Danny Ings

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Danny Ings
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Daniel William John Ings
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1992
Winchester, Anglia
Wzrost 178 cm[1]
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Southampton
(wypożyczony z Liverpoolu)
Numer w klubie 9
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2011 Bournemouth 29 (8)
2010 Dorchester Town (wyp.) 9 (4)
2011–2015 Burnley 122 (37)
2015– Liverpool 10 (2)
2018– Southampton (wyp.) 10 (4)
W sumie: 180 (55)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2013–2015  Anglia U-21 13 (4)
2015–  Anglia 1 (0)
W sumie: 14 (4)
  1. Aktualne na: 5 listopada 2018 r.
  2. Aktualne na: 12 października 2015 r.

Danny Ings, właśc. Daniel William John Ings (ur. 23 lipca 1992 w Winchester) – angielski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Southampton.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Ings urodził się w Winchester w hrabstwie Hampshire i dorastał w miejscowości Netley. Jako dziecko uczęszczał do Netley Abbey Primary School i Hamble Community Sports College. Ings marzył o graniu w lokalnym klubie Southampton, ale nie dostał się do drużyny, ponieważ stwierdzono, że jest zbyt niski. W maju 2008 roku podpisał 2-letni kontrakt z Bournemouth[2]. Zadebiutował w dniu 6 października 2009 roku, w zwycięskim spotkaniu 2:1 z Northampton Town w rozgrywkach Football League Trophy, zastępując Jasona Tindalla w drugiej połowie[3]. Pozostał w zespole młodzieżowym do lata 2010 roku, kiedy podpisał krótkoterminowy trzymiesięczny kontrakt[4]. Przedłużył umowę we wrześniu 2010 roku, do końca kampanii 2010/11. Został wypożyczony na okres 1 miesiąca do klubu grającego w Conference South - Dorchester Town[5]. Jego debiut miał miejsce 11 września, gdzie zdobył wyrównującą bramkę w przegranym 1:2 meczu z Ebbsfleet United[6]. Drugi raz trafił do siatki 24 września, zdobywając gola w wygranym 4:1 starciu z Mangotsfield United w Pucharze Anglii[7]. 6 października jego wypożyczenie zostało przedłużone o kolejny miesiąc[8] . Dobra forma zawodnika sprawiła, że 12 listopada klub po raz kolejny przedłużył wypożyczenie o dodatkowy miesiąc. 23 listopada Bournemouth musiał skrócić wypożyczenie zawodnika z powodu kontuzjowanych napastników w klubie[8] . 30 listopada 2010 roku podpisał nową umowę, która będzie obowiązywać do 2012 roku[9]. W barwach Wisienek zadebiutował 28 grudnia 2010 roku, przeciwko Milton Keynes Dons w League One, gdzie został zastąpiony w pierwszej połowie przez Steve'a Fletchera[10]. Ings stał się podstawowym zawodnikiem i strzelił swojego pierwszego gola w meczu z Swindon Town 1 lutego 2011 roku. Jego forma została wynagrodzona nowym kontraktem obowiązującym do 2013 roku. Latem 2011 roku, napastnik był łączony z przenosinami do Celtiku, a zainteresowanie wyraziły także drużyny Premier League - Liverpool i Newcastle United. W lipcu 2011 roku został nagrodzony piątą umową w ciągu dwunastu miesięcy, czym stał się jednym z najlepiej zarabiających zawodników w klubie

Burnley[edytuj | edytuj kod]

15 sierpnia 2011 roku Ings podpisał kontrakt z klubem Championship - Burnley na nieujawnioną kwotę, o wartości około 1 miliona funtów[11]. Zadebiutował w dniu 14 lutego 2012 roku, w wygranym 2:0 spotkaniu z Barnsley na Turf Moorre[12]. Pierwszego gola zdobył 31 marca[13]. Sezon 2012/13 rozpoczął jako podstawowy napastnik, ze względu sprzedaży Jaya Rodrigueza do Southampton. Odniósł kolejną poważną kontuzję kolana, co wykluczyło go z gry na okres sześciu miesięcy. Po odejściu najlepszego strzelca Charliego Austina do Queens Park Rangers, Ings stał się głównym napastnikiem przed sezonem 2013/14[14]. Początek sezonu w wykonaniu Anglika był bardzo dobry - zdobył dwie bramki w pierwszych trzech meczach ligowych, a także bramkę w Pucharze Ligi przeciwko York City[15]. Dostał nagrodę dla najlepszego zawodnika miesiąca Football League Championship za miesiąc październik[16].

W marcu 2014 roku, Ings wraz z drużyną wywalczył awans do Premier League, a rozgrywki ukończył z 22 bramkami na koncie[17]. W dniu 19 sierpnia zadebiutował w Premier League w przegranym 1:3 meczu z Chelsea[18]. 26 października po raz pierwszy w sezonie wpisał się na listę strzelców, jednak to nie uchroniło The Clarets od porażki z Evertonem[19]. 22 listopada Ings strzelił dwa gole w wygranym 2:1 starciu przeciwko Stoke, czym zapewnił pierwszą wygraną w tym sezonie. 13 grudnia wystąpił po raz setny dla Burnley[20]. Na przełomie stycznia i lutego 2015 roku Ings zdobył pięć bramek w sześciu meczach. W 35 meczach na poziomie Premier League strzelił 11 goli[21].

Liverpool[edytuj | edytuj kod]

8 czerwca 2015 roku Liverpool ogłosił, że ustalił warunki osobiste z zawodnikiem[22]. Zadebiutował w przegranym 0:3 meczu z West Hamem na Anfield[23]. Na arenie międzynarodowej po raz pierwszy wystąpił 17 września w fazie grupowej Ligi Europejskiej przeciwko Girondins Bordeaux, jako zmiennik Divocka Origiego[24]. Trzy dni później zastąpił Christiana Benteke po pierwszej połowie i w ciągu trzech minut od wejścia na boisko zdobył swojego pierwszego gola w meczu z Norwich[25]. W dniu 15 października 2015 roku, podczas sesji treningowej, Ings doznał urazu więzadła krzyżowego w lewym kolanie i został wykluczony na pozostałą część sezonu. Powrócił wcześniej niż oczekiwano, i zdążył wystąpić w ostatnim meczu sezonu przeciwko West Bromwich. Zawodnik rozpoczął sezon 2016/17, grając w rezerwach zespołu. 25 października 2016 roku po raz kolejny doznał kontuzji, tym razem w prawym kolanie, co skutkowało kolejna przerwą na okres 9 miesięcy.

Southampton[edytuj | edytuj kod]

9 sierpnia 2018 roku dołączył do Southampton, w formie wypożyczenia do końca sezonu[26] , z koniecznością wykupu za 18 mln funtów, plus 2 mln w zależności od występów zawodnika[27].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

3 października 2013 roku Ings otrzymał swoje pierwsze międzynarodowe powołanie do reprezentacji Anglii U-21 przez Garetha Southgate. Zadebiutował tydzień później, wchodząc z ławki rezerwowych w wygranym 4:0 meczu z San Marino. 19 listopada wystąpił w drugim meczu i strzelił dwa gole, gdy Anglia wygrała 9:0 również z San Marino. Rozegrał 13 spotkań i strzelił cztery gole dla kadry U-21 w latach 2013-2015.

1 października 2015 roku otrzymał powołanie do seniorskiej reprezentacji Anglii od selekcjonera Roya Hodgsona, na finałowe mecze eliminacyjne UEFA Euro 2016 z Estonią i Litwą. Zadebiutował 12 października, zastępując Harry'ego Kane'a w 59 minucie[28].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Poza piłką nożną, Ings często bierze udział w akcjach charytatywnych[29] . W listopadzie 2014 roku uruchomił i sfinansował projekt Danny Ings Disability Sport Project, po tym, jak zainspirował go młody, niepełnosprawny kibic Burnley[30]. Jego ojciec, Shayne Ings, początkowo grał jako skrzydłowy, a następnie na pozycji obrońcy w Netley Central Sports. Obecnie pracuje jako murarz, a rodzina nadal mieszka w Netley[31].

Statystyki klubowe[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na dzień 5 listopada 2018 r.[32][33][34]
Liga Puchar Puchar ligi UEFA Łącznie
Sezon Klub Liga M G M G M G M G M G
2009/10 Bournemouth League Two 0 0 0 0 0 0 1[a] 0
2010/11 Dorchester (wyp.) Conference South 9 4 2 2 13[b] 7[c]
Bournemouth League One 28[d] 8[e] 0 0 28 8
2011/12 1 0 0 0 1 0
Burnley Championship 15 3 0 0 0 0 15 3
2012/13 32 3 1 0 0 0 33 3
2013/14 40 20 1 1 4 4 45 25
2014/15 Premier League 35 11 1 0 1 0 37 11
2015/16 Liverpool 6 2 0 0 1 1 2 0 9 3
2016/17 0 0 0 0 2 0 2 0
2017/18 6 1 1 0 1 0 4 0 12 1
2018/19 Southampton 10 4 0 0 1 1 0 0 11 5
Łącznie w karierze 182 56 6 3 10 6 6 0 207 66

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W tym jeden mecz w Football League Trophy.
  2. W tym jeden mecz w FA Trophy i jeden w Dorset Senior Cup.
  3. W tym jedna bramka w FA Trophy.
  4. W tym dwa mecze w fazie play-off.
  5. W tym jedna bramka w fazie play-off.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Drużyna roku Championship: 2013/2014
  • Gracz miesiąca w Championship: październik 2013
  • Gracz roku w Championship: 2013/2014

Burnley[edytuj | edytuj kod]

  • Wicemistrzostwo Championship: 2013/2014

Liverpool[edytuj | edytuj kod]

  • Finalista Ligi Europy: 2015/2016
  • Finalista Ligi Mistrzów: 2017/2018

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Danny Ings (ang.). southamptonfc.com. [dostęp 2018-08-12].
  2. Ian Wadley. New intake for coach Joe. „Southern Daily Echo”, 14 maj 2008. Southampton. [dostęp 16 październik 2009]. 
  3. Northampton 2–1 Bournemouth. BBC Sport, 6 październik 2009. [dostęp 16 październik 2009].
  4. Ian Wadley. Cherries: Howe has high hopes for star Ings. „Southern Daily Echo”, 1 grudzień 2010. Southampton. [dostęp 14 wrzesień 2012]. 
  5. Adan Summers: Ings and out for Magpies. Dorchester Town F.C., 11 września 2010. [dostęp 14 wrzesień 2012].
  6. Ky Capel: Ebbing away. Dorchester Town F.C., 11 wrzesień 2010. [dostęp 14 wrzesień 2012].
  7. Mangoes crushed by Magpies. Dorchester Town F.C., 25 wrzesień 2010. [dostęp 14 wrzesień 2012].
  8. a b Ky Capel: Loanee Danny extends Magpies stay. Dorchester Town F.C., 6 październik 2010. [dostęp 14 wrzesień 2012].
  9. Neil Perrett. Cherries: Ings signs contract extension. „Southern Daily Echo”, 30 listopad 2010. Southampton. [dostęp 14 wrzesień 2012]. 
  10. MK Dons 2–0 Bournemouth. BBC Sport, 28 grudzień 2010. [dostęp 14 wrzesień 2012].
  11. Burnley sign Bournemouth striker Danny Ings. BBC Sport, 15 sierpień 2011. [dostęp 14 wrzesień 2012].
  12. Burnley 2–0 Barnsley. BBC Sport, 14 luty 2012. [dostęp 14 wrzesień 2012].
  13. Burnley 1–1 Crystal Palace. BBC Sport, 10 marzec 2012. [dostęp 14 wrzesień 2012].
  14. Charlie Austin: QPR sign Burnley striker for undisclosed fee. BBC Sport, 1 sierpień 2013. [dostęp 1 sierpień 2013].
  15. York 0–4 Burnley. BBC Sport, 6 sierpień 2013. [dostęp 8 lipiec 2015].
  16. Ings named Player of the Month. The Football League, 8 listopad 2013.
  17. Exclusive – Ings on Burnley in the Premier League and his England hopes. TalkSport. [dostęp 1 czerwca 2015].
  18. Premier League: Burnley v Chelsea – In pictures. „The Guardian”, 19 sierpień 2014. London. 
  19. Danny Ings nets his first Premier League goal for Burnley. The Football Association, 26 październik 2014.
  20. Mandeep Sanghera: Burnley 1–0 Southampton. BBC Sport, 13 grudzień 2014. [dostęp 11 styczeń 2015].
  21. 10 Danny Ings. Burnley F.C..
  22. Reds agree deal to sign Danny Ings. Liverpool F.C., 8 czerwiec 2015. [dostęp 8 czerwiec 2015].
  23. Liverpool 0–3 West Ham. BBC Sport, 29 sierpień 2015. [dostęp 30 sierpień 2015].
  24. Liverpool manager Brendan Rodgers buoyed by young team. BBC Sport. [dostęp 18 wrzesień 2015].
  25. Patrick Jennings: Liverpool 1–1 Norwich City. BBC Sport, 20 wrzesień 2015. [dostęp 21 wrzesień 2015].
  26. Transfer news: Liverpool's Danny Ings joins Southampton on loan. BBC Sport, 9 sierpień 2018. [dostęp 9 sierpień 2018].
  27. Chris Bascombe, Jeremy Wilson. Danny Ings completes £20m Southampton move. „The Telegraph”, 9 sierpień 2018. [dostęp 10 sierpień 2018]. 
  28. Phil McNulty: Lithuania 0 England 3. BBC Sport, 12 październik 2015. [dostęp 13 październik 2015].
  29. Burnley striker Danny shows his car-Ing side. „Lancashire Telegraph”, 3 czerwca 2014. Blackburn. [dostęp 8 lipca 2015]. 
  30. Ings shows charitable side launching disability project. The Football Association, 25 listopad 2014. [dostęp 8 lipca 2015].
  31. Burnley striker and ex-Saint Danny Ings takes aim at hometown club. „Southern Daily Echo”. Southampton. [dostęp 26 czerwca 2016]. 
  32. D. Ings (pol.). Soccerway.
  33. Danny Ings (ang.). Soccerbase.
  34. Danny Ings (ang.). Dorchester Town. [dostęp 2015-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-26)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie Soccerbase (ang.)