Doktor Żywago (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Doktor Żywagopowieść rosyjskiego / radzieckiego pisarza i poety, Borisa Pasternaka, opowiadająca losy lekarza Jurija Żywagi na tle wydarzeń w Rosji od początku XX wieku, przez rewolucję październikową i wojnę domową aż do lat trzydziestych XX w.

Autor pracował nad nią w latach 1948-1955. Po raz pierwszy opublikowana została we Włoszech[1]. W 1958 r. została uhonorowana literacką Nagrodą Nobla. Nagroda ta wywołała nagonkę władz komunistycznych ZSRR[2]. Pasternaka usunięto ze Związku Pisarzy, postulowano jego deportację, publikowano napastliwe artykuły w prasie. Ze względu na to oraz pod namową swojej kochanki, Olgi Iwińskiej, obawiającej się represji, Pasternak zrzekł się nagrody[1][2]. Odebrał go dopiero jego syn, Jewgienij Borysowicz w 1989 roku[2].

CIA miała udział w przyznaniu Nagrody Nobla B. Pasternakowi. W Związku Radzieckim powieść ukazała się dopiero w 1988 r. Powieść była zakazana w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Autorką polskiego przekładu, opublikowanego po raz pierwszy w 1990 roku w Państwowym Instytucie Wydawniczym (​ISBN 8306020200​), jest Ewa Rojewska-Olejarczuk.

Centralna Agencja Wywiadowcza finansowała zagraniczne wydania w języku rosyjskim i w językach innych państw bloku wschodniego celem walki psychologicznej[3][4][5][6][7].

W 1965 roku na podstawie powieści w USA nakręcono film o tym samym tytule w reżyserii Davida Leana z Omarem Sharifem i Julie Christie, który otrzymał pięć Oscarów. W roku 2002 powstała telewizyjna ekranizacja powieści z Hansem Mathesonem i Keirą Knightley. W 2006 roku powstała pierwsza rosyjska adaptacja – miniserial z Olegiem Mieńszykowem i Czułpan Chamatową w rolach głównych.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy