Dalborowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dalborowice
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat oleśnicki
Gmina Dziadowa Kłoda
Liczba ludności (III 2011) 516[1]
Strefa numeracyjna (+48) 62
Tablice rejestracyjne DOL
SIMC 0197008
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dalborowice
Dalborowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dalborowice
Dalborowice
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Dalborowice
Dalborowice
Ziemia 51°11′43″N 17°42′45″E/51,195278 17,712500

Dalborowicewieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dziadowa Kłoda.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Nazwa[edytuj]

Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy nazwa miejscowości pochodzi od staropolskiej nazwy lasu iglastego - boru[2]. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Dalborowice podając jej znaczenie "Weit hinten im Walde gelegen" czyli po polsku "Leżąca daleko w głębi boru"[2].

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizownej formie Elgotha Daleborii.[3][4]

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[5]:

  • zespół pałacowy, z czwartej ćwierci XIX w.:
    • pałac, obecnie dom nr 22
    • park

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 35.
  3. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  4. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 22.9.2012]. s. 127.