ZKŻ Zielona Góra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ZKŻ Zielona Góra
Pełna nazwa Zielonogórski Klub Żużlowy Sportowa Spółka Akcyjna
Barwy żółto-biało-zielone
Data założenia 1961
Debiut w najwyższej lidze 4 kwietnia 1965
Liga Ekstraliga
Państwo  Polska
Siedziba Zielona Góra
Adres ul. Wrocławska 69
Stadion Stadion Żużlowy w Zielonej Górze
Prezes Wojciech Domagała[1]
Trener Piotr Żyto
Strona internetowa

ZKŻ Zielona Górapolski klub żużlowy z Zielonej Góry. 7-krotny drużynowy mistrz Polski.

Klub występuje w lidze pod nazwą RM Solar Falubaz Zielona Góra.

Historia klubu[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Zbigniew Filipiak – lider Falubazu w połowie lat 70.

Sekcja motocyklowa powstała w 1946 roku i przez pierwsze kilka miesięcy należała do Milicyjnego Klubu Sportowego. Pierwsze zawody żużlowe odbyły się 20 października 1946 roku i rywalizowano w zawodach z podziałem na klasy od 100cm³ do ponad 350 cm³. Zawody rozgrywano na bieżni stadionu przy ulicy Wrocławskiej, a długość okrążenia wynosiła 450 m. Na początku 1947 roku żużlowcy i motocykliści przeszli pod skrzydła Motoklubu Unii Poznań, tworząc w Zielonej Górze filię tego klubu. W latach 1946-1954 w Zielonej Górze istniała sekcja motocyklowa, której zawodnicy startowali w wyścigach żużlowych lub motocyklowych, drużyna Unii, a później Stali Zielona Góra, rywalizowała w Poznańskiej Lidze Okręgowej. Najsłynniejszym zawodnikiem zielonogórskiej drużyny był wówczas Jerzy Błoch. Niestety problemy sprzętowe, jak i brak prawdziwego stadionu żużlowego sprawiły, iż na kilka lat sport żużlowy zniknął z mapy miasta.

Budowa stadionu się przeciągała, jednak w LPŻ-cie znaleźli się ludzie, którzy nie tylko postanowili utworzyć sekcję żużlową, ale również dokończyć budowę stadionu. Tym sposobem na wiosnę 1957 roku ukończono budowę toru żużlowego, a drużyna pod nazwą LPŻ Zielona Góra zainaugurowała występy w rozgrywkach III ligi. W 1960 roku LPŻ walczy już w II lidze.

W 1961 roku klub zmienia nazwę na Zgrzeblarki i od tego czasu patronat nad drużyną żużlową przejmuje Lubuska Fabryka Zgrzeblarek Bawełnianych. Pierwszy awans do I ligi drużyna uzyskuje w sezonie 1964, lecz przygoda z najwyższą klasą rozgrywkową trwała zaledwie dwa lata. Na początku lat 70. drużyną Zgrzeblarek Zielona Góra odnosi pierwsze sukcesy – jest to czas kolejnej zmiany nazwy, w sezonie 1973 zespół występuje pod nazwą Falubaz. W sezonie tym drużyna zdobywa brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski, jednak przez kolejne cztery lata drużyna balansuje między I ligą, a II ligą. Początkowo nazwa Falubaz nie przypadła do gustu kibicom, jednak w dniu dzisiejszym jest to najpopularniejsze określenie klubu żużlowego z Zielonej Góry. Zespół Falubazu największe sukcesy odniósł w latach 80., zdobywając 3 tytuły DMP w sezonach 1981, 1982 i 1985, a zawodnicy Falubazu zdobyli liczne trofea w zawodach par i indywidualnie.

Morawski Zielona Góra – mistrz Polski 1991

W 1991 roku klub przejmuje zielonogórski biznesmen Zbigniew Morawski. Klub pod nową nazwą pochodzącą od nazwiska właściciela „Morawski Speedway Team” już w pierwszym sezonie zdobywa mistrzostwo Polski, a na stadionie w Zielonej Górze odbywają się niezwykle ciekawe imprezy, m.in. rewanż za finał mistrzostwa świata par na żużlu oraz mecz drużynowych mistrzów swoich krajów – Morawskiego i brytyjskiego Wolverhampton.

Czasy świetności nie trwały jednak długo, główny sponsor nie był w stanie udźwignąć kosztów prowadzenia klubu żużlowego i w 1994 spadł z I ligi. W następnym roku klub przystąpił do rozgrywek II ligi z zupełnie innym zarządem oraz z nową nazwą – Zielonogórski Klub Żużlowy. Do skrótu „ZKŻ” w przeciągu następnych 15 lat dodawano nazwy sponsorów, m.in. Polmos-Beram, Polmos, Quick-Mix, Kronopol. W latach 1995-2007 klub z Zielonej Góry balansował pomiędzy pierwszą a drugą ligą, spadając i awansując. Dopiero w 2008 roku ZKŻ powrócił do ligowej czołówki zdobywając brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski.

W 2009 roku do nazwy drużyny powrócił historyczny człon – Falubaz. W tym samym sezonie żużlowcy z Zielonej Góry wywalczyli tytuł mistrzów Polski w drużynie i w parach.

W 2010 roku klub pomimo słabego początku sezonu (cztery porażki w pierwszych czterech meczach sezonu), awansował do finału drużynowych mistrzostw Polski, gdzie przegrał z Unią Leszno.

W roku 2011 sponsorem ZKŻ została firma Stelmet, a klub zgłosił do rozgrywek drużynę pod nazwą Stelmet Falubaz Zielona Góra. Sezon 2011 sportowo dla drużyny był znakomity, gdyż zawodnicy pod wodzą trenera Marka Cieślaka wywalczyli po raz szósty w historii klubu tytuł drużynowego mistrza Polski, rewanżując się tym samym Unii Leszno za porażkę w finale z poprzedniego roku.

W 2012 roku klub zajął w rozgrywkach ligowych czwarte miejsce, ulegając w dwumeczu o brązowe medale Unibaksowi Toruń.

Sezon 2013 był 36. sezonem startów Falubazu w najwyższej klasie rozgrywkowej, który okazał się udanym w końcowym rozrachunku, gdyż ekipa trenera Rafała Dobruckiego zdobyła siódme w historii klubu drużynowe mistrzostwo Polski pokonując w niespotykany sposób toruński Unibax (w dwumeczu 83:46 - ekipa Unibaksu zrezygnowała z rywalizacji w rewanżowym meczu finału i sędzia przyznał walkower 40:0 dla Falubazu, w pierwszym meczu na Motoarenie w Toruniu padł wynik 46:43 dla Unibaksu).

W roku 2014 sponsorem tytularnym ZKŻ została firma SPAR, a klub zgłosił do rozgrywek drużynę pod nazwą SPAR Falubaz Zielona Góra[2].

W dniu 25 września 2016 Ekantor.pl Falubaz Zielona Góra zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski pokonując w dwumeczu Betard Spartę Wrocław[3].

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: ZKŻ Zielona Góra w poszczególnych sezonach.
Wyniki ze wszystkich sezonów ZKŻ Zielona Góra
  • 1957: 5. miejsce w III lidze.
  • 1958: 8. miejsce w III lidze.
  • 1959: 6. miejsce w III lidze. Awans do II ligi.
  • 1960: 5. miejsce w II lidze w grupie „zachód”.
  • 1961: 10. miejsce w II lidze.
  • 1962: 2. miejsce w II lidze.
  • 1963: 2. miejsce w II lidze.
  • 1964: 3. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1965: 8. miejsce w I lidze.
  • 1966: 8. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1967: 4. miejsce w II lidze.
  • 1968: 9. miejsce w II lidze.
  • 1969: 4. miejsce w II lidze.
  • 1970: 3. miejsce w II lidze.
  • 1971: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1972: 7. miejsce w I lidze.
  • 1973: 3. miejsce w I lidze.
  • 1974: 7. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1975: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1976: 10. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1977: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1978: 7. miejsce w I lidze.
  • 1979: 3. miejsce w I lidze.
  • 1980: 7. miejsce w I lidze.
  • 1981: Mistrzostwo Polski.
  • 1982: Mistrzostwo Polski.
  • 1983: 4. miejsce w I lidze.
  • 1984: 3. miejsce w I lidze.
  • 1985: Mistrzostwo Polski.
  • 1986: 4. miejsce w I lidze.
  • 1987: 5. miejsce w I lidze.
  • 1988: 4. miejsce w I lidze.
  • 1989: 2. miejsce w I lidze.
  • 1990: 7. miejsce w I lidze.
  • 1991: Mistrzostwo Polski.
  • 1992: 4. miejsce w I lidze.
  • 1993: 6. miejsce w I lidze.
  • 1994: 10. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1995: 4. miejsce w II lidze.
  • 1996: 2. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1997: 6. miejsce w I lidze.
  • 1998: 9. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1999: 2. miejsce w II lidze.
  • 2000: 1. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2001: 8. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2002: 1. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2003: 5. miejsce w Ekstralidze.
  • 2004: 7. miejsce w Ekstralidze.
  • 2005: 8. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2006: 1. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2007: 7. miejsce w Ekstralidze.
  • 2008: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2009: Mistrzostwo Polski.
  • 2010: 2. miejsce w Ekstralidze.
  • 2011: Mistrzostwo Polski.
  • 2012: 4. miejsce w Ekstralidze.
  • 2013: Mistrzostwo Polski.
  • 2014: 4. miejsce w Ekstralidze.
  • 2015: 5. miejsce w Ekstralidze.
  • 2016: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2017: 4. miejsce w Ekstralidze.
  • 2018: 7. miejsce w Ekstralidze.
  • 2019: 4. miejsce w Ekstralidze.
  • 2020: 4. miejsce w Ekstralidze.

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Mecz ze Stalą Gorzów w 2009 roku

Stadion klubu znajduje się przy drodze wylotowej na Wrocław. Stadion może pomieścić 15 tysięcy widzów. Nawierzchnia toru jest sjenitowa, długość wynosi 340,25 m. Od 4 maja 2006 roku stadion jest wyposażony w dmuchane bandy.

Wybudowany już został nowy budynek klubowy (w tym nowa trybuna dla VIP-ów), gdzie przeniesiono siedzibie klubu z ul.Dworcowej. Wymieniana na krzesełka jest część ławek na stadionie. Tor na łukach został poszerzony. Zakończono budowę oświetlenia. Zmodernizowane zostały kasy i ogrodzenie.

Na rok 2008 miasto Zielona Góra przyznało 3 mln złotych na kolejne etapy rozbudowy. Zamontowany został telebim oraz elektroniczne kasy, dokończony dolny parking dla kibiców, uruchomione wejścia od strony ul. Wrocławskiej i zamontowane krzesełka na drugim łuku.

Na początku listopada 2009 miasto Zielona Góra przeznaczyło 11 mln złotych na przebudowę pierwszego łuku stadionu, co ma rozpocząć gruntowną przebudowę całego obiektu. Pierwszy łuk został ukończony wiosną 2010, a zimą 2011 roku przeprowadzona została zmiana geometrii i nawierzchni toru oraz podwyższenie wysokości łuków.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników reprezentujących klub w rozgrywkach pod egidą PZM, GKSŻ oraz Ekstraligi.

Mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe mistrzostwa Polski

Drużynowe mistrzostwa Polski juniorów

Mistrzostwa Polski par klubowych

Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych

Indywidualne mistrzostwa Polski

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

Drużynowy Puchar Polski

  • 1. miejsce (1): 1992

Indywidualny Puchar Polski

  • 1. miejsce (1):
    • 1988 – Andrzej Huszcza
  • 2. miejsce (1):
    • 1986 – Andrzej Huszcza

Złoty Kask

Srebrny Kask

Brązowy Kask

Liga Juniorów

Indywidualne mistrzostwa Ligi Juniorów

  • 1. miejsce (1):
    • 2011 – Patryk Dudek
  • 2. miejsce (1):
    • 2009 – Grzegorz Zengota
  • 3. miejsce (1):
    • 2009 – Patryk Dudek

Indywidualne międzynarodowe mistrzostwa Ekstraligi

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników krajowych na arenie międzynarodowej, a także w barwach reprezentacji Polski, w rozgrywkach pod egidą FIM oraz FIM Europe.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe mistrzostwa świata

  • 1. miejsce (6):
    • 2007 – Grzegorz Walasek
    • 2009 – Piotr Protasiewicz
    • 2011 – Piotr Protasiewicz
    • 2013 – Patryk Dudek i Jarosław Hampel
    • 2016 – Patryk Dudek i Krystian Pieszczek
    • 2017 – Patryk Dudek
  • 2. miejsce (3):
    • 2008 – Grzegorz Walasek
    • 2014 – Jarosław Hampel i Piotr Protasiewicz
    • 2019 – Patryk Dudek
  • 3. miejsce (3):
    • 1978 – Andrzej Huszcza
    • 1980 – Andrzej Huszcza
    • 2018 – Patryk Dudek

Drużynowe mistrzostwa świata juniorów

  • 1. miejsce (5):
    • 2008 – Grzegorz Zengota
    • 2009 – Grzegorz Zengota
    • 2012 – Patryk Dudek
    • 2016 – Krystian Pieszczek
    • 2020 – Norbert Krakowiak
  • 2. miejsce (1):
    • 2013 – Patryk Dudek
  • 3. miejsce (1):
    • 2010 – Patryk Dudek

Mistrzostwa świata par

  • 3. miejsce (1):
    • 1973 – Zbigniew Marcinkowski

Indywidualne mistrzostwa świata

  • 2. miejsce (2):
    • 2013 – Jarosław Hampel
    • 2017 – Patryk Dudek

Indywidualne mistrzostwa świata juniorów

  • 1. miejsce (2):
    • 2001 – Dawid Kujawa
    • 2013 – Patryk Dudek
  • 2. miejsce (1):
    • 2016 – Krystian Pieszczek

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe mistrzostwa Europy U-21

  • 1. miejsce (2):
    • 2015 – Krystian Pieszczek
    • 2020 – Norbert Krakowiak

Drużynowe mistrzostwa Europy U-19

  • 1. miejsce (2):
    • 2009 – Patryk Dudek
    • 2010 – Patryk Dudek

Mistrzostwa Europy par

  • 1. miejsce (1):
    • 2018 – Grzegorz Zengota

Indywidualne mistrzostwa Europy

  • 2. miejsce (1):
    • 2006 – Grzegorz Walasek

Indywidualne mistrzostwa Europy U-19

  • 2. miejsce (1):
    • 2001 – Rafał Kurmański
  • 3. miejsce (1):
    • 2010 – Patryk Dudek

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

World Speedway League

  • 3. miejsce (1): 2014

Klubowy Puchar Europy

  • 3. miejsce (1): 2010

World Games

  • 1. miejsce (1):
    • 2017 – Patryk Dudek

Kadra drużyny[edytuj | edytuj kod]

Stan na 14 listopada 2020

Stat. Żużlowiec
S Polska Patryk Dudek
S Australia Max Fricke
S Czechy Jan Kvěch
S Czechy Václav Milík
J Polska Jakub Osyczka
S Polska Damian Pawliczak
Stat. Żużlowiec
S Polska Piotr Protasiewicz (kapitan)
J Polska Fabian Ragus
S Polska Mateusz Tonder
J Polska Nile Tufft
S Słowenia Matej Žagar

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Turniej o Złoty Kask 2009 rozegrano 30 kwietnia 2010 roku.
  2. Ex aequo z Grzegorzem Kuźniarem (Stal Rzeszów) i Zenonem Plechem (Stal Gorzów Wielkopolski).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane klubu zkzssa.pl.
  2. sponsorem tytularnym Falubazu Zielona Góra! sportowefakty.pl.
  3. Ekantor.pl Falubaz z brązem DMP!, 2016.09.25, zuzel.zgora.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]