Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1951

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1951 – 4. edycja drużynowych mistrzostw Polski, organizowanych przez Polski Związek Motorowy (PZMot).

Zwycięzca I Ligi zostaje mistrzem Polski w sezonie 1951. Obrońcą tytułu z poprzedniego sezonu jest Unia Leszno, która triumfowała również w tych rozgrywkach.

I Liga[edytuj | edytuj kod]

Mecze rozgrywano z udziałem 2 drużyn, bez rozgrywania meczów barażowych. Drużyna składała się z 6 zawodników i 2 rezerwowych. Punktacja biegu: 3–2–1–0. Jeden mecz składał się z 9 wyścigów. Obowiązywała następująca punktacja: 2 pkt. za wygrany mecz, 0 pkt. – za przegraną. Zawodnicy z podstawowego składu drużyny startowali trzykrotnie. Ilość małych punktów sumowano.

Ostateczna kolejność DMP 1951[edytuj | edytuj kod]

Poz. Klub Mecze Pkt. Małe pkt.
1 Unia Leszno 9 16 +112
2 Gwardia Bydgoszcz 9 14 +108
3 Górnik Rybnik 9 14 +70
4 CWKS Warszawa 9 12 +24
5 Ogniwo Bytom 9 10 +30
6 Budowlani Warszawa 9 6 +26
7 Stal Ostrów Wlkp. 9 6 -16
8 Kolejarz Rawicz 9 6 -76
9 Włókniarz Częstochowa 9 4 -135
10 Spójnia Wrocław 9 2 -142

DMP maszyn przystosowanych[edytuj | edytuj kod]

Poznańska Liga Okręgowa wystartowała tworząc 2 grupy. Do wyłonienia mistrza PLO nie doszło – nie rozegrano meczu finałowego.

Ostateczna kolejność Poznańskiej Ligi Okręgowej 1951 grupa A[edytuj | edytuj kod]

Poz. Klub Mecze Pkt. Małe pkt.
1 Włókniarz Piła 4 11 73
2 Unia II Leszno 4 10,5 74
3 Stal Gorzów Wlkp. 4 10 79
4 Unia Poznań 4 8 65
5 Gwardia Krotoszyn 4 7,5 60
6 Gwardia Gorzów Wlkp. 4 7,5 58
7 Stal Zielona Góra 3 7 54
8 Stal II Ostrów Wlkp. 4 6,5 50
9 Gwardia Poznań 4 3 34

Ostateczna kolejność Poznańskiej Ligi Okręgowej 1951 grupa B[edytuj | edytuj kod]

Poz. Klub Mecze Pkt. Małe pkt.
1 Gwardia Śrem 4 11 89
2 Spójnia II Wrocław 4 11 74
3 Kolejarz Poznań 4 9,5 64
4 Kolejarz Piła 4 8,5 74,5
5 Ogniwo Wągrowiec 4 8 57,5
6 Stal II Gorzów Wlkp. 4 6,5 54,5
7 Budowlani Żabikowo 3 6 49
8 Spójnia Gniezno 4 5,5 41,5
9 Stal Pafawag Wrocław 4 3 30

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]