Dżamble

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dżamble
Rok założenia 1966
Rok rozwiązania 1981
Pochodzenie PolskaKraków, Polska
Gatunek jazz-rock
rhythm and blues
soul
piosenka poetycka[1]
Aktywność wrzesień 1966-luty 1967
jesień 1967
jesień 1968-1972
1978[1]-1981
Powiązania
Piwnica pod Baranami
Helikon
Burano and Leske Rom
Anawa
Maanam
Maryla Rodowicz
Ostatni skład
Andrzej Zaucha
Wiesław Wilczkiewicz
Ryszard Styła
Stefan Sendecki
Ryszard Kwaśniewski
Marian Pawlik
Andrzej Pawlik
Benedykt Radecki
Byli członkowie
Jan Kaleta
Tadeusz Gogosz
Jan Budziaszek
Edward Anioł
Czesław Styczeń
Jolanta Borusiewicz
Marek Pawlak
Jerzy Horwath
Jerzy Bezucha
Współpracownicy
Marek Ałaszewski
Janusz Muniak
Tomasz Stańko
Zbigniew Seifert
Michał Urbaniak
Jerzy Bartz
Józef Gawrych

Dżamble – polska grupa jazzrockowa założona we wrześniu 1966 roku.

Działalność zespołu[edytuj]

Pierwszy skład zespołu tworzyli: Jan Kaleta (śpiew), Wiesław Wilczkiewicz (gitara), Jerzy Horwath (fortepian, organy), Tadeusz Gogosz (gitara basowa), Jan Budziaszek (perkusja), Edward Anioł (saksofon tenorowy) i Czesław Styczeń (puzon). Pomysłodawcą nazwy zespołu jest menedżer Igor Jarecki[2]. Grupa była wówczas związana z Piwnicą pod Baranami. Wykonywała własne wersje standardów, np. My Funny Valentine i jazzujące piosenki autorstwa Kalety. Wystąpiła na Zaduszkach Jazzowych i ponownie przerwała działalność w lutym 1967 roku.

Rozpadł się również drugi skład reaktywowanego jesienią 1967 r. zespołu, w którego skład weszli: W. Wilczkewicz, Marian Koster (śpiew), Marian Pawlik (gitara basowa), Andrzej Ibek (pianino, organy) i Benedykt Radecki (perkusja). W marcu 1968 roku Wilczkiewicz, Ibek i Radecki zasilili skład zespołu Burano and Leske Rom.

Dżamble reaktywowały się ponownie jesienią 1968 r. pod patronatem krakowskiego klubu jazzowego Helikon. Trzon grupy tworzyli dawni członkowie zespołu – J. Horwath, M. Pawlik, B. Radecki. Po epizodach z Jolantą Borusiewicz i Markiem Pawlakiem, tego ostatniego na początku 1969 roku zastąpił utalentowany samouk Andrzej Zaucha i od tego momentu skład grupy się ustabilizował. Od marca 1969 r. do maja roku 1972 roku zespół był kwartetem, bez Wilczkiewicza[2]. Sporadycznie z zespołem współpracował gitarzysta Jacek Konopka.

Rok 1969 okazał się przełomowy dla zespołu. Muzycy wystąpili na kilku ważny festiwalach muzycznych, m.in. na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu (nagroda specjalna, nagroda indywidualna dla Zauchy), na IV Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie (1. nagroda dla Zauchy), na II Młodzieżowym Festiwalu Muzycznym w Rybniku i Chorzowie (1 nagroda dla zespołu, 2 i 3 nagroda dla Zauchy).

Wzięli udział także w koncercie Popołudnie z młodością VII KFPP w Opolu i na XII Jazz Jamboree W czerwcu 1969 roku dokonali pierwszych nagrań dla Młodzieżowego Studia Rytm w Warszawie, a także dla Rozgłośni Polskiego Radia w Krakowie. Wzięli także udział w programie Telewizyjny Ekran Młodych[3]. Kolejne ważne koncerty to występy w: Sali Kongresowej przed The Marmalade, Casino Jazz At Night w Sopocie i na Zaduszkach Jazzowych w Krakowie (1970). Ponadto zespół koncertował na Węgrzech i w Czechosłowacji.

Muzycy Dżambli umiejętnie łączyli brzmienie jazzu z rockiem i rhythm and bluesem, stając się czołowym przedstawicielem tego nurtu w Polsce. Formacja współpracowała z takimi legendami jazzu jak: Tomasz Stańko, Zbigniew Seifert czy Michał Urbaniak, sięgali też po teksty znanych poetów jak Leszek Aleksander Moczulski czy Jerzy Ficowski.

Jesienią 1970 roku zespół opuścił Benedykt Radecki, a jego miejsce zajął Jerzy Bezucha. W lutym roku następnego ukazała się debiutancka płyta grupy zatytułowana Wołanie o słońce nad światem (wyd. Polskie Nagrania „Muza”). Zyskała ona sobie natychmiast sporą popularność.

Na płytę złożyło się 9 kompozycji nagranych w latach 1969-70. J. Horwath, M. Pawlik i A. Zaucha stworzyli muzykę do tekstów L. A. Moczulskiego, T. Śliwiaka, J. Ficowskiego i A. Kawy. W nagraniu albumu wzięli udział ponadto Marek Ałaszewski (zespół Klan, śpiew), M. Pawlak (śpiew), Janusz Muniak, Z. Seifert (saksofon altowy), T. Stańko (trąbka), M. Urbaniak (saksofon, skrzypce elektryczne), Józef Gawrych i Jerzy Bartz (obaj instrumenty perkusyjne). Płyta była więc bogata brzmieniowo i instrumentalnie. Dojrzałe teksty utworów, oryginalność kompozycji i łatwo rozpoznawalny styl Zauchy stanowiły o wysokiej pozycji tego dzieła. Z powodu konfliktu z Polskimi Nagraniami nie doszło do realizacji drugiej płyty długogrającej.

W maju 1972 roku Dżamble rozpadły się po raz kolejny. Zaucha związał się z grupą Anawa, zaś inni muzycy rozpoczęli kariery solowe. Zespół odrodził się ponownie po sześciu latach, z końcem 1978 roku[1]. Zausze, Pawlikowi i Radeckiemu towarzyszyli: wymiennie W. Wilczkiewicz i Ryszard Styła (gitara), Stefan Sendecki (instrumenty klawiszowe) i Ryszard Kwaśniewski (saksofon, klarnet). Po jakimś czasie M. Pawlika zastąpił jego brat Andrzej Pawlik[4]. W tym składzie grupa dawała koncerty i uczestniczyła w nagraniach własnych oraz innych wykonawców, takich jak: Maryla Rodowicz, czy zespół Maanam. Nigdy jednak nie odzyskała dawnej popularności, czego konsekwencją było ostateczne zakończenie działalności w roku 1981.

Dyskografia[edytuj]

Albumy[edytuj]

Kompilacje[edytuj]

  • 1970 – Przeboje Non Stop (LP, Muza SXL-0624)
  • 1970 – Discorama (LP, Pronit SXL-0673)
  • 1971 – Dyskoteka 1 (LP, Muza SXL-0765)
  • 1971 – Dyskoteka 2 (LP, Muza SXL-0775)
  • 2017 – Każdy marzy, każdy śni (GAD CD 063) – nagrania radiowe z 1979 roku[6]

Single[edytuj]

  • 1978 – Jak zmienić świat / Just The Way You Are (SP, Tonpress S-268)
  • 1979 – Szczęście nosi twoje imię / Lady Love (SP, Tonpress S-294)
  • 1979 – Bezsenność we dwoje / Jeszcze w sercu radość (SP, Tonpress S-299)

Pocztówki dźwiękowe[edytuj]

  • 1970 – Opuść moje sny (Pocztówka, Ruch R-0212)
  • 1971 – Szczęście nosi twoje imię (Pocztówka, Ruch R-0260)
  • 1971 – Muszę mieć dziewczynę (Pocztówka, Ruch R-0265)

Repertuar[edytuj]

Zespół wykonywał standardy rhythm and bluesowe i jazzowe oraz własne kompozycje.

Najważniejsze utwory

  • Bezsenność we dwoje
  • Hej, pomóżcie ludzie
  • Masz przewrócone w głowie
  • Opuść moje sny
  • Wołanie o słońce nad światem
  • Wymyśliłem ciebie
  • Święto strachów
  • Muszę mieć dziewczynę
  • Naga rzeka
  • Dziewczyna w którą wierzę

Dalsze losy członków zespołu[edytuj]

Na podstawie: http://arzachel.w.interia.pl/dzamble.html

Andrzej Zaucha w 1980 roku rozpoczął karierę solową piosenkarską i aktorską. Zginął tragicznie 10 października 1991 r. zastrzelony przez francuskiego reżysera, który podejrzewał go o romans ze swoją żoną, Zuzanną Leśniak.

Jerzy Bezucha był aktywnym muzykiem jazzowym, zginął w wypadku samochodowym 30 stycznia 1994 r.

Marian Pawlik został cenionym muzykiem jazzowym, do dzisiaj aktywnym. Prowadzi też działalność dodatkową - wyrabia kontrabasy i gitary jazzowe. Ma własną pracownię artystyczną w Krakowie.

Benedykt Radecki współpracował z zespołami: Niebiesko-Czarni /listopad 1970 – listopad 1971/, Extra Ball, Wały Jagiellońskie i Maanam.

Jerzy Horwath jako Jerry Horwath mieszka w Szwecji. Jest aktywnym muzykiem. Występował z własnym zespołem Jerry H . Band , również jako pianista w innych zespołach- BBK band . Występuje także jako muzyk towarzyszący szwedzkiej śpiewaczce operowej i skrzypaczce Monie Rosell podczas występów w Szwecji i poza granicami .

Jest autorem kompozycji utworów na płycie mieszkającej od 1981 roku w Szwecji piosenkarki Teresy Tutinas " Wbrew pozorom" ( nagranie w 1999 roku w RockStreet Studio, Sztokholm, Szwecja. Jako Jerry Horwath )

Ciekawostki[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński Encyklopedia polskiego rocka, Wydawnictwo IN ROCK, Konin 1996, str. 139.
  2. a b Małgorzata Ciepłuch: Andrzej Zaucha - sympatyczny i dobry facet (część 1) (pol.). meakultura.pl. [dostęp 2016-03-11].
  3. Ryszard Wolański: Dżamble (pol.). bibliotekapiosenki.pl. [dostęp 2016-03-11].
  4. Andrzej Pawlik nie żyje (pol.). dziennikpolski24.pl. [dostęp 2015-12-18].
  5. Dżamble ‎– Wołanie O Słońce Nad Światem (pol.). discogs.com. [dostęp 2016-03-11].
  6. Dżamble ‎– Każdy marzy, każdy śni (CD) (pol.). gadrecords.pl. [dostęp 2017-11-06].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]