Fasola azuki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fasola azuki
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd różopodobne
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj garbipłat
Gatunek fasola azuki
Nazwa systematyczna
Vigna angularis (Willd.) Ohwi & H. Ohashi
Synonimy
  • Azukia angularis (Willd.) Ohwi
  • Dolichos angularis Willd.
  • Phaseolus angularis (Willd.) W. Wight[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Fasola azuki, czerwona soja (Vigna angularis) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny bobowatych. Dawniej zaliczany był do rodzaju fasola (Phaseolus). Uprawiana w krajach Dalekiego Wschodu: Japonii, Chinach, Korei. Aklimatyzowana i wprowadzona do uprawy w USA.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina do 30 cm wysokości.
Owoc
Strąk mały i cylindryczny, z nasionami drobnymi, wydłużonymi lub okrągławymi, w różnych kolorach.
Gatunki podobne
Fasola mungo

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina szeroko uprawiana w krajach azjatyckich dla jadalnych nasion i kiełków. Zawiera ok. 25% białka i wszystkie aminokwasy (w tym duże ilości lizyny). Nasiona są wyjątkowo bogate w żelazo, wapń, kobalt. Fasola składa się na dietę Genmai-Saishoku.

Małe czerwone fasolki pochodzą z kuchni wschodniej, znane są przede wszystkim z kuchni japońskiej. W kuchni Zachodu w ciągu ostatnich dekad rozpowszechniły się przede wszystkim wśród wegetarian, jako zastępnik mięsa. W kuchniach Wschodu są natomiast często składnikiem słodyczy: głównie oblewane słodkim syropem (przypominają wtedy drażetki), lub też przetwarzane na słodką pastę[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Fabales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website [online], Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-09-23] (ang.).
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].
  4. Vigna angularis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  5. John Ayton, An A-Z of Food and Drink, Oxford University Press, 2002.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Podbielkowski, Słownik roślin użytkowych, wyd. 6, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1989, ISBN 83-09-00256-4.