Cicha Góra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°16′52″N 16°11′51″E
- błąd 38 m
WD 52°18'N, 16°12'E, 52°16'54.16"N, 16°12'22.36"E
- błąd 2295 m
Odległość 2226 m
Cicha Góra
wieś
Ilustracja
Architektura olęderska
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat nowotomyski
Gmina Nowy Tomyśl
Liczba ludności (2006) 390
Strefa numeracyjna 61
Kod pocztowy 64-300
Tablice rejestracyjne PNT
SIMC 0591053
Położenie na mapie gminy Nowy Tomyśl
Mapa lokalizacyjna gminy Nowy Tomyśl
Cicha Góra
Cicha Góra
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cicha Góra
Cicha Góra
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Cicha Góra
Cicha Góra
Położenie na mapie powiatu nowotomyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowotomyskiego
Cicha Góra
Cicha Góra
Ziemia52°16′52″N 16°11′51″E/52,281111 16,197500

Cicha Górawieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. Została utworzona w roku 1757 na fali osadnictwa olęderskiego.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Cicha góra Olendry należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski)[1]. Cicha góra Olendry należała do okręgu lutomyślskiego i stanowiła część majątku Bukowiec, którego właścicielem był wówczas Szolc i Łubieński (posiadali oni także sąsiedni, rozległy majątek Grodzisk)[1]. W skład majątku Bukowiec wchodziło łącznie 7 wsi oraz Kozia karczma. Według spisu urzędowego z 1837 roku Cicha góra Olendry liczyła 612 mieszkańców i 93 dymy (domostwa)[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Do rejestru zabytków wpisane są: szkoła z około 1900, dom nr 16 (4. ćwierć XIX wieku) i dom nr 39 (1. ćwierć XIX wieku)[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 200.Sprawdź autora:1.
  2. praca zbiorowa, Zabytki architektury i budownictwa w Polsce, Województwo poznańskie 32, cz. 2, Ośrodek Dokumentacji Zabytków, Warszawa, 1998, s.430, ​ISBN 83-86334-37-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]