Eliza Michalik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eliza Michalik
Ilustracja
Eliza Michalik (2017)
Data urodzenia 1976
Zawód, zajęcie dziennikarka

Eliza Michalik (ur. 1976) – polska dziennikarka telewizyjna, radiowa i prasowa, w latach 2007–2019 dziennikarka stacji telewizyjnej Superstacja, w której prowadziła m.in. program publicystyczny Nie ma żartów; od 2019 felietonistka „Gazety Wyborczej”, portalu NaTemat.pl i Koduj24.pl oraz dziennikarka telewizji internetowej Onetu, a od 2020 również prowadząca audycje na antenie Radia Nowy Świat. Od 2021 przygotowuje także autorskie podcasty tworzone w Sekielski Brothers Studio.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karierę dziennikarską rozpoczęła w „Panoramie Pilskiej”[1] następnie pracowała w „Gazecie Polskiej”. Wraz z Tomaszem Sakiewiczem była współautorką książki Układ z 2003 o powiązaniach SLD z Samoobroną[2]. Publikowała również w tygodniku „Wprost”, „Gościu Niedzielnym” i „Ozonie[1]. Razem z Pawłem Oksanowiczem prowadziła w Radiu Kolor audycję „Czekając na środę, czyli godzina niepoprawności politycznej”.

W 2003 została oskarżona o naruszenie praw autorskich Hanny Harasimowicz-Grodeckiej, przez wykorzystanie fragmentów jej tekstów, w jednym ze swoich artykułów (Czy eksmisja to dobry interes, „Gazeta Polska” nr 9 (503) z 5 marca 2003 r.) bez powołania się na źródło. Wkrótce potem „Gazeta Polska” opublikowała przeprosiny. Była autorką bloga w serwisie Salon24.pl. Na początku 2007 w komentarzach do jej notatek ponownie zaczęły pojawiać się oskarżenia o plagiaty. Usuwanie tego typu komentarzy spowodowało, że sprawę opisał w swoim blogu Gniewomir Świechowski, a potem powstał blog kolejny, o nazwie Eliza Watch[3][4], w którym internauci wpisywali fragmenty tekstów Elizy Michalik, porównując je z domniemanymi źródłami. 23 lutego 2007 Igor Janke poinformował o zakończeniu współpracy Salonu24 z Elizą Michalik. Eliza Michalik nie przyznaje się do plagiatu[5] oraz twierdzi, że "afera plagiatowa była zemstą środowiska prawicowego za to, że się od niego odwróciła"[6].

Po odejściu z Salonu 24 pracowała w „Życiu Warszawy”. Wiosną 2007 związała się z telewizją Superstacja, gdzie prowadziła programy „Do Elizy” i „Eliża na plaży”, potem wraz z Marcinem Tellerem współtworzyła piątkowy program „Gilotyna”. Prowadziła też codzienny program „Nie ma żartów” (ostatni odcinek wyemitowano 4 czerwca 2019) i „Szpile”[7]. Od 7 czerwca do 30 sierpnia 2013 równolegle do współpracy z Superstacją prowadziła piątkowe „Poranki RDC”, a od 7 września 2013 do 7 marca 2015 prowadziła sobotni poranny program „Bez pudru” w Polskim Radiu RDC. Po zmianie profilu Superstacji, która zrezygnowała z tematów politycznych, Eliza Michalik 5 czerwca 2019 zakończyła współpracę z kanałem[8]. W czerwcu 2018 została felietonistką portalu Koduj24.pl[9][10].

Od czerwca 2019 jest stałą felietonistką „Gazety Wyborczej"[11]. 7 lipca 2019 uruchomiła swój własny kanał na YouTube, na którym publikuje autorskie felietony wideo. Dziennikarka sporadycznie prowadzi także relacje na żywo na portalu Facebook, gdzie odpowiada na pytania internautów[12][13].

Wystąpiła w teledysku hip-hopowym rapera DOMINIKAzZDS pt. My wolni ludzie, który miał swoją premierę na YouTube 10 lipca 2019[14].

20 sierpnia 2019 została felietonistką portalu NaTemat.pl[15], a od 6 września tego samego roku prowadzi jeszcze piątkowe wydanie magazynu Onet opinie w telewizji internetowej portalu Onet.pl[16]. W lipcu 2020 dołączyła do redakcji publicystycznej Radia Nowy Świat, gdzie komentuje wydarzenia społeczno-polityczne oraz prowadzi program "W głębi duszy". Do tej audycji często zapraszane są osoby mało znane publicznie, ale posiadające nietuzinkowe pasje i zawody[17].

W styczniu 2021 dołączyła do zespołu redakcyjnego Sekielski Brothers Studio, którego twórcami są Tomasz i Marek Sekielscy. Na stronie interentowej sekielscy.pl i w kilku serwisach streamingowych ukazują się odcinki jej programu pt. Blisko siebie, które przygotowywane są w formie podcastów[18][19].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wychowywała się w tradycyjnej katolickiej rodzinie[4], jednak obecnie jest ewangeliczką reformowaną[1][20]. Była zamężna[4].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2011 została nominowana do nagrody Wiktor w kategorii „Najlepszy komentator i publicysta”[21]. W 2014 roku została nominowana do nagrody Okulary równości w kategorii Prawa kobiet i przeciwdziałanie dyskryminacji z powodu płci[22].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Eliza Michalik: kim jest kontrowersyjna dziennikarka Superstacji?. teleshow.wp.pl. [dostęp 2017-02-04].
  2. Układ. owvolumen.pl. [dostęp 20 lutego 2014].
  3. ElizaWatch.
  4. a b c Eliza Michalik – kim jest? [RODZINA, KARIERA, PLAGIATY]. fokus.tv. [dostęp 2017-02-04].
  5. Jak "piąta władza" tropiła Elizę Michalik
  6. Eliza Michalik – kim jest? [RODZINA, KARIERA, PLAGIATY
  7. Eliza Michalik. superstacja.tv. [dostęp 2017-02-04].
  8. Eliza Michalik odchodzi z Superstacji. „Nie wyobrażam sobie moich programów bez tematyki politycznej”, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2019-06-05] (pol.).
  9. Ruszył serwis informacyjny koduj24.pl (pol.). kodmalopolska.pl. [dostęp 2020-07-24].
  10. Eliza Michalik, autor w serwisie KODUJ24.PL - Strona 7 z 7 [dostęp 2020-08-03] (pol.).
  11. Eliza Michalik felietonistką "Gazety Wyborczej". www.press.pl. [dostęp 2019-06-19].
  12. Witajcie na YouTubie :). Eliza Michalik 2019-07-07. [dostęp 2019-07-09].
  13. Eliza Michalik wraca do widzów. Znalazła nowy sposób, by mówić o polityce, naTemat.pl [dostęp 2019-07-09] (pol.).
  14. "My Wolni Ludzie". Michalik, Hołdys i Frasyniuk w... teledysku hip-hopowym, naTemat.pl [dostęp 2019-07-16] (pol.).
  15. Eliza Michalik felietonistką Natemat.pl, Press.pl [dostęp 2019-08-22] (pol.).
  16. Eliza Michalik prowadzącą „Onet Opinie”, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2019-09-07] (pol.).
  17. Wystartowało Radio Nowy Świat. To spadkobierca radiowej Trójki, ale Mann odcina się od porównań, Wprost, 10 lipca 2020 [dostęp 2020-07-11] (pol.).
  18. Tomasz i Marek wystartowali z Sekielski Brothers Studio. Wśród autorów Eliza Michalik i Małgorzata Serafin, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2021-01-25] (pol.).
  19. Archiwa: Eliza Michalik, Sekielski Brothers Studio [dostęp 2021-01-26] (pol.).
  20. Eliza Michalik: W Kościele zobaczyłam małostkowość, chciwość, fałsz, naTemat.pl [dostęp 2019-02-05] (pol.).
  21. Eliza Michalik nominowana do nagrody Wiktora. [dostęp 2017-02-04].
  22. Eliza Michalik nominowana do nagrody Okulary równości