David Gahan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Gahan
Ilustracja
David Gahan, 2009
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1962
Epping
Instrumenty instrumenty klawiszowe, gitara, harmonijka ustna, gitara basowa
Typ głosu baryton[1]
Gatunki rock alternatywny[2], pop alternatywny[2], indie rock[2]
Zawód wokalista, muzyk
Aktywność od 1980
Wytwórnie płytowe Mute Records
Zespoły
Depeche Mode
Strona internetowa

David Gahan (ur. 9 maja 1962 w Epping jako David Callcott[3]) – brytyjski muzyk, członek założyciel i wokalista zespołu Depeche Mode (1980). Przed powstaniem Depeche Mode współpracował z zespołami: The Vermin, The French Look i Composition of Sound. W 2003 roku wydał, wraz z Knoxem Chandlerem, swój pierwszy solowy album Paper Monsters. W 2012 roku wziął udział w nagraniu albumu producenckiego duetu Soulsavers (tworzą go Rich Machin i Ian Glover) zatytułowanego The Light the Dead See. Muzycy poznali się trzy lata wcześniej, gdy formacja supportowała koncerty Depeche Mode.

Życie prywatne[edytuj]

Wychowywał się w rodzinie robotniczej Sylvii Ruth i Lena Callcotta. Ma siostrę Susan Christine oraz dwóch braci Philipa Michaela i Petera Erica.

4 sierpnia 1985 roku Gahan ożenił się z Joanne Fox, z którą ma syna Jacka (ur. 1987)[4]. Para rozwiodła się w 1991[4]. Rok później wziął ślub z Theresą Conroy, z którą rozwiódł się w 1996[4]. 14 lutego 1999 roku ożenił się z Jennifer Sklias, z którą ma córkę Stellę Rose (ur. 1999)[4]. Jennifer Sklias wystąpiła w teledysku do piosenki "Suffer Well", gdzie ukazuje się dwukrotnie – raz jako anioł, drugi raz jako ona sama.

W 1995 roku Gahan próbował popełnić samobójstwo, podcinając sobie żyły w nadgarstkach. Kilka miesięcy później, w maju 1996 roku przedawkował narkotyki podczas pobytu w hotelu w Los Angeles. Został przewieziony do szpitala, gdzie stwierdzono zatrzymanie akcji serca i podjęto skuteczną reanimację.

Podczas tournée z zespołem Depeche Mode promującego płytę Sounds of the Universe w maju 2009 roku, na chwilę przed rozpoczęciem koncertu w Atenach, Dave poczuł się źle i został przewieziony do szpitala. Badania wykazały guz nowotworowy pęcherza moczowego, który został operacyjnie usunięty kilka dni później[potrzebny przypis]. Z powodu choroby Gahana odwołano jednak kilka koncertów na tej trasie, w tym także koncert, który miał się odbyć na stadionie klubu sportowego Gwardia Warszawa[5].

Dyskografia[edytuj]

Albumy

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[6]
GER
[7]
AUT
[8]
CHE
[9]
SWE
[10]
POL
[11]
Paper Monsters
  • Data: 3 czerwca 2003[12]
  • Wydawca: Mute Records
127 5 43 10 5 23
Hourglass
  • Data: 23 października 2007[13]
  • Wydawca: Mute Records
120 2 15 5 24 7
The Light the Dead See (oraz Soulsavers)
  • Data: 22 maja 2012[15]
  • Wydawca: Mute Records
12 49 30 23
Angels & Ghosts (oraz Soulsavers)
  • Data: 18 grudnia 2015[16]
  • Wydawca: Columbia Records
5 18 5 54 3
"—" album nie był notowany.
Albumy wideo
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
GER
[7]
Live Monsters
  • Data: 2 marca 2004[17]
  • Wydawca: Mute Records
46
Albumy koncertowe
Tytuł Dane dot. albumu
Soundtrack to Live Monsters
  • Data: 7 marca 2004[18]
  • Wydawca: Mute Records
Remiks albumy
Tytuł Dane dot. albumu
Hourglass Remixes
  • Data: 9 marca 2008[19]
  • Wydawca: Mute Records

Single

Tytuł Rok Pozycja na liście Album
GER
[20]
AUT
[21]
CHE
[22]
SWE
[23]
Dirty Sticky Floors 2003 6 81 18 Paper Monsters
I Need You 23 55
Bottle Living / Hold On 19
A Little Piece 2004 Soundtrack to Live Monsters
Kingdom 2007 10 41 37 Hourglass
Saw Something/Deeper and Deeper 2008 23
Longest Day 2012 The Light the Dead See
Take Me Back Home
All Of This And Nothing 2015 Angels & Ghosts
"—" singel nie był notowany.

Filmografia[edytuj]

Tytuł Rok Rola Uwagi Źródło
"Do You Love Me Like I Love You, Part 1: From Her to Eternity" 2009 jako on sam film dokumentalny, reżyseria: Iain Forsyth, Jane Pollard [24]
"The Damned: Don't You Wish That We Were Dead" 2015 film dokumentalny, reżyseria: Wes Orshoski [25]

Przypisy

  1. David Gahan (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2009-10-02].
  2. a b c Michael Sutton: David Gahan Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2013-12-08].
  3. Holly George-Warren, Patricia Romanowski, Jon Pareles: The Rolling stone encyclopedia of rock & roll. Fireside, 2001, s. 254. ISBN 9780743201209.
  4. a b c d David Gahan Bio. www.depechemode.pl. [dostęp 2009-10-02].
  5. "Depesze" nie przyjechali – fani i tak przyszli. tvn24.pl. [dostęp 2009-10-12].
  6. David Gahan Billboard Chart History (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2016-06-12].
  7. a b Dave Gahan/Longplay-Chartverfolgung (niem.). musicline.de. [dostęp 2016-06-12].
    Soulsavers/Longplay-Chartverfolgung (niem.). musicline.de. [dostęp 2016-06-12].
  8. Dave Gahan/Longplay-Chartverfolgung (niem.). austriancharts.at. [dostęp 2016-06-12].
    Soulsavers/Longplay-Chartverfolgung (niem.). austriancharts.at. [dostęp 2016-06-12].
  9. Dave Gahan/Longplay-Chartverfolgung (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2016-06-12].
    Soulsavers/Longplay-Chartverfolgung (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2016-06-12].
  10. David Gahan Swedish Albums Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2016-06-12].
  11. OLiS - sprzedaż w okresie 23.06.2003 - 29.06.2003 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-06-12].
    OLiS - sprzedaż w okresie 29.10.2007 - 04.11.2007 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-06-12].
    OLiS - sprzedaż w okresie 04.06.2012 - 10.06.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-06-12].
    OLiS - sprzedaż w okresie 23.10.2015 - 29.10.2015 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-06-12].
  12. Don Kline: David Gahan Paper Monsters review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-06-12].
  13. David Jeffries: David Gahan Hourglass review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-06-12].
  14. ZPAV: złote płyty 2007 (pol.). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2016-06-12].
  15. David Jeffries: Soulsavers The Light the Dead See review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-06-12].
  16. Neil Z. Yeung: Dave Gahan & the Soulsavers / David Gahan Angels & Ghosts review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-06-12].
  17. Tim DiGravina: David Gahan Live Monsters [Video review] (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-06-12].
  18. Dave Gahan – Soundtrack To Live Monsters (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-06-12].
  19. Dave Gahan – Hourglass Remixes (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-06-12].
  20. Dave Gahan/Single-Chartverfolgung (niem.). musicline.de. [dostęp 2016-06-12].
  21. Dave Gahan/Single-Chartverfolgung (niem.). austriancharts.at. [dostęp 2016-06-12].
  22. Dave Gahan/Single-Chartverfolgung (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2016-06-12].
  23. David Gahan Swedish Singles Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2016-06-12].
  24. Do You Love Me Like I Love You, Part 1: From Her to Eternity (2009) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-06-12].
  25. The Damned: Don't You Wish That We Were Dead (2015) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-06-12].