Edward Gruszka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Gruszka
Ilustracja
generał broni w st. spocz. generał broni w st. spocz.
Data i miejsce urodzenia

13 października 1957 r.
Bielsko-Biała

Przebieg służby
Siły zbrojne

Orzeł LWP.jpg Siły Zbrojne PRL
POL Wojska Lądowe.svg Siły Zbrojne RP

Jednostki

6 BDSz, 18 bdsz, PKW Syria (POLBATT), PKW Bośnia i Hercegowina, NORDPOLBDE, 25 BKPow, 2 KZ, PKW Irak, MND C-S, DWS, DWLąd, DOSZ, IWsp SZ

Stanowiska

m.in. dowódca Wielonarodowej Dywizji Sił Stabilizacyjnych w Iraku, Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych, Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych

Główne wojny i bitwy

UNDOF, IFOR/SFOR, Stabilizacja Iraku

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Wojskowy Krzyż Zasługi Gwiazda Iraku Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal "Za zasługi dla SKMP ONZ" Krzyż "Pro Mari Nostro" Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku Odznaka "Za wierną służbę pod sztandarami" (Bułgaria) Medal Pamiątkowy 60. Rocznicy Zakończenia II Wojny Światowej (Słowacja) Oficer Legii Zasługi (USA) Medal za Osiągnięcie Sił Lądowych (Stany Zjednoczone) Znak Honoru (Ukraina) Medal NATO za służbę w Jugosławii Medal ONZ za misję UNDOF

Edward Jan Gruszka (ur. 13 października 1957[1] w Bielsku-Białej) – polski żołnierz w stopniu generała broni w stanie spoczynku. 27 stycznia 2017 zakończył zawodową służbę wojskową i przeszedł w stan spoczynku.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Stanowiska[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Mianowany przez Prezydenta RP (M.P. z 2013 r. poz. 771), odwołany z dniem 1 stycznia 2014 (M.P. z 2014 r. poz. 35) i ponownie powołany z dniem 1 stycznia 2014 – tym razem przez Ministra Obrony Narodowej. W wyniku zmiany tzw. "ustawy pragmatycznej" IWsp SZ przeszedł spod podległości Szefowi SG WP pod DG RSZ, a jego szefa powołuje nie prezydent, lecz minister.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Awanse generalskie z okazji Święta Wojska Polskiego (pol.). Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, 2010-08-13. [dostęp 2010-08-15].
  2. M.P. z 2002 r. nr 37, poz. 584
  3. M.P. z 2006 r. nr 9, poz. 120
  4. M.P. z 2010 r. nr 65, poz. 834
  5. Krzysztof Komorowski: Kronika Wojska Polskiego 2007. Warszawa: 2008, s. 215.
  6. a b DWL – serwis informacyjny Dowództwa Wojsk Lądowych. [dostęp 2021-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-11-18)].
  7. nominacja na Dowódcę Operacyjnego SZ
  8. M.P. z 2006 r. nr 76, poz. 766 – pkt 1.
  9. M.P. z 2005 r. nr 10, poz. 189 – pkt 1.
  10. M.P. z 2002 r. nr 55, poz. 753 – pkt 53.
  11. M.P. z 2011 r. nr 103, poz. 1034 – pkt 12.
  12. 8. rocznica utworzenia Dowództwa Operacyjnego SZ. mon.gov.pl, 2012-07-02. [dostęp 2014-10-30].
  13. Wojskowy wymiar patriotyzmu. dgrsz.mon.gov.pl, 2014-11-07. [dostęp 2014-11-09].
  14. Święto Wojsk Inżynieryjnych - Dzień Sapera. archiwalny.mon.gov.pl, 2013-04-16. [dostęp 2014-10-30].
  15. Zasłużeni dla Wojsk Inżynieryjnych. aon.edu.pl, 2013-04-16. [dostęp 2014-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-30)].
  16. Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych gen. broni Edward Gruszka przyjął delegację Zarządu Głównego SKMP ONZ. skmponz.pl, 2011-12-06. [dostęp 2014-12-12].
  17. KRZYŻ „PRO MARI NOSTRO” DLA DOWÓDCY OPERACYJNEGO SZ. archiwumdo.wp.mil.pl, 2012-02-29. [dostęp 2014-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-24)].
  18. Krzyż Pro Mari Nostro. lmir.pl. [dostęp 2014-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-30)].
  19. Z wdzięczności za gotowość obrony. iwspsz.wp.mil.pl, 2014-03-24. [dostęp 2014-10-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]