Cibory-Kołaczki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cibory-Kołaczki
wieś
Ilustracja
kościół pod wezwaniem Narodzenia N.M.P.
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat białostocki
Gmina Zawady
Liczba ludności (2006) 21[1][2]
Strefa numeracyjna 86
Kod pocztowy 16-075[3]
Tablice rejestracyjne BIA
SIMC 0411915[4]
Położenie na mapie gminy Zawady
Mapa konturowa gminy Zawady, na dole znajduje się punkt z opisem „Cibory-Kołaczki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Cibory-Kołaczki”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Cibory-Kołaczki”
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa konturowa powiatu białostockiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Cibory-Kołaczki”
Ziemia53°06′36″N 22°34′54″E/53,110000 22,581667

Cibory-Kołaczkiwieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Zawady[4][5].

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Przemienienia Pańskiego w Zawadach Kościelnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia miejscowości[edytuj | edytuj kod]

W roku 1421 w aktach sądowych łomżyńskich wymieniony Stiborius de Kołak. Początkowo nazwane Ścibory, od 1471 Cibory[6].

Położone w dolnym odcinku rzeki Śliny. Wieś powstała w I połowie XV wieku w wyniku rozrostu wsi Cibory, założonej przed 1421 r. przez Ścibora Kołaka, herbu Kościesza z Kołak. Zamieszkiwana przez Ciborowskich, którzy również obecnie przeważają wśród mieszkańców wsi. Jedna z wsi okolicy szlacheckiej Cibory[7], w skład której wchodziły

Powierzchnia wymienionych miejscowości wynosiła 1688 morgów[8].

W wieku XIX w powiecie łomżyńskim, gmina Chlebiotki, parafia Zawady[8].

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwały 33 osoby w 7 budynkach mieszkalnych[9]. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Zawadach. Podlegała pod Sąd Grodzki i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Zawady[10].

W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. Od 22 lipca 1941 do wyzwolenia włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy[11].

Do 1954 roku miejscowość należała do gminy Chlebiotki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Historia kościoła[edytuj | edytuj kod]

Drewniany kościół w stylu barokowym, zbudowany w 1742 r. Pierwotnie w Zawadach. Wielokrotnie remontowany, między innymi 17891796, 1813, 1839, 1883. Od roku 1956 po wybudowaniu kościoła w Zawadach nieużytkowany. Przeniesiony na nowe miejsce w roku 1979[7].

Obiekty zabytkowe[edytuj | edytuj kod]

  • drewniany, barokowy kościół filialny pod wezwaniem Narodzenia N.P. Marii, 2 poł. XVIII, 1979 przeniesiony z Zawad, nr rej.:346 z 17.11.1974
  • drewniana dzwonnica, XVIII, 1979 przeniesiona wraz z kościołem z Zawad, nr rej.:347 z 28.11.1974[12].
dzwonnica

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Cibory-Kołaczki w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2020-03-24] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 158 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Cibory, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 336.
  7. a b Katalog zabytków sztuki, Województwo łomżyńskie, Pod redakcją M. Kałamajskiej-Saeed, Ciechanowiec, Zambrów, Wysokie Mazowieckie i okolice, PAN Instytut Sztuki, Warszawa 1986, str. 8-10
  8. a b Cibory, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 672.
  9. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 5, województwo białostockie, 1924, s. 48.
  10. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 226.
  11. Bezirk Bialystok, www.territorial.de [dostęp 2020-04-16].
  12. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie. 2020-09-30.