Kurt Zouma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kurt Zouma
Ilustracja
Zouma w 2020.
Pełne imię i nazwisko

Kurt Happy Zouma

Data i miejsce urodzenia

27 października 1994
Lyon, Francja

Wzrost

190 cm

Pozycja

obrońca

Informacje klubowe
Klub

West Ham United

Numer w klubie

4

Kariera juniorska
Lata Klub
2003–2009 Vaulx-en-Velin
2009–2011 Saint-Étienne
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2011–2014 Saint-Étienne 51 (4)
2014–2021 Chelsea 99 (6)
2014 Saint-Étienne (wyp.) 12 (0)
2017–2018 Stoke City (wyp.) 34 (1)
2018–2019 Everton (wyp.) 32 (2)
2021– West Ham United 16 (1)
W sumie: 244 (14)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2010  Francja U-16 6 (0)
2010–2011  Francja U-17 17 (1)
2012  Francja U-19 1 (0)
2013  Francja U-20 9 (0)
2013–2014  Francja U-21 7 (1)
2015–  Francja 8 (1)
W sumie: 48 (3)
  1. Aktualne na: 9 luego 2022.
  2. Aktualne na: 28 sierpnia 2021.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata do lat 20
złoto Turcja 2013

Kurt Happy Zouma (ur. 27 października 1994 w Lyonie) – francuski piłkarz środkowoafrykańskiego pochodzenia występujący na pozycji obrońcy w angielskim klubie West Ham United oraz w reprezentacji Francji.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Zouma dołączył do AS Saint-Étienne w 2009 roku. 2 kwietnia 2011 roku podpisał profesjonalny kontrakt z klubem, który miał trwać trzy lata[1]. Do drużyny seniorów awansował podczas sezonu 2011/12. Zouma zadebiutował w Les Verts 31 sierpnia 2011 roku w wygranym 3-1 meczu Pucharu Francji z Girondins Bordeaux[2]. 20 kwietnia 2013 roku Zouma brał udział w Finale Pucharu Ligi Francuskiej z Rennes. W tym meczu zwyciężyła drużyna Saint-Étienne 1-0[3].

31 stycznia 2014 roku Zouma dołączył do Chelsea i podpisał pięcioletni kontrakt. Koszt transferu wyniósł 14,5 mln €. Jednak do Saint-Étienne został wypożyczony do końca sezonu[4]. Zouma w Chelsea zadebiutował w meczu towarzyskim z Wycombe Wanderers. Pierwszego gola strzelił w meczu towarzyskim z Olimpiją Ljubljaną[5]. 1 marca 2015 roku Zouma wystąpił w Finale Pucharu Ligi z Tottenhamem, a Chelsea wygrała 2-0[6].

Kariera reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Zouma reprezentował Francję w reprezentacjach młodzieżowych U-16 i U-17. Wystąpił z zespołem U-17 na Mistrzostwach Świata w 2011 roku.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Rozgrywki Mecze Bramki Rozgrywki Europy Mecze Bramki
2011/12 AS Saint-Étienne Ligue 1 21 2 - - -
2012/13 18 2 - - -
2013/14 24 0 Liga Europy UEFA 3 0
2014/15 Chelsea Premier League 15 0 Liga Mistrzów UEFA 4 0
2015/16 23 1 6 1
2016/17 9 0 - - -
2019/20 22 0 Liga Mistrzów UEFA 6 0
2020/21 24 5 5 0
2017/18 Stoke City 34 1 - - -
2018/19 Everton 32 3 - - -
2021/22 West Ham United 13 1 Liga Europy UEFA 1 0

Stan na: 9 lutego 2022 r.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Saint-Étienne
Chelsea
Reprezentacja
Indywidualne
  • Młody zawodnik roku Chelsea: 2014/2015

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Rodzice Zoumy wyemigrowali do Francji z Republiki Środkowoafrykańskiej[7]. Jego brat Lionel, również jest piłkarzem i występował m.in. w FC Sochaux-Montbéliard[8][9]. W lutym 2022 r. Królewskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami odebrało piłkarzowi dwa koty tuż po tym, jak media obiegł krótki filmik, na którym Zouma bije i kopie swoje zwierzę[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kurt Zouma signe pro à Saint-Etienne Footransferts.com. www.footransferts.com. [dostęp 2016-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-25)].
  2. Saint-Etienne 3 - 1 Bordeaux MS 31.08.2011. Mackolik.com. [dostęp 2016-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-30)].
  3. Ligue1.com - French Football League - Coupe de la Ligue - Season 2012/2013 - Final - AS Saint-Etienne / Stade Rennais FC. www.ligue1.com. [dostęp 2016-01-28].
  4. Transfer Deadline Day: Kurt Zouma joins Chelsea for £12m. BBC Sport. [dostęp 2016-01-28].
  5. Match report: NK Olimpija Ljubljana 1 Chelsea 2. www.chelseafc.com. [dostęp 2016-01-28].
  6. Chelsea 2-0 Tottenham Hotspur. BBC Sport. [dostęp 2016-01-28].
  7. JournalDeBangui.com: France: Kurt Zouma parle de la paix en Centrafrique, www.journaldebangui.com [dostęp 2016-01-28] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-28].
  8. Les retrouvailles des « jumeaux » Zouma, leparisien.fr [dostęp 2016-01-28] (fr.).
  9. Sébastien Daucourt: Lionel Zouma dans le grand bain… mais sans bouée (fr.). Le Pays, 2011-11-24. [dostęp 2012-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-17)].
  10. Zouma znęcał się nad kotami. Zwierzęta mu odebrano, został też ukarany przez klub, onet.pl, 9 lutego 2022 [dostęp 2022-02-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]