Clara Schumann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Clara Schumann
Ilustracja
Portret Clary Schumann z 1878 r.
Imię i nazwisko

Clara Josephine Schumann

Data i miejsce urodzenia

13 września 1819
Lipsk

Data i miejsce śmierci

20 maja 1896
Frankfurt nad Menem

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka romantyczna

podpis

Clara Josephine Schumann z domu Wieck (ur. 13 września 1819 w Lipsku, zm. 20 maja 1896 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecka pianistka i kompozytorka romantyczna. Żona Roberta Schumanna.

Clara Schumann urodziła się w Lipsku. Muzyki uczył ją ojciec, Friedrich Wieck. Pierwszy raz wystąpiła publicznie w 1830. W 1832 wyruszyła z ojcem w pierwszą trasę koncertową, podczas której zaprezentowała kilka samodzielnie skomponowanych utworów.

W 1840, wbrew woli ojca, poślubiła Roberta Schumanna, który był uczniem Wiecka. Obowiązki żony i matki ośmiorga dzieci odsunęły jej karierę muzyczną na boczny tor. Jednak po śmierci męża w 1856, by utrzymać odpowiedni standard życia, pracowała jako nauczycielka muzyki oraz organizowała regularnie trasy koncertowe po Niemczech oraz Europie. Była zaprzyjaźniona z Johannesem Brahmsem. W latach 1878–1892 mieszkała we Frankfurcie nad Menem, gdzie uczyła gry na fortepianie w tamtejszym konserwatorium.

Wśród entuzjastów jej talentu znalazł się później Edvard Grieg. Jej życie zostało opisane w biograficznej powieści Elisabeth Kyle Duet[1].

Jej uczennicą była Nanette Falk-Auerbach[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elisabeth Kyle: Duet. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Nasza Księgarnia”, 1975.
  2. Anna Miler, Nanette Falk-Auerbach, www.zblizeniafestiwal.org [dostęp 2021-09-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]