Elżbieta Stefańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Stefańska
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 września 1943
Kraków
Instrumenty klawesyn
Gatunki muzyka poważna
Wydawnictwo m.in. Polskie Nagrania „Muza”, EMI, Decca Records
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Ludwik Stefański z córką Elżbietą, 1956 rok

Elżbieta Stefańska-Kłyś (ur. 7 września 1943 w Krakowie) – polska klawesynistka, profesor sztuki, córka pianistów Haliny Czerny-Stefańskiej i Ludwika Stefańskiego.

Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001)[1] i Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009)[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca pedagogiczna[edytuj | edytuj kod]

W młodości uczyła się gry na klawesynie pod kierunkiem Janiny Wysockiej-Ochlewskiej, a następnie ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie w klasie Hansa Pischnera z Berlina. Swe umiejętności doskonaliła na kursach mistrzowskich w Sienie i Weimarze[3]. W 1982 uzyskała tytuł profesora[4]. W latach 1981–1990 była kierowniczką Katedry Klawesynu i Instrumentów Dawnych w Akademii Muzycznej w Krakowie[5]. Prowadzi również kursy mistrzowskie[6].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Jest laureatką Konkursu Muzyki Dawnej w Łodzi (1964) i Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie (1965)[3]. Dzięki tym sukcesom rozpoczęła międzynarodową karierę. Koncertowała w wielu krajach Europy (w Anglii, Austrii, Bułgarii, Czechach, Hiszpanii, Holandii, Niemczech, Rosji, Rumunii, Słowacji, Szwajcarii, Szwecji, na Węgrzech, Litwie, Łotwie, Ukrainie, we Francji i Włoszech), Azji (w Iranie, Japonii, Korei Południowej i na Tajwanie) oraz w USA[6].

Brała udział jako juror w konkursach muzycznych, m.in. Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Monachium (1970), Konkursie Pianistycznym w Tajpej (1990), Międzynarodowym Konkursie Bachowskim w Lipsku (1992) i Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Warszawie (1993)[6].

Dokonała nagrań dla wytwórni Polskie Nagrania „Muza”, EMI, Decca Records, Fonit Centra[3]. Dla Pony Canyon (Tokio) nagrała 6 płyt z 18 sonatami Wolfganga Amadeusa Mozarta na instrumencie pianoforte z czasów kompozytora. Dla tej samej firmy nagrała również utwory Johanna Sebastiana Bacha[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 2002 r. nr 3, poz. 55
  2. Srebrne Medale „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” otrzymali Elżbieta Stefańska oraz Zbigniew Święch. krakow.pl. [dostęp 2016-04-14].
  3. a b c Elżbieta Stefańska – klawesyn (pol.). amuz.krakow.pl. [dostęp 2016-04-14].
  4. Prof. Elżbieta Stefańska-Kłyś, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2010-03-10].
  5. a b Elżbieta Stefańska: Artyści od A do Z (pol.). filharmonialubelska.pl. [dostęp 2016-04-14].
  6. a b c Anna Iwanicka-Nijakowska: Elżbieta Stefańska (pol.). culture.pl, marzec 2011. [dostęp 2016-04-14].