Diego Simeone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diego Simeone
Ilustracja
Imię i nazwisko Diego Pablo Simeone González
Data i miejsce
urodzenia
28 kwietnia 1970
Buenos Aires, Argentyna
Pozycja Pomocnik
Wzrost 177 cm
Masa ciała 77 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Atlético Madryt (trener)
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1987–1990
1990–1992
1992–1994
1994–1997
1997–1999
1999–2003
2003–2004
2005–2006
Vélez Sarsfield
Pisa
Sevilla
Atlético Madryt
Inter Mediolan
Lazio
Atlético Madryt
Racing Club
82 (14)
55 (6)
64 (12)
98 (21)
57 (11)
90 (15)
36 (2)
38 (3)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1988–1989
1992–1996
1988–2002
 Argentyna U-20
 Argentyna U-23
 Argentyna
11 (4)
9 (2)
104 (9)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2006
2006–2007
2008
2009–2010
2011
2011
2011–
Racing Club
Estudiantes La Plata
River Plate
San Lorenzo
Catania
Racing Club
Atlético Madryt

Diego Pablo Simeone (ur. 28 kwietnia 1970 w Buenos Aires) – były argentyński piłkarz, środkowy lub defensywny pomocnik. Trener piłkarski, od grudnia 2011 szkoleniowiec Atlético Madryt. Ojciec Giovanniego Simeone.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Gdy Simeone miał 14 lat jego trener młodzieżowy Victorio Spinetto przezwał go Cholo, z powodu stylu gry podobnego do piłkarza Boca Juniors i reprezentacji Argentyny Carmelo Simeone (zbieżność nazwisk przypadkowa), który również nosił ten przydomek[1]. Posiada również obywatelstwo włoskie.

Zawodową karierę zaczynał w 1987 w Vélez Sársfield, w 1990 wyjechał do Europy i przez dwa sezony bronił barw włoskiej Pisy. W latach 1992–1997 był zawodnikiem klubów hiszpańskich, najpierw Sevilli, a następnie Atlético Madryt. Z Atlético w 1996 wywalczył dwa najważniejsze krajowe trofea – tytuł mistrza Hiszpanii i Puchar Hiszpanii (Copa del Rey).

W 1997 wrócił do ligi włoskiej – na dwa lata został piłkarzem mediolańskiego Interu (Puchar UEFA w 1998), by w 1999 przejść do Lazio. Z rzymskim klubem wywalczył Superpuchar Europy w 1999, a w następnym sezonie wszystkie krajowe tytuły (mistrzostwo kraju, Puchar i Superpuchar Włoch). W 2003 ponownie związał się z Atlético – na Vicente Calderón występował do 2005. Karierę zakończył w argentyńskim Racing Club de Avellaneda (ostatni mecz rozegrał 17 lutego 2006) i został pierwszym trenerem tego zespołu. W latach 2006–2007 prowadził Estudiantes La Plata, zdobył z klubem z La Plata tytuł mistrza Argentyny (Apertura 2006). Od grudnia 2007 był trenerem River Plate, a w 2011 Catanii.

W reprezentacji Argentyny debiutował już 14 lipca 1988 w meczu z Australią[2], stałe miejsce w składzie wywalczył jednak dopiero w 1991. Brał udział w trzech turniejach finałowych mistrzostw świata (94, 98, 2002), jednak bez sukcesów – Argentyna w tych edycjach dochodziła najdalej do ćwierćfinału. Simeone dał się zapamiętać jako uczestnik scysji z Davidem Beckhamem podczas meczu Argentyny z Anglią na MŚ 98, w wyniku której Anglik został wyrzucony z boiska. Z reprezentacją dwukrotnie wygrywał turniej Copa América (1991 i 1993), wywalczył także srebrny medal olimpijski w Atlancie (był jednym z trzech starszych zawodników w kadrze zespołu młodzieżowego). Reprezentacyjna karierę zakończył po nieudanych dla Argentyny MŚ 2002, z bilansem 11 bramek w 106 spotkaniach.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

9 maja 2012 jako trener Atletico Madryt wygrał Ligę Europejską 2011/12. Klub z Madrytu pokonał w finale Athletic Bilbao 3:0. Simeone stał się 3. człowiekiem w historii, który najpierw wygrał Ligę Europejską jako piłkarz (w barwach Interu Mediolan), a potem jako trener. 31 sierpnia 2012 zdobył Superpuchar Europy w wygranym 4:1 meczu z Chelsea. 17 maja 2013 zdobył Puchar Króla pokonując w finale Real Madryt 2:1 na Santiago Bernabeu. 30 kwietnia 2014 roku Atletico Madryt pod wodzą Simeone wygrało drugi mecz półfinałowy Ligi Mistrzów z Chelsea 3:1 (w pierwszym padł bezbramkowy remis) i uzyskał awans do finału tych rozgrywek[3]. 17 maja 2014 po remisie z FC Barcelona 1:1 wywalczył mistrzostwo Hiszpanii. W finale Ligi Mistrzów 24 maja 2014 rozegranym na Estádio da Luz jego podopieczni przegrali z Realem Madryt 1:4 po dogrywce, mimo że do 93. minuty prowadzili 1:0.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

Szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

  • Estudiantes La Plata
  • River Plate

Przypisy

  1. Diario Deportivo Olé - El más odiado, el más bancado, edant.ole.com.ar [dostęp 2017-01-03].
  2. Diego Pablo Simeone – Century of International Appearances
  3. A la final por la puerta grande (hiszp.). clubatleticodemadrid.com. [dostęp 1 maja 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]