Deszpot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Deszpot
Deszpot
Typ herbu szlachecki
Alternatywne nazwy Despot, Zenowic, Zenowicz, Zieniewicz
Pierwsza wzmianka XVI wiek
Herbowni
Despot, Deszpot, Kibort, Kijek, Kijek-Kostrzeński, Kostrzeń, Kostrzeński, Kostrzyński, Łopatyński, Mładanowicz, Zejnowicz, Zenowicz, Zieniewicz, Zienowicz, Żyniew

Deszpot (Despot, Zenowic, Zenowicz, Zieniewicz) – polski herb szlachecki, używany przez kilkanaście rodzin.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu czerwonym, półpierścień złoty barkiem do góry. Nad nim, krzyż kawalerski złoty.

W klejnocie, kruk z pierścionkiem w dziobie.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Po raz pierwszy, herb pojawia się w źródłach w XVI wieku – w Herbach rycerstwa polskiego Paprockiego i Orbis Polonus Okolskiego, a także w Kronice Bielskiego. Nie zachowały się z tego okresu barwy godła, zaś herb występuje pod nazwą Zienowic. Rekonstrukcja barw pojawia się u Kaspra Niesieckiego[2].

Herbowni[edytuj]

Tadeusz Gajl wymienia następujące rody herbownych:

Despot, Deszpot, Kibort, Kijek, Kijek-Kostrzeński, Kostrzeń, Kostrzeński, Kostrzyński, Łopatyński, Mładanowicz, Zejnowicz, Zenowicz, Zieniewicz, Zienowicz, Żyniew.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 325. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]