Przejdź do zawartości

Fernando Redondo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Fernando Redondo
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

6 czerwca 1969
Adrogué

Wzrost

186 cm

Pozycja

defensywny pomocnik, środkowy pomocnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1985–1990 Argentinos Juniors 75 (1)
1990–1994 CD Tenerife 103 (8)
1994–2000 Real Madryt 165 (4)
2000–2004 A.C. Milan 16 (0)
W sumie: 359 (13)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1992–1999  Argentyna 29 (1)
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Copa América
złoto Ekwador 1993
Puchar Konfederacji
złoto Arabia Saudyjska 1992

Fernando Carlos Redondo Neri (ur. 6 czerwca 1969 w Buenos Aires) – argentyński piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika.

Uważany za jednego z najlepszych i najbardziej eleganckich pomocników w historii futbolu[1].

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Treningi piłkarskie zaczynał w klubie Taleres Remedios, skąd przeszedł do Argentinos Juniors. W barwach Argentinos zaliczył swój ligowy debiut w wieku zaledwie 16 lat, w pierwszym składzie zaczął grać dwa lata później, zajmując stałe miejsce na środku pomocy.

W 1990 został piłkarzem CD Tenerife, dokąd ściągnął go jego rodak, a późniejszy teść Jorge Solari. W 1994 został zawodnikiem Realu Madryt, lecz zanim transfer do skutku, Królewscy dwa razy z rzędu stracili tytuł Mistrza Hiszpanii na rzecz FC Barcelony, przegrywając w ostatniej kolejce sezonu swoje mecze z Teneryfą, w barwach której grał Redondo.[2]. Do Madrytu przeniósł się wraz ze swoim trenerem - Jorge Valdano. Mimo niesnasków z przeszłości, Argentyńczyk z miejsca stał się ulubieńcem kibiców, a Real już w pierwszym sezonie jego gry odzyskał tytuł mistrzostwo kraju. W 1997 roku pod wodzą Fabio Capello zdobył swój drugi tytuł Mistrza Hiszpanii, a rok później sięgnął po swój pierwszy puchar Ligi Mistrzów. Dowodzony przez Redondo, Real, pokonał w finałowym spotkaniu faworyzowany Juventus Turyn (1-0), a on sam zaliczył świetne spotkanie neutralizując francuza Zinedine Zidanea. W 2000 roku Królewscy dołożyli do gablocie swój ósmy Puchar Mistrzów, a Redondo wraz ze Stevenem McManamanem stworzył żelazny duet w środku pola.[2]. Ówczesny trener zespołu Vincente del Bosque przestawił zespół na ustawienie 1-5-3-2, co dało Argentyńczykowi ogromną swobodę w środku pola.

Potwierdzeniem talentu Redondo była akcja, którą przeprowadził w ćwierćfinałowym spotkaniu przeciwko Manchesterowi United (3-2); ograł Henniga Berga, przepuszczając piłkę piętą między jego nogami, po czym wyłożył ją znajdującemu się przed pustą bramką Raulowi[3]. Podczas pobytu w Madrycie otrzymał przydomek El Principe (pol. Książę), a w 2017 roku został wybrany do najlepszej jedenastki w historii klubu w plebiscycie gazety „Marca[4].

Latem 2000 roku po zwycięstwie Florentino Péreza w wyborach na prezesa Realu Madryt został sprzedany do AC Milanu za kwotę 17,5 mln euro[2]. Na debiut w nowych barwach czekał dwa lata, co było spowodowane kontuzją (zerwaniem więzadła w kolanie), którego doznał na jednym z pierwszych treningów w klubie. W czasie rekonwalescencji nie pobierał od klubu wynagrodzenia, zrezygnował też z klubowego samochodu i mieszkania[2]. W 2003 jako piłkarz Milanu powrócił na Estadio Santiago Bernabeu, zwieńczony owacją na stojąco od madryckich kibiców.

W 2004 roku zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

W 1992 zadebiutował w reprezentacji Argentyny w spotkaniu przeciwko Australii, choć mogło stać się to dużo wcześniej. Selekcjoner, Carlos Bilardo zaproponował Redondo miejsce w składzie na Mistrzostwa Świata 1990, lecz on sam odmówił, tłumacząc się koniecznością zdania egzaminów na uczelni. W 1992 zdobył z reprezentacją Puchar Konfederacji, a rok później zwyciężył w Copa America 1993. W 1994 wystąpił we wszystkich spotkania Argentyny na Mistrzostwach Świata w USA, docierając do 1/8 finału, w których silniejsza okazała się Rumunia (2-3). Jego kariera reprezentacyjna wygasła wraz z przejęciem kadry przez Daniela Passarellę, który nie powoływał do reprezentacji piłkarzy z długimi włosami.[2]. Redondo nie zdecydował się na obcięcie swoich, przez co ominęły go Mistrzostwa Świata 1998 we Francji. W 1999 zaliczył powrót do reprezentacji, powołany przez Marcelo Bielse, na towarzyskie mecze z Holandią i Brazylią. Po tych spotkania zrezygnował z dalszego reprezentowania Argentyny.

Łącznie w reprezentacji narodowej rozegrał 29 spotkań i zdobył jednego gola.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Natalią, kuzynką argentyńskiego piłkarza Santiago Solariego. Jego teściem jest Jorge Solari, jego trener z CD Teneryfe. Ma dwóch synów i córkę.

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

[edytuj | edytuj kod]
Klub Sezon Liga Puchar Międzynarodowe Inne Łącznie
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Argentinos Juniors 1985/86 1 0 0 0 0 0 1 0
1986/87 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
1987/88 14 0 0 0 14 0
1988/89 36 0 0 0 0 0 0 0 36 0
1989/90 14 1 0 0 0 0 0 0 14 1
Łącznie 65 1 0 0 0 0 0 0 65 1
CD Tenerife 1990/91 23 1 0 0 0 0 0 0 23 1
1991/92 32 2 0 0 0 0 0 0 32 2
1992/93 20 4 0 0 0 0 0 0 20 4
1993/94 28 1 0 0 4 0 0 0 32 1
Łącznie 103 8 0 0 4 0 0 0 107 8
Real Madryt 1994/95 23 1 0 0 3 1 0 0 26 2
1995/96 23 2 2 0 4 0 1 0 30 2
1996/97 33 1 6 0 0 0 0 0 39 1
1997/98 33 0 2 0 11 0 0 0 46 0
1998/99 23 0 2 0 7 0 2 0 34 0
1999/2000 30 0 5 0 15 0 3 0 53 0
Łącznie 165 4 17 0 37 1 6 0 225 5
A.C. Milan 2000/01
2001/02
2002/03 8 0 6 0 5 0 0 0 19 0
2003/04 8 0 5 0 1 0 0 0 14 0
Łącznie 16 0 11 0 6 0 0 0 33 0
Łącznie 349 13 28 0 47 1 6 0 430 14

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

[edytuj | edytuj kod]

Real Madryt

[edytuj | edytuj kod]

AC Milan

[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne

[edytuj | edytuj kod]

Argentyna

[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj | edytuj kod]
  • Puchar Konfederacji: Złota Piłka dla najlepszego gracza 1992
  • Real Madryt piłkarz sezonu: 1996–1997, 1999–2000
  • ESM Drużyna roku: 1997–98
  • Piłkarz roku UEFA: 1999–2000
  • W latach 1999–2000 uznany za najbardziej wartościowego gracza na świecie przez UEFA.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Fernando Redondo: The Pure Essence of Elegance - Managing Madrid [online], managingmadrid.com [dostęp 2018-07-25].
  2. a b c d e „Książę” na królewskim dworze [online], weszlo.com, 19 kwietnia 2020 [dostęp 2021-03-20] (pol.).
  3. Outrageous skill from Madrid's Redondo (2000). [dostęp 2021-03-20].
  4. Real Madrid: Readers pick their all-time Real Madrid XI [online], MARCA in English, 22 grudnia 2017 [dostęp 2021-03-20] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]