Dejanira (córka Ojneusa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne postacie o imieniu „Dejanira”.
Dejanira
Δηίaνειρα
królewna kalidońska
Ilustracja
Herakles, Dejanira i Nessos. Attycka hydria czarnofigurowa, VI w. p.n.e.
Występowanie mitologia grecka
Rodzina
Ojciec Ojneus lub Dionizos
Mąż Herakles

Dejanira (gr. Δηιάνειρα Dēíaneira, łac. Deianira) — w mitologii greckiej córka Ojneusa, króla Kalidonu i Altai, jej ojcostwo jest też przypisywane Dionizosowi. Została ona żoną Heraklesa, który pokonał innych zalotników ubiegających się o jej rękę.

Kiedy centaur Nessos próbował porwać Dejanirę, został śmiertelnie raniony przez Heraklesa z łuku strzałą zatrutą krwią Hydry lernejskiej. W zemście Nessos polecił Dejanirze sporządzić miksturę ze swojej krwi i spermy, mówiąc, że jeśli umoczy w niej koszulę Heraklesa, zapewni sobie jego wierność (według innej wersji, ofiarował wełnę zanurzoną w swojej krwi w tym samym celu). Zazdrosna o podboje miłosne Heraklesa Dejanira skorzystała w końcu z rady Nessosa i sporządziła koszulę, w której Herakles miał składać ofiarę Zeusowi („koszula Dejaniry”). Po założeniu koszuli zatruta krew Nessosa zaczęła palić i zżerać ciało Heraklesa. Próbował on zerwać koszulę, lecz odrywał ją z kawałkami ciała. W celu ukrócenia cierpień Herakles spalił się na stosie, dostając się następnie na Olimp jako nieśmiertelny bóg. Dejanira natomiast popełniła samobójstwo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Graves, Mity greckie, Warszawa 1974