Deszcz zwierząt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Humorystyczna karykatura angielska z XIX w. ukazująca deszcz kotów i psów (przysłowiowe it's raining cats and dogs)

Deszcz zwierząt – niezwykły fenomen meteorologiczny polegający na opadzie z nieba licznych zwierząt, często jednego gatunku. To nietypowe zdarzenie może, lecz nie musi, być połączone z normalnym deszczem. Fenomen deszczu zwierząt pojawiał się już od dawna w wielu podaniach. Znane są świadectwa z różnych krajów i epok, w których motyw ten występuje jako element wielu tekstów pisanych.

Najczęściej "deszcze" te składały się z ryb lub żab, występują jednak przekazy, które mówią o różnych rodzajach ptaków, istnieją również podania opisujące deszcze kilku różnych gatunków zwierząt, a czasem również przedmiotów. Okazyjnie deszcze te były tak gwałtowne, że zwierzęta były rozbijane i roztłukiwane o powierzchnię. Niekiedy padające stworzenia przeżywały upadek (szczególnie ryby), co pozwala wnioskować, iż spadły krótko po poderwaniu z powierzchni ziemi. Niektóre świadectwa opisują deszcze żab, podczas których zwierzęta pozostają nietknięte. Czasami zwierzęta upadały całkowicie zamarznięte lub nawet wmarznięte w bryły lodu, co wskazuje, że osiągnięta przez nie wysokość była niezwykle wielka, gdzie panująca temperatura spada poniżej 0 °C.

Świadectwa i legendy[edytuj | edytuj kod]

Teksty i legendy do czasów średniowiecza[edytuj | edytuj kod]

Rycina O. Magnusa przedstawiająca deszcz ryb (1555)

Literatura starożytna obfituje w świadectwa deszczu zwierząt lub deszczu przeróżnych obiektów, także organicznych. Wystarczy cofnąć się do starożytnego Egiptu, jeżeli wierzyć w egipski papirus Alberto Tullego (choć jego istnienie jest kontrowersyjne)[1] i o którym się mówi, że zachowuje zapis niezwykłych zjawisk wraz z tym, co literatura fantastyczna określa jako UFO. Bardziej szczegółowo, był to także opad ryb i ptaków z nieba[2]. W Biblii zawarto opowieść o tym, jakoby Jozue i jego wojska wspomagani byli gradem kamieni spadających na oddziały Amorytów. Pismo Święte wspomina też inne podobne interwencje niebiańskie, m.in. pojawienie się żab – jednej z plag egipskich[3]. W czasach rzymskich Atenajos podał wiadomość o trzydniowym deszczu ryb spadającym w okolicy trackiego Chersonezu[4]. W pierwszym wieku n.e. przyrodnik Pliniusz opisał deszcz złożony ze szczątków mięsa, krwi oraz innych elementów zwierzęcych (wełna)[5]. Ostatecznie w średniowieczu częstotliwość tego zjawiska w pewnych regionach rodzi w ludziach pogląd, że ryby rodzą się w niebie, już jako osobniki dojrzałe, a potem spadają na ziemię. Ruska Powieść minionych lat podaje, że "w północnych krajach za Jugrą i Samojedzią" z chmur spadają na ziemię małe wiewiórki i jelonki[6].

Relacje współczesne[edytuj | edytuj kod]

Relacje opisujące to zjawisko są rzadkie. Według jednej z nich stosunkowo dużą liczbę (ponad sto) spadających kijanek zaobserwowano wiosną 2009 r. w Prefekturze Ishikawa w Japonii. Wytłumaczenie tego przypadku jest kłopotliwe, gdyż nie zaobserwowano jednocześnie silnych wiatrów (takich jak trąba wodna lub powietrzna), które zwykle są uważane za najbardziej prawdopodobną przyczynę deszczu zwierząt[7]. Innym współczesnym przykładem jest deszcz żab obserwowany dwukrotnie, 18 i 20 czerwca 2010 r. na Węgrzech, w miejscowości Rákóczifalva[8][9]. W czerwcu 2012 roku deszcz żab spadł na chorwacką miejscowość Mokosica. We wrześniu 2017 w meksykańskim mieście Tampico zaobserwowano małe rybki spadające wraz z deszczem[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sam Tulli twierdzi, że został on zagubiony, a unikalne świadectwo jego istnienia to jedynie słowa tłumacza, księcia Borisa de Rachelwitza. Istnieje wiele spekulacji na ten temat: zobacz, np. artykuł Nacho Aresa ¿Existe en realidad el Papiro Tulli? [1]
  2. « The Tulli Papyrus », Larry Orcutt, Catchpenny Mysteries, 2001.
  3. Marseille, J., Laneyrie-Dagen, N.: Les Grandes énigmes. Larousse, ​ISBN 2-03-505300-5​, s. 222-223, «Pluie de poissons à Singapour».
  4. Uczta mędrców VIII,6.
  5. Pliniusz: Historia naturalna, ks. II.
  6. Najstarsza kronika kijowska. Powieść minionych lat. Wrocław: Ossolineum/DeAgostini, 2005, s. 266. ISBN 83-04-04750-0.
  7. Danielle Demetriou: Sky 'rains tadpoles' over Japan (ang.). telegraph.co.uk, 10 czerwca 2009. [dostęp 2009-10-23].
  8. Szemtanúk szerint békaeső hullott a településre | SZOLJON, szoljon.hu [dostęp 2017-11-22] (węg.).
  9. Deszcz żab na Węgrzech. "Spadały mi na parasol!". Interia Fakty, 2010-06-21. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-28)].
  10. Niezwykłe zjawisko w Meksyku: z nieba wraz z deszczem spadały ryby!. wMeritum.pl, 2017-09-29. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-28)].