Dąbie (gmina Secemin)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Dąbie w innych znaczeniach tego słowa.
Dąbie
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat włoszczowski
Gmina Secemin
Liczba ludności (2011) 183[1]
Strefa numeracyjna (+48) 34
Kod pocztowy 29-145[2]
Tablice rejestracyjne TLW
SIMC 0145342
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Dąbie
Dąbie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dąbie
Dąbie
Ziemia50°44′24″N 19°45′22″E/50,740000 19,756111

Dąbiewieś sołecka[3] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Secemin[4][5].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa częstochowskiego.

Części miejscowości[edytuj]

Integralne części miejscowości Dąbie[6]
Identyfikator SIMC Nazwa miejscowości Rodzaj miejscowości
0145359 Cegielnia przysiółek

Historia[edytuj]

Wieś Wspomniana w dokumentach z 1376 r. jako „de Dape”, w 1381 r. „Dabbe” po czym „Demba” w roku 1569. Nazwa Dąbie pojawia się w roku 1839.[7]
W drugiej połowie XIX wieku Dąbie stanowiły wieś w ówczesnym powiecie częstochowskim, gminie Secemin, 7 km na południowy wschód od Koniecpola.

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2017-09-01].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014-03-09]. s. według wyboru.
  3. Jednostki pomocnicze gminy Secemin. Urząd Gminy Secemin. [dostęp 2015-04-26].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09]. 
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  6. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych: Urzędowy wykaz nazw miejscowości (2012,2015) (pol.). Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (xls) opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2017-09-01].
  7. Rymut ↓, s. 273 tom II.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe Polski. Historia - pochodzenie - zmiany, red. K. Rymut, t. I, A-B; t. II, C-D. ISBN 83-85579-29-X.