William Brooke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

William Brooke KG (ur. 1 listopada 1527, zm. 6 marca 1597) – angielski arystokrata, najstarszy syn George’a Brooke’a, 9. barona Cobham, i Anne Bray, córki 1. barona Braye.

Niewiele wiadomo o wczesnych latach jego życia. Przed 1544 r. najprawdopodobniej pobierał nauki w The King’s School w Canterbury i w Queens’ College na Uniwersytecie Cambridge[1]. Wiele podróżował po Europie, na początku lat 40. XVI w. przebywał w Padwie. Później był członkiem garnizonu Calais. W 1549 r. towarzyszył poselstwu lorda Pageta do Brukseli. W latach 1547-1552 zasiadał w Izbie Gmin jako reprezentant okręgu Hythe.

Podobnie jak ojciec William należał do przeciwników królowej Marii. W 1554 r. poparł rebeliantów Thomasa Wyatta i tylko dzięki wstawiennictwu swojego szwagra, lorda Bergavennyego, uniknął więzienia. W 1555 r. ponownie zasiadł w Izbie Gmin jako reprezentant okręgu Rochester.

Po śmierci ojca w 1558 r. został 10. baronem Cobham. Uzyskał mocną pozycję na dworze królowej Elżbiety I. Już w 1558 r. został Lordem Namiestnikiem Kentu i Lordem Strażnikiem Pięciu Portów. W osiągnięciu tych zaszczytów pomogła mu przyjaźń Williama Cecila, jednego z głównych doradców królowej. Elżbieta I wykorzystywała Cobhama do licznych misji dyplomatycznych. Już w 1558 r. Cobham został wysłany z poselstwem do króla Hiszpanii Filipa II z informacją o śmierci królowej Marii, która była żoną Filipa. W 1578 r. Cobham i Francis Walshingham posłowali do Niderlandów Hiszpańskich.

Zdarzały się również okresy niełaski, zwłaszcza, że wśród bliskich znajomych Cobhama znajdowali się Thomas Howard, 4. książę Norfolk, i Henry FitzAlan, 19. hrabia Arundel, których lojalność wobec Korony była często podawana w wątpliwość. Sam Cobham został na kilka miesięcy w 1571 r. uwięziony za powiązania z tzw. „spiskiem Ridolfiego”, który miał na celu obalenie Elżbiety I.

Cobhamowi udało się jednak odzyskać łaski królowej. 23 kwietnia 1584 r. został kawalerem Orderu Podwiązki. W 1585 lub 1586 r. został członkiem Tajnej Rady. W 1588 r. posłował do namiestnika hiszpańskich Niderlandów, księcia Aleksandra Farnese. W latach 90. XVI w. Cobham nie brał już aktywnego udziału w polityce. W 1596 r. otrzymał urząd Lorda Szambelana, ale nie cieszył się nim zbyt długo. Zmarł na początku 1597 r. Został pochowany w Cobham w hrabstwie Kent.

Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy ożenił się w 1545 r. z lady Dorothy Nevill (zm. 22 września 1559), córką George’a Nevilla, 5. barona Bergavenny, i lady Mary Stafford, córki 3. księcia Buckingham. Małżeństwo to nie było udane i zakończyło się separacją po 1553 r. William i Dorothy mieli razem jedną córkę:

  • Frances Brooke

Drugą żoną Cobhama została 25 lutego 1560 w Whitehall Frances Newton (zm. 17 października 1592), córka sir Johna Newtona i Margaret Poyntz, córki sir Anthonyego Poyntza. William i Frances mieli razem dwóch synów i trzy córki:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
George Brooke, 9. baron Cobham
Baron Cobham
1558–1597
Następca
Henry Brooke, 11. baron Cobham
Poprzednik
Henry Carey, 1. baron Hunsdon
lord szambelan
1596–1597
Następca
George Carey, 2. baron Hunsdon