Dłużyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°22′25″N 16°26′23″E

- błąd

38 m

WD

51°23'25"N, 16°26'24"E

- błąd

38 m

Odległość

1958 m

Dłużyce
wieś
Ilustracja
Ruiny pałacu w Dłużycach
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

lubiński

Gmina

Ścinawa

Wysokość

102-108 m n.p.m.

Liczba ludności (III 2011)

165[1]

Strefa numeracyjna

76

Tablice rejestracyjne

DLU

SIMC

0367634

Położenie na mapie gminy Ścinawa
Mapa konturowa gminy Ścinawa, po prawej znajduje się punkt z opisem „Dłużyce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Dłużyce”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Dłużyce”
Położenie na mapie powiatu lubińskiego
Mapa konturowa powiatu lubińskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Dłużyce”
Ziemia51°22′25″N 16°26′23″E/51,373611 16,439722

Dłużyce (niem. Großendorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Ścinawa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie villa Grozanovo[2][3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[4]:

  • kościół filialny pw. Matki Bożej Różańcowej i Chrystusa Króla, z XV-XX w.
  • zespół pałacowy, z XVII-XX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  3. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 111. [dostęp 2012-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-29)].