Edward Czernik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edward Czernik (ur. 25 września 1940 w Dublanach, Polska) – czołowy skoczek wzwyż w Polsce lat 60. XX w., mistrz i rekordzista Polski, olimpijczyk.

Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. złotym medalem „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe” i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Trener klasy mistrzowskiej m.in. kadry narodowej Polski w skoku wzwyż 1976-1980, w „Lubtourze” w Zielonej Górze 1980-1986 i od 1986 w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – Dubaj.

Swoje wspomnienia sportowe opisał w książce pt. „Przeskoczyłem siebie”, wydaną w 1985 przez Lubuskie Towarzystwo Kulturalne.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

28-krotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych (1961-1969): 28 startów, 12 zwycięstw indywidualnych.

5-krotny mistrz Polski (1961, 1963, 1964, 1966, 1967).

7-krotny rekordzista Polski (od 2,08 w 1961 do 2,20 w 1964).

Halowy mistrz Finlandii z 1964[1].

Jako pierwszy Polak skoczył 2,20 m (30 lipca 1964 Hëssleholm, Szwecja).

Dotychczasowy rekordzista Polski skoku wzwyż stylem przerzutowym.

Kluby[edytuj | edytuj kod]

  • MKS Zryw Zielona Góra (1958-1959)
  • Lechia Zielona Góra (1960-1962)
  • Lumel Zielona Gora (1963-1969)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Finnish Indoor Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 2010-04-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]