceglana Stany Zjednoczone Jim Thomas Austria Oliver Marach
Czechy Cyril Suk
6:3, 4:6, 10-5
18. 2006 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Zimbabwe Kevin Ullyett Szwecja Jonas Björkman
Białoruś Maks Mirny
6:4, 3:6, 10-8
19. 2006 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Zimbabwe Kevin Ullyett Belgia Olivier Rochus
Belgia Kristof Vliegen
7:6(2), 6:4
20. 2007 Australia Sydney Twarda Zimbabwe Kevin Ullyett Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:4, 6:7(3), 10-6
21. 2008 Chorwacja Zagrzeb Twarda (hala) Australia Jordan Kerr Niemcy Christopher Kas
Holandia Rogier Wassen
6:3, 3:6, 10-8
22. 2009 Niemcy Hamburg Ceglana Szwecja Simon Aspelin Brazylia Marcelo Melo
Słowacja Filip Polášek
6:3, 6:3
23. 2010 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Szwecja Simon Aspelin Czechy Lukáš Dlouhý
Indie Leander Paes
6:2, 6:3
24. 2011 Australia Brisbane Twarda Czechy Lukáš Dlouhý Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
6:4, k.
25. 2011 Australia Sydney Twarda Czechy Lukáš Dlouhý Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(6), 6:3, 10-5
26. 2012 Maroko Casablanca Ceglana Niemcy Dustin Brown Włochy Daniele Bracciali
Włochy Fabio Fognini
7:5, 6:3
Finalista (25)[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]