Néstor Gorosito

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Néstor Gorosito
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Néstor Raúl Gorosito
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1964
San Fernando
Wzrost 175 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1983–1988 River Plate 111 (9)
1988–1989 San Lorenzo 43 (25)
1989–1991 Swarovski Tirol 56 (16)
1992–1993 San Lorenzo 67 (11)
1994–1995 Universidad Católica 41 (14)
1996 Yokohama F. Marinos 6 (3)
1996–1998 San Lorenzo 99 (29)
1999–2001 Universidad Católica 63 (5)
W sumie: 486 (112)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1989–1997  Argentyna 19 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2002–2003 Nueva Chicago
2003–2004 San Lorenzo
2005 Lanús
2006–2007 Rosario Central
2007–2008 Argentinos Juniors
2009 River Plate
2010 Xerez CD
2011–2012 Argentinos Juniors
2012–2013 Tigre
2014–2015 Argentinos Juniors
2015–2016 UD Almería
2017–2018 San Martín
Dorobek medalowy
Copa América
Złoto Ekwador 1993
Brąz Brazylia 1989

Néstor Raúl Gorosito (ur. 14 maja 1964 w San Fernando) – argentyński piłkarz i trener, grający podczas kariery na pozycji pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Néstor Gorosito rozpoczął karierę w drugoligowym River Plate w 1982. W argentyńskiej ekstraklasie zadebiutował 10 lipca 1983 w przegranym 0-3 meczu z Uniónem Santa Fe. Z River Plate zdobył mistrzostwo Argentyny w 1986, a na arenie międzynarodowej Copa Libertadores 1986 (Gorosito nie wystąpił w spotkaniach finałowych z kolumbijską Américą Cali, ale zdobył bramkę w drugiej fazie grupowej w meczu z Barceloną. W trakcie sezonu 1988/89 przeszedł do San Lorenzo de Almagro. W barwach San Lorenzo strzelając 22 bramek (1 jeszcze w River) Gorosito został królem strzelców w sezonie 1988/89.

Pod koniec 1989 przeszedł do austriackiego klubu Swarovski Tirol Innsbruck. Z Tirolem, którego trenerem był słynny Ernst Happel dwukrotnie zdobył mistrzostwo Austrii w 1990 i 1991. Na przełomie 1991 i 1992 powrócił do San Lorenzo. Na początku 1994 został zawodnikiem chilijskiego klubu Universidad Católica Santiago de Chile. Z Universidad Católica zdobył Copa Interamericana w 1994. W 1996 krótko występował w Japonii w Yokohama Marinos, po czym wrócił do San Lorenzo. Ogółem w latach 1983-1999 w lidze argentyńskiej Gorosito rozegrał 318 meczów, w których strzelił 73 bramki. Przygodę z futbolem zakończył Universidad Católica w 2000.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1983 River Plate Argentyna  Primera División 7 0
1984 River Plate Argentyna  Primera División 9 0
1985 River Plate Argentyna  Primera División 10 0
1985/86 River Plate Argentyna  Primera División 31 2
1986/87 River Plate Argentyna  Primera División 32 5
1987/88 River Plate Argentyna  Primera División 16 0
1988/89 River Plate Argentyna  Primera División 4 1
1988/89 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División 37 21
1989/90 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División 6 4
1989/90 Swarovski Tirol Innsbruck Austria  1. Division 26 11
1990/91 Swarovski Tirol Innsbruck Austria  1. Division 30 5
1991/92 Swarovski Tirol Innsbruck Austria  1. Division 0 0
1991/92 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División 14 1
1992/93 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División 34 6
1993/94 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División 19 4
1994 Universidad Católica Chile  Primera División 30 7
1995 Universidad Católica Chile  Primera División 28 5
1996 Yokohama Marinos Japonia  J.League 6 3
1996/97 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División 31 7
1997/98 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División 36 8
1998/99 San Lorenzo de Almagro Argentyna  Primera División 32 14
1999 Universidad Católica Chile  Primera División 29 1
2000 Universidad Católica Chile  Primera División 10 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Argentyny Gorosito zadebiutował 1989. W tym samym roku wystąpił w turnieju Copa América. Na turnieju w Brazylii Gorosito wystąpił w dwóch meczach z Boliwią i Urugwajem. W 1993 po raz drugi wystąpił w Copa América, który to turniej Argentyna wygrała. Na turnieju w Ekwadorze wystąpił we wszystkich sześciu meczach z Boliwią, Kolumbią, Meksykiem, Brazylią, ponownie z Kolumbią i Meksykiem w finale. Ostatni raz w reprezentacji Franco wystąpił 2 kwietnia 1997 w przegranym 1-2 meczu eliminacji Mistrzostw Świata 1998 z Boliwią. Ogółem w barwach albicelestes wystąpił w 19 meczach, w których zdobył bramekę zdobytą w swoim ostatnim występie w reprezentacji.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Zaraz po zakończeniu kariery piłkarskiej Franco został trenerem. Do tej pory trenował: Nueva Chicago Buenos Aires, San Lorenzo, Lanús, Rosario Central, Argentinos Juniors Buenos Aires, River Plate czy hiszpański Xerez CD.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]