ZKŻ Zielona Góra

ZKŻ Zielona Góra
	Zielonogórski Klub Żużlowy Sportowa Spółka Akcyjna
Państwo	Polska
Województwo	lubuskie
Siedziba	Zielona Góra
Adres	ul. Wrocławska 69; 65-218 Zielona Góra
Data założenia	9 sierpnia 1961
Forma prawna	spółka akcyjna
Numer KRS	0000268296
Akcjonariusz	34% – Miasto Zielona Góra; 31% – Zielonogórski Klub Żużlowy; 10% – Adam Goliński
Prezes	Adam Goliński
Przewodniczący rady nadzorczej	Grzegorz Rudnicki
Dyrektor sportowy	Aleksander Janas
	Barwy
	; żółto-biało-zielone
	I zespół
Przydomek	Gryzonie; Motomyszy; Rycerze Speedwaya
Maskotka	motomysz Pelagia
Liga	Ekstraliga
Stadion	Stadion żużlowy
Trener	Grzegorz Walasek
	Mecze
	Debiut w Ekstralidze; Stal Rzeszów 54:24 Zgrzeblarki; (Rzeszów, Polska; 4 kwietnia 1965)
Drużynowe mistrzostwa Polski
Mistrz:	1981, 1982, 1985, 1991, 2009, 2011, 2013
Wicemistrz:	1989, 2010
III miejsce:	1973, 1979, 1984, 2008, 2016
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

ZKŻ Zielona Góra (występuje pod nazwą Stelmet Falubaz Zielona Góra) – polski klub żużlowy z Zielonej Góry. 7-krotny drużynowy mistrz Polski.

Dzieje klubu

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Sekcja motocyklowa powstała w 1946 roku i przez pierwsze kilka miesięcy należała do Milicyjnego Klubu Sportowego. Pierwsze zawody żużlowe odbyły się 20 października 1946 roku i rywalizowano w zawodach z podziałem na klasy od 100cm³ do ponad 350 cm³. Zawody rozgrywano na bieżni stadionu przy ulicy Wrocławskiej, a długość okrążenia wynosiła 450 m. Na początku 1947 roku żużlowcy i motocykliści przeszli pod skrzydła Motoklubu Unii Poznań, tworząc w Zielonej Górze filię tego klubu. W latach 1946–1954 w Zielonej Górze istniała sekcja motocyklowa, której zawodnicy startowali w wyścigach żużlowych lub motocyklowych, drużyna Unii, a później Stali Zielona Góra, rywalizowała w Poznańskiej Lidze Okręgowej. Jednym z zawodników zielonogórskiej drużyny był wówczas Jerzy Błoch. Problemy sprzętowe, jak i brak prawdziwego stadionu żużlowego sprawiły, iż na kilka lat sport żużlowy zniknął z mapy miasta.

Budowa stadionu się przeciągała, jednak w LPŻ-cie znaleźli się ludzie, którzy nie tylko postanowili utworzyć sekcję żużlową, ale również dokończyć budowę stadionu. Tym sposobem na wiosnę 1957 roku ukończono budowę toru żużlowego, a drużyna pod nazwą LPŻ Zielona Góra zainaugurowała występy w rozgrywkach III ligi. W 1960 roku LPŻ walczył w II lidze.

W 1961 roku klub zmienia nazwę na Zgrzeblarki i od tego czasu patronat nad drużyną żużlową przejmuje Lubuska Fabryka Zgrzeblarek Bawełnianych. Pierwszy awans do I ligi drużyna uzyskała w sezonie 1964, lecz przygoda z najwyższą klasą rozgrywkową trwała zaledwie dwa lata. Na początku lat 70. drużyną Zgrzeblarek Zielona Góra odniosła pierwsze sukcesy – jest to czas kolejnej zmiany nazwy, w sezonie 1973 zespół wystąpił pod nazwą Falubaz. W sezonie tym drużyna zdobyła brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski, jednak przez kolejne cztery lata drużyna balansowała między I ligą a II ligą. Początkowo nazwa Falubaz nie przypadła do gustu kibicom, jednak dziś jest to najpopularniejsze określenie klubu żużlowego z Zielonej Góry. Zespół Falubazu największe sukcesy odniósł w latach 80., zdobywając 3 tytuły DMP w sezonach 1981, 1982 i 1985, a zawodnicy Falubazu zdobyli liczne trofea w zawodach par i indywidualnie.

W 1991 roku klub przejął zielonogórski biznesmen Zbigniew Morawski. Klub pod nową nazwą pochodzącą od nazwiska właściciela „Morawski Speedway Team” w pierwszym sezonie zdobył mistrzostwo Polski, a na stadionie w Zielonej Górze odbył się, m.in. rewanż za finał mistrzostwa świata par na żużlu oraz mecz drużynowych mistrzów swoich krajów – Morawskiego i brytyjskiego Wolverhampton.

Główny sponsor nie był w stanie udźwignąć kosztów prowadzenia klubu żużlowego i w 1994 spadł z I ligi. W następnym roku klub przystąpił do rozgrywek II ligi z zupełnie innym zarządem oraz z nową nazwą – Zielonogórski Klub Żużlowy^[1]. W latach 1995–2007 klub z Zielonej Góry balansował pomiędzy pierwszą a drugą ligą, spadając i awansując. Dopiero w 2008 roku ZKŻ powrócił do ligowej czołówki zdobywając brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski.

W 2009 roku do nazwy drużyny powrócił historyczny człon – Falubaz. W tym samym sezonie żużlowcy z Zielonej Góry wywalczyli tytuł mistrzów Polski w drużynie i w parach. W 2010 roku klub pomimo słabego początku sezonu (cztery porażki w pierwszych czterech meczach sezonu), awansował do finału drużynowych mistrzostw Polski, gdzie przegrał z Unią Leszno. W sezonie 2011 zawodnicy pod wodzą trenera Marka Cieślaka wywalczyli po raz szósty w historii klubu tytuł drużynowego mistrza Polski, rewanżując się tym samym Unii Leszno za porażkę w finale z poprzedniego roku. W 2012 roku klub zajął w rozgrywkach ligowych czwarte miejsce, ulegając w dwumeczu o brązowe medale Unibaksowi Toruń. Sezon 2013 ekipa pod wodzą trenera Rafała Dobruckiego zdobyła siódme w historii klubu drużynowe mistrzostwo Polski, pokonując w niespotykany sposób toruński Unibax (w dwumeczu 83:46 - ekipa Unibaksu zrezygnowała z rywalizacji w rewanżowym meczu finału i sędzia przyznał walkower 40:0 dla Falubazu, w pierwszym meczu na Motoarenie w Toruniu padł wynik 46:43 dla Unibaksu). W sezonie 2016 zielonogórzanie zdobyli brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski pokonując w dwumeczu Betard Spartę Wrocław^[2]. W sezonie 2021 po ponad 15 latach Falubaz spadł do I ligi. W sezonie 2023 zespół awansował do Ekstraligi.

Derby Ziemi Lubuskiej

Osobny artykuł: Derby Ziemi Lubuskiej na żużlu.

Tak zwane derby Ziemi Lubuskiej to rywalizacja drużyn ZKŻ Zielona Góra i Stali Gorzów Wielkopolski. Należy pamiętać, iż Zielona Góra jest częścią Dolnego Śląska. Historia rozgrywania tych derbów sięga 24 kwietnia 1960 roku kiedy to w Zielonej Górze, w 2 rundzie drużynowych mistrzostw II ligi – miejscowy LPŻ podejmował Stal. Drużyna gorzowska pokonała wówczas zielonogórską 30:45^[3].

Do tej pory rozegrano 102 mecze. 57 wygrała drużyna Stali (39 w Gorzowie Wielkopolskim i 18 w Zielonej Górze), a 39 – drużyna ZKŻ (30 w Zielonej Górze i 9 w Gorzowie Wielkopolskim). Zanotowano 6 remisów – po 3 w Gorzowie Wielkopolskim i Zielonej Górze.

Poszczególne sezony

Z tym tematem związana jest kategoria: ZKŻ Zielona Góra w poszczególnych sezonach.

Sezon	Rozgrywki ligowe				Uwagi
Sezon	Liga		Miejsce		Uwagi
1948^[a]	mp	Poznańska LO	7/10
1949^[a]		Poznańska LO	3/9
1950^[a]		Poznańska LO	3/9
1951^[a]		Poznańska LO (gr. A)	7/9
1952^[a]		Okr. zielonogórski	1/?

1957^[b]	III	III liga (gr. „północ”)	5/5
1958^[b]		III liga	8/10
1959^[b]		III liga	6/8		Awans w wyniku reorganizacji rozgrywek – podjęto decyzję o likwidacji III ligi
1960^[b]	II	II liga	7/11
1961^[b]		II liga	10/11
1962		II liga	2/12		Przegrane baraże o awans
1963		II liga	2/12	1/12
1964		II liga	3/11	1/12
1965	I	I liga	8/8	8/8
1966	I	I liga	8/8	8/8
1967	II	II liga	4/10	8/10
1968		II liga	9/9	8/10
1969		II liga	4/9
1970		II liga	3/8
1971		II liga	1/8
1972	I	I liga	7/8		Wygrane baraże o utrzymanie
1973		I liga	3/8
1974		I liga	7/8		Przegrane baraże o utrzymanie
1975	II	II liga	1/8
1976	I	I liga	10/10
1977	II	II liga	1/7
1978	I	I liga	7/10
1979		I liga	3/10
1980		I liga	7/10
1981		I liga	1/10
1982		I liga	1/10
1983		I liga	4/10
1984		I liga	3/10
1985		I liga	1/10
1986		I liga	4/10
1987		I liga	5/10
1988		I liga	4/10
1989		I liga	2/10
1990		I liga	7/8		Wygrane baraże o utrzymanie
1991		I liga	1/8
1992		I liga	4/10
1993		I liga	6/10
1994		I liga	10/10
1995	II	II liga	4/10
1996	II	II liga	2/12
1997	I	I liga	6/10
1998	I	I liga	9/10
1999	II	II liga	2/13		Przegrane baraże o awans
2000	II	I liga	1/8
2001	I	Ekstraliga	8/8
2002	II	I liga	1/8
2003	I	Ekstraliga	5/8
2004		Ekstraliga	7/8		Wygrane baraże o utrzymanie
2005		Ekstraliga	8/8
2006	II	I liga	1/7
2007	I	Ekstraliga	7/8		Wygrane baraże o utrzymanie
2008		Ekstraliga	3/8
2009		Ekstraliga	1/8
2010		Ekstraliga	2/8
2011		Ekstraliga	1/8
2012		Ekstraliga	4/10
2013		Ekstraliga	1/10
2014		Ekstraliga	4/8
2015		Ekstraliga	5/8
2016		Ekstraliga	3/8
2017		Ekstraliga	4/8
2018		Ekstraliga	7/8		Wygrane baraże o utrzymanie
2019		Ekstraliga	4/8
2020		Ekstraliga	4/8
2021		Ekstraliga	8/8
2022	II	I liga	2/8
2023	II	I liga	1/8
2024	I	Ekstraliga	6/8
2025	I	Ekstraliga	5/8

Poziom ligowy	Liczba sezonów	Sezony
I	46	1965–1966, 1972–1974, 1976, 1978–1994, 1997–1998, 2001, 2003–2005, 2007–2021, 2024–2025
II	20	1960–1964, 1967–1971, 1975, 1977, 1995–1996, 1999–2000, 2002, 2006, 2022–2023
III	3	1957–1959

Stadion

Osobny artykuł: Stadion żużlowy w Zielonej Górze.

Stadion klubu znajduje się przy drodze wylotowej na Wrocław. Stadion może pomieścić 15 tysięcy widzów. Nawierzchnia toru jest sjenitowa, długość wynosi 340,25 m. Od 4 maja 2006 roku stadion jest wyposażony w dmuchane bandy.

Wybudowany został nowy budynek klubowy (w tym nowa trybuna dla VIP-ów), gdzie przeniesiono siedzibę klubu z ul. Dworcowej. Wymieniana na krzesełka została część ławek na stadionie. Tor na łukach został poszerzony. Zakończono budowę oświetlenia. Zmodernizowane zostały kasy i ogrodzenie.

Na rok 2008 miasto Zielona Góra przyznało 3 mln złotych na kolejne etapy rozbudowy. Zamontowany został telebim oraz elektroniczne kasy, dokończony dolny parking dla kibiców, uruchomione wejścia od strony ul. Wrocławskiej i zamontowane krzesełka na drugim łuku.

Na początku listopada 2009 miasto Zielona Góra przeznaczyło 11 mln złotych na przebudowę pierwszego łuku stadionu, co ma rozpocząć gruntowną przebudowę całego obiektu. Pierwszy łuk został ukończony wiosną 2010, a zimą 2011 roku przeprowadzona została zmiana geometrii i nawierzchni toru oraz podwyższenie wysokości łuków.

Osiągnięcia

Krajowe

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników w rozgrywkach pod egidą PZM, GKSŻ oraz Ekstraligi.

Mistrzostwa Polski

Drużynowe mistrzostwa Polski

1. miejsce (7): 1981, 1982, 1985, 1991, 2009, 2011, 2013
2. miejsce (2): 1989, 2010
3. miejsce (5): 1973, 1979, 1984, 2008, 2016

Drużynowe mistrzostwa Polski juniorów

1. miejsce (5): 1980, 1987, 1988, 2019, 2020
3. miejsce (8): 1979, 1986, 2000, 2003, 2005, 2010, 2014, 2023

Mistrzostwa Polski par klubowych

1. miejsce (4): 1979, 1982, 1983, 2009
2. miejsce (7): 1993, 2003, 2011, 2012, 2017, 2018, 2020
3. miejsce (3): 1986, 2008, 2021

Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych

1. miejsce (4): 1988, 2001, 2019, 2020
2. miejsce (3): 2009, 2011, 2024
3. miejsce (6): 1985, 1989, 1991, 1992, 2002, 2015

Indywidualne mistrzostwa Polski

1. miejsce (3):
- 1982 – Andrzej Huszcza
- 1986 – Maciej Jaworek
- 2016 – Patryk Dudek
2. miejsce (2):
- 1980 – Andrzej Huszcza
- 1992 – Jarosław Szymkowiak
3. miejsce (9):
- 1980 – Henryk Olszak
- 1983 – Andrzej Huszcza
- 1984 – Andrzej Huszcza
- 1985 – Maciej Jaworek
- 1991 – Sławomir Dudek
- 2008 – Grzegorz Walasek
- 2010 – Rafał Dobrucki
- 2011 – Piotr Protasiewicz
- 2017 – Patryk Dudek

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski

1. miejsce (7):
- 1973 – Zbigniew Filipiak
- 1975 – Bolesław Proch
- 1982 – Maciej Jaworek
- 1985 – Zbigniew Błażejczak
- 1997 – Grzegorz Walasek
- 2009 – Patryk Dudek
- 2013 – Patryk Dudek
2. miejsce (3):
- 1971 – Zbigniew Filipiak
- 1978 – Andrzej Huszcza
- 1989 – Jarosław Szymkowiak
3. miejsce (8):
- 1977 – Andrzej Huszcza
- 1981 – Maciej Jaworek
- 1984 – Piotr Tomaszewski
- 1992 – Andrzej Zarzecki
- 2008 – Grzegorz Zengota
- 2011 – Patryk Dudek
- 2015 – Krystian Pieszczek
- 2020 – Norbert Krakowiak

Pozostałe

Drużynowy Puchar Polski

1. miejsce (1): 1992

Indywidualny Puchar Polski

1. miejsce (1):
- 1988 – Andrzej Huszcza
2. miejsce (1):
- 1986 – Andrzej Huszcza

Złoty Kask

1. miejsce (4):
- 1983 – Jan Krzystyniak
- 2003 – Rafał Okoniewski
- 2007 – Grzegorz Walasek
- 2016 – Patryk Dudek
2. miejsce (4):
- 1989 – Andrzej Huszcza
- 1991 – Andrzej Huszcza
- 2009^[c] – Piotr Protasiewicz
- 2011 – Piotr Protasiewicz
3. miejsce (9):
- 1978 – Andrzej Huszcza
- 1983 – Andrzej Huszcza
- 1985 – Maciej Jaworek
- 1986 – Andrzej Huszcza
- 2000 – Andrzej Huszcza
- 2010 – Piotr Protasiewicz
- 2013 – Jarosław Hampel
- 2019 – Piotr Protasiewicz
- 2024 – Przemysław Pawlicki

Srebrny Kask

1. miejsce (11):
- 1970 – Zbigniew Marcinkowski
- 1971 – Zbigniew Marcinkowski^[d]
- 1973 – Zbigniew Filipiak
- 1975 – Bolesław Proch
- 1977 – Andrzej Huszcza
- 1978 – Andrzej Huszcza
- 1980 – Maciej Jaworek
- 1982 – Maciej Jaworek
- 1993 – Tomasz Kruk
- 2009 – Grzegorz Zengota
- 2016 – Krystian Pieszczek
2. miejsce (10):
- 1970 – Paweł Protasiewicz
- 1978 – Henryk Olszak
- 1985 – Sławomir Dudek
- 1990 – Jarosław Szymkowiak
- 1991 – Andrzej Zarzecki
- 2002 – Rafał Kurmański
- 2004 – Zbigniew Suchecki
- 2007 – Grzegorz Zengota
- 2008 – Grzegorz Zengota
- 2013 – Patryk Dudek
3. miejsce (7):
- 1976 – Andrzej Huszcza
- 1979 – Andrzej Huszcza
- 1981 – Maciej Jaworek
- 1989 – Jarosław Szymkowiak
- 1997 – Grzegorz Walasek
- 2001 – Dawid Kujawa
- 2011 – Patryk Dudek

Brązowy Kask

1. miejsce (3):
- 1985 – Zbigniew Błażejczak
- 2010 – Patryk Dudek
- 2011 – Patryk Dudek
2. miejsce (3):
- 1976 – Andrzej Huszcza
- 1986 – Jarosław Szymkowiak
- 2009 – Patryk Dudek
3. miejsce (6):
- 1978 – Andrzej Huszcza
- 1986 – Sławomir Dudek
- 1987 – Sławomir Dudek
- 1995 – Grzegorz Walasek
- 2000 – Sebastian Smoter
- 2016 – Alex Zgardziński

Liga Juniorów

1. miejsce (2): 2011, 2020
2. miejsce (1): 2009
3. miejsce (2): 2014, 2016

Indywidualne mistrzostwa Ligi Juniorów

1. miejsce (1):
- 2011 – Patryk Dudek
2. miejsce (1):
- 2009 – Grzegorz Zengota
3. miejsce (1):
- 2009 – Patryk Dudek

Indywidualne międzynarodowe mistrzostwa Ekstraligi

1. miejsce (2):
- 2016 – Krystian Pieszczek
- 2018 – Patryk Dudek
3. miejsce (2):
- 2016 – Piotr Protasiewicz
- 2019 – Martin Vaculík

Międzynarodowe

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników krajowych (w zawodach drużynowych, par i indywidualnych) i zagranicznych (w zawodach indywidualnych) w rozgrywkach pod egidą FIM oraz FIM Europe.

3. miejsce (1): 2014

Klubowy Puchar Europy

3. miejsce (1): 2010

World Games

1. miejsce (1):
- 2017 – Patryk Dudek

Indywidualny Puchar Mistrzów

1. miejsce (1):
- 1991 – Lars Gunnestad

Indywidualny Puchar Europy U-19

1. miejsce (2):
- 2018 – Mads Hansen
- 2020 – Jan Kvěch

Zawodnicy

Kadra drużyny

Stan na 30 lipca 2025^[4]

Kat.	Żużlowiec	Uwagi
S	Hampel, JarosławJarosław Hampel
S	Jensen, RasmusRasmus Jensen
S	Madsen, LeonLeon Madsen
S	Pawlicki, PrzemysławPrzemysław Pawlicki
U24	Curzytek, MichałMichał Curzytek
U24	Knudsen, JonasJonas Knudsen
U21	Hurysz, OskarOskar Hurysz
U21	Ratajczak, DamianDamian Ratajczak	Wypożyczony z Unii Leszno
U19	Szostak, GracjanGracjan Szostak	Wypożyczony z Ostrovii (DMP, U24E)
U17	Cairns, WilliamWilliam Cairns
U17	Farański, ErykEryk Farański
U17	McDiarmid, MitchellMitchell McDiarmid
U17	Rudolf, BartoszBartosz Rudolf
U16	Witrykus, KacperKacper Witrykus	Do 21 września 2025 tylko zawody młodzieżowe
„” oznacza, że zawodnik został zgłoszony do rozgrywek.

Uwagi

↑ ^a ^b ^c ^d ^e W latach 1948–1952 w rozgrywkach na maszynach przystosowanych występowała najpierw Unia a później Stal.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e W latach 1957–1961 w rozgrywkach ligowych występowała sekcja LPŻ, którą w połowie 1961 roku przejęła Lubuska Fabryka Zgrzeblarek Bawełnianych. Protokół w sprawie przekazania sekcji został podpisany 9 sierpnia 1961 roku a drużyna kontynuowała sezon jako KM Zgrzeblarki.
↑ Turniej o Złoty Kask 2009 rozegrano 30 kwietnia 2010 roku.
↑ Ex aequo z Grzegorzem Kuźniarem (Stal Rzeszów) i Zenonem Plechem (Stal Gorzów Wielkopolski).

Przypisy

↑ Umarł król, niech żyje król, „Gazeta Lubuska”, Zamiast Morawskiego - Zielonogórski Klub Żużlowy, 5 grudnia 1994 [dostęp 2021-03-22] .
↑ Ekantor.pl Falubaz z brązem DMP!, 2016.09.25, zuzel.zgora.pl.
↑ Roman Lach: 2 runda Drużynowych mistrzostw II ligi 1960: LPŻ Zielona Góra – Stal Gorzów Wlkp.. speedwayw.pl. [dostęp 1960-04-24]. (pol.).
↑ Aktualne Przynależności Klubowe. pzm.pl. [dostęp 2025-07-30]. (pol.).

Bibliografia

Historia speedway’a w Polsce. speedwayw.pl. (pol.).

[1948–1952-4] W latach 1948–1952 w rozgrywkach na maszynach przystosowanych występowała najpierw Unia a później Stal.

[1957–1961-5] W latach 1957–1961 w rozgrywkach ligowych występowała sekcja LPŻ, którą w połowie 1961 roku przejęła Lubuska Fabryka Zgrzeblarek Bawełnianych. Protokół w sprawie przekazania sekcji został podpisany 9 sierpnia 1961 roku a drużyna kontynuowała sezon jako KM Zgrzeblarki.

[6] Turniej o Złoty Kask 2009 rozegrano 30 kwietnia 2010 roku.

[7] Ex aequo z Grzegorzem Kuźniarem (Stal Rzeszów) i Zenonem Plechem (Stal Gorzów Wielkopolski).

[1] Umarł król, niech żyje król, „Gazeta Lubuska”, Zamiast Morawskiego - Zielonogórski Klub Żużlowy, 5 grudnia 1994 [dostęp 2021-03-22] .

[2] Ekantor.pl Falubaz z brązem DMP!, 2016.09.25, zuzel.zgora.pl.

[3] Roman Lach: 2 runda Drużynowych mistrzostw II ligi 1960: LPŻ Zielona Góra – Stal Gorzów Wlkp.. speedwayw.pl. [dostęp 1960-04-24]. (pol.).

[8] Aktualne Przynależności Klubowe. pzm.pl. [dostęp 2025-07-30]. (pol.).

[1]

[2]

[3]

[a]

[b]

[c]

[d]

[4]

Klasy rozgrywek	Speedway Ekstraliga Speedway 2. Ekstraliga Krajowa Liga Żużlowa
Organy zarządzające	Polski Związek Motorowy Główna Komisja Sportu Żużlowego Ekstraliga Żużlowa
Edycje i zwycięzcy	1948: PKM Warszawa 1949: LKM-Unia Leszno 1950: Unia Leszno 1951: Unia Leszno 1952: Unia Leszno 1953: Unia Leszno 1954: Unia Leszno 1955: Gwardia Bydgoszcz 1956: Górnik Rybnik 1957: Górnik Rybnik 1958: Górnik Rybnik 1959: Włókniarz Częstochowa 1960: ZKS Stal Rzeszów 1961: ZKS Stal Rzeszów 1962: Górnik Rybnik 1963: Górnik Rybnik 1964: Górnik Rybnik 1965: KS ROW Rybnik 1966: KS ROW Rybnik 1967: KS ROW Rybnik 1968: KS ROW Rybnik 1969: Stal Gorzów Wielkopolski 1970: KS ROW Rybnik 1971: Polonia Bydgoszcz 1972: KS ROW Rybnik 1973: Stal Gorzów Wielkopolski 1974: Włókniarz Częstochowa 1975: Stal Gorzów Wielkopolski 1976: Stal Gorzów Wielkopolski 1977: Stal Gorzów Wielkopolski 1978: Stal Gorzów Wielkopolski 1979: Unia Leszno 1980: Unia Leszno 1981: Falubaz Zielona Góra 1982: Falubaz Zielona Góra 1983: Stal Gorzów Wielkopolski 1984: ~~Unia Leszno~~ 1985: Falubaz Zielona Góra 1986: Apator Toruń 1987: Unia Leszno 1988: Unia Leszno 1989: Unia Leszno 1990: Apator Toruń 1991: Morawski Zielona Góra 1992: Polonia Bydgoszcz 1993: WTS Wrocław 1994: WTS Wrocław 1995: WTS Wrocław 1996: Włókniarz Częstochowa 1997: Polonia Bydgoszcz 1998: Polonia Bydgoszcz 1999: TS Polonia Piła 2000: Polonia Bydgoszcz 2001: Apator Toruń 2002: Polonia Bydgoszcz 2003: Włókniarz Częstochowa 2004: Unia Tarnów 2005: Unia Tarnów 2006: WTS Wrocław 2007: Unia Leszno 2008: Unibax Toruń 2009: ZKŻ Zielona Góra 2010: Unia Leszno 2011: ZKŻ Zielona Góra 2012: Unia Tarnów 2013: ZKŻ Zielona Góra 2014: Stal Gorzów Wielkopolski 2015: Unia Leszno 2016: Stal Gorzów Wielkopolski 2017: Unia Leszno 2018: Unia Leszno 2019: Unia Leszno 2020: Unia Leszno 2021: WTS Wrocław 2022: Speedway Lublin 2023: Speedway Lublin 2024: Speedway Lublin 2025: KS Toruń

Dzieje klubu

Derby Ziemi Lubuskiej

Poszczególne sezony

Stadion

Osiągnięcia

Krajowe

Mistrzostwa Polski

Pozostałe

Międzynarodowe

Mistrzostwa świata

Mistrzostwa Europy

Pozostałe

Zawodnicy

Kadra drużyny

Uwagi

Przypisy

Bibliografia