Edson Álvarez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edson Álvarez
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Edson Omar Álvarez Velázquez
Data i miejsce urodzenia 24 października 1997
Tlalnepantla de Baz
Wzrost 185 cm
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub AFC Ajax
Kariera juniorska
Lata Klub
2013–2016 Club América
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2016–2019 Club América 39 (2)
2019– AFC Ajax 0 (0)
W sumie: 39 (2)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2017  Meksyk U-20 10 (1)
2017–  Meksyk 9 (1)
W sumie: 19 (2)
  1. Aktualne na: 1 stycznia 2018.
  2. Aktualne na: 1 stycznia 2018.

Edson Omar Álvarez Velázquez (ur. 24 października 1997 w Tlalnepantla de Baz) – meksykański piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy, obecnie zawodnik AFC Ajax.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Álvarez pochodzi z miejscowości Tlalnepantla de Baz w stanie Meksyk, oddalonej o 15 kilometrów od stołecznego miasta Meksyk. Jego rodzice prowadzili sklep z odzieżą sportową; ojciec i starszy brat w przeszłości występowali na poziomie trzeciej i czwartej ligi meksykańskiej[1]. Przez pewien czas terminował w czołowej w Meksyku akademii juniorskiej klubu CF Pachuca, do której sprowadził go znany skaut Ángel „Coca” González (odkrywca talentów m.in. Cuauhtémoca Blanco, Héctora Herrery czy Hirvinga Lozano)[2]. Został jednak skreślony w wieku czternastu lat ze względu na zbyt niski wzrost[3]. Jako szesnastolatek udał się na testy do krajowego potentata – stołecznego Club América i po trzymiesięcznym okresie próbnym został przyjęty do tego klubu[1]. Tam spędził kolejne kilka sezonów w drużynach młodzieżowych (kilkakrotnie trenował również z seniorskim zespołem pod okiem Gustavo Matosasa)[4]. W pierwszej drużynie zadebiutował za kadencji trenera Ignacio Ambríza, w sierpniu 2016 w meczu z Mineros (2:0) w krajowym pucharze.

Szansę na regularne występy zaczął otrzymywać już dwa miesiące później, po przyjściu do klubu szkoleniowca Ricardo La Volpe. W Liga MX zadebiutował 29 października 2016 w wygranym 3:1 spotkaniu z Santosem Laguna. Mimo młodego wieku od razu wywalczył sobie pewne miejsce w wyjściowym składzie – imponował kryciem, wyprowadzaniem piłki, determinacją i płynnym przemieszczaniem się z linii obrony do środka pola (w stosowanej przez trenera taktyce 5-3-2)[5], zaś La Volpe porównał jego styl gry do Franza Beckenbauera[6]. W swoim premierowym, jesiennym sezonie Apertura 2016 wywalczył z Américą wicemistrzostwo Meksyku; pierwszego gola w dorosłej karierze strzelił 15 grudnia 2016 w zremisowanym 1:1 (0:3 k) rewanżu finałowym ligi z Tigres UANL. W tym samym miesiącu wziął udział w Klubowych Mistrzostwach Świata, gdzie odpadł ze swoją drużyną po porażce w półfinale z późniejszym triumfatorem – Realem Madryt (0:2) i zajął ostatecznie czwarte miejsce.

19 lipca 2019 roku, holenderski zespół AFC Ajax za pomocą swoich profili w mediach społecznościowych poinformował o pozyskaniu zawodnika. Kontrakt opiera się o pięcioletnią umowę[7].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2017 Álvarez został powołany przez Marco Antonio Ruiza do reprezentacji Meksyku U-20 na Mistrzostwa Ameryki Północnej U-20. Na kostarykańskich boiskach był liderem formacji defensywnej; rozegrał wszystkie pięć spotkań w pełnym wymiarze czasowym i po zakończeniu rozgrywek znalazł się w ogłoszonej przez CONCACAF najlepszej jedenastce turnieju[8]. Jego drużyna zajęła natomiast drugie miejsce w rundzie finałowej. Dwa miesiące później znalazł się w składzie na Mistrzostwa Świata U-20 w Korei Płd, gdzie stworzył duet stoperów z Juanem Agüayo i wystąpił we wszystkich możliwych pięciu meczach od pierwszej do ostatniej minuty. Strzelił także gola w konfrontacji fazy grupowej z Vanuatu (3:2), zaś Meksykanie odpadli z młodzieżowego mundialu w ćwierćfinale, przegrywając z późniejszym zwycięzcą turnieju – Anglią (0:1).

W seniorskiej reprezentacji Meksyku Álvarez zadebiutował za kadencji selekcjonera Juana Carlosa Osorio, 8 lutego 2017 w wygranym 1:0 meczu towarzyskim z Islandią. Po upływie pięciu miesięcy został powołany na Złoty Puchar CONCACAF, gdzie wystąpił we wszystkich pięciu spotkaniach (z czego w czterech w wyjściowym składzie) i 16 lipca w wygranym 2:0 spotkaniu fazy grupowej z Curaçao strzelił pierwszego gola w dorosłej kadrze. Meksykanie odpadli natomiast z rozgrywek po półfinałowej porażce z Jamajką (0:1).

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Kraj Rozgrywki Liga Puchar kraju Międzynarodowe Ogółem
Mecze Gole Mecze Gole Rozgrywki Mecze Gole Mecze Gole
Club América 2016–2017 Meksyk Liga MX 21 2 6 0 KMŚ 1 0 28 2
2017–2018 Meksyk 0 0
Ogółem 21 2 6 0 KMŚ 1 0 28 2

Legenda:

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Kraj Rok Towarzysko Eliminacje Turnieje Ogółem
Mecze Gole Mecze Gole Rozgrywki Mecze Gole Mecze Gole
Meksyk Meksyk 2017 2 0 2 0 ZPC 5 1 9 1
Meksyk 2018 0 0
Ogółem 2 0 2 0 ZPC 5 1 9 1

Legenda:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b León Lecanda: Edson Álvarez, un águila de calle (hiszp.). W: ESPN Deportes [on-line]. espndeportes.espn.com, 5 listopada 2016. [dostęp 19 stycznia 2018].
  2. Omar Flores A., Alberto Aceves H.: Tesoros de la 'Coca' (hiszp.). W: Excélsior [on-line]. excelsior.com.mx, 10 marca 2017. [dostęp 19 stycznia 2018].
  3. Causa y efecto de… Édson Álvarez (hiszp.). W: Fútbol Total [on-line]. futboltotal.com.mx, 12 lipca 2017. [dostęp 19 stycznia 2018].
  4. Eduardo Domínguez: Edson Álvarez, a paso firme (hiszp.). W: Excélsior [on-line]. excelsior.com.mx, 7 grudnia 2016. [dostęp 19 stycznia 2018].
  5. Antonio González Acosta: El Ojeador XXVII: Edson Álvarez (hiszp.). W: Rectangulo Verde [on-line]. rectanguloverde.com, 19 grudnia 2016. [dostęp 19 stycznia 2018].
  6. José Manuel Mota Fernández: La Volpe compara a Edson Álvarez con Beckenbauer (hiszp.). W: Don Balón [on-line]. donbalon.com, 20 stycznia 2017. [dostęp 19 stycznia 2018].
  7. Ajax en Club América akkoord over Edson Álvarez, Ajax [dostęp 2019-07-19] (niderl.).
  8. TSG announces CU20 Best XI, Awards (ang.). W: CONCACAF [on-line]. concacaf.com, 6 marca 2017. [dostęp 19 stycznia 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]