Edmund Woodstock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edmund Woodstock
baron Woodstock, hrabia Kentu, konstabl zamku Dover, Lord Strażnik Pięciu Portów
wizerunek herbu
Herb Edmunda, hrabiego Kentu
Hrabia Kentu
Okres panowania od 1321
do 1330
Następca Edmund Plantagenet, 2. hrabia Kentu
Dane biograficzne
Dynastia Plantageneci
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1301
Woodstock
Data i miejsce śmierci 19 marca 1330
Winchester
Ojciec król Edward I
Matka Małgorzata
Małżeństwo Margaret Wake
od 1325
Dzieci Edmund, Małgorzata, Joanna, Jan

Edmund Woodstock (ur. 5 sierpnia 1301 w Woodstock w hrabstwie Oxfordshire, zm. 19 marca 1330 w Winchesterze), książę angielski z dynastii Plantagenetów, młodszy syn króla Edwarda I i Małgorzaty, córki króla Francji Filipa III Śmiałego. Przyrodni brat króla Edwarda II.

5 sierpnia 1320 Edmund otrzymał tytuł barona Woodstock i zasiadł w Parlamencie. 28 lipca 1321 otrzymał tytuł hrabiego Kentu. W tym samym roku został również konstablem zamku Dover i Lordem Strażnikiem Pięciu Portów. Urząd ten sprawował do 1323. Rok później]został królewskim namiestnikiem w Akwitanii, której musiał bronić przed francuską inwazją. Dowodził obroną La Reole, a po kapitulacji zamku pozostał we Francji w niewoli. Tam nawiązał kontakty ze zbuntowanym przeciwko królowi Rogerem Mortimerem, który był również kochankiem królowej Izabeli. W odpowiedzi Edward II skonfiskował posiadłości brata.

W 1326 Edmund towarzyszył Mortimerowi i Izabeli w ich inwazji na Anglię. W 1327 dostał po zarząd dobra ściętego hrabiego Arundel, aczkolwiek nie otrzymał formalnie tytułu hrabiowskiego. W późniejszych latach Edmund przeszedł do szeregów opozycji przeciwko Mortimerowi. W 1330 został oskarżony o zdradę i próbę osadzenia na tronie Edwarda II, który miał jakoby przeżyć (w rzeczywistości został zamordowany w 1327). Izba Lordów skazała Edmunda na śmierć, ale tego wyroku nie chciała potwierdzić Izba Gmin.

Mortimer nie przejął się tym i 19 marca 1330 miała się odbyć egzekucja. Pojawiły się jednak problemy, gdyż ani kat ani jego pomocnicy nie chcieli wykonać wyroku. W końcu egzekucji dokonał pospolity przestępca, który w zamian za to miał otrzymać ułaskawienie. Edmundowi odcięto głowę czterema ciosami topora. Pogrzeb księcia odbył się 31 marca w kościele dominikanów w Winchesterze.

Egzekucja Edmunda okazała się początkiem końca władcy Mortimera. W październiku 1330 król Edward III pojmał wszechwładnego lorda i doprowadził do jego egzekucji. Dzieci Edmunda pozostały członkami dworu królewskiego.

Między październikiem a grudniem 1325 Edmund poślubił Margaret Wake, 3. baronową Wake (ok. 1297 - 29 września 1349), córkę Johna Wake, 1. barona Wake, i Joan de Fenes, córki Williama de Fiennesa, barona Tingry. Edmund i Margaret mieli razem dwóch synów i dwie córki:


Poprzednik
nowa kreacja
Hrabia Kentu
1321-1330
Następca
Edmund Plantagenet, 2. hrabia Kentu