Filipp Kirkorow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Filipp Kirkorow
Ilustracja
Filipp Kirkorow (2015)
Imię i nazwisko

Filipp Bedrosowicz Kirkorow

Data i miejsce urodzenia

30 kwietnia 1967
Warna

Pochodzenie

bułgarskie, rosyjskie

Gatunki

pop

Zawód

piosenkarz, aktor, kompozytor, producent, prezenter telewizyjny

Aktywność

od 1985

Powiązania

Ałła Pugaczowa

Odznaczenia
Zaslujeniy artist.jpg Narodni artist.png
Faksymile
Strona internetowa

Filipp Bedrosowicz Kirkorow (ros. Филипп Бедросович Киркоров, ur. 30 kwietnia 1967 w Warnie) – rosyjski piosenkarz, aktor, kompozytor i producent muzyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Warnie w Bułgarii, pochodzi z rodziny artystycznej; jego ojciec Bedros Kirkorow był wokalistą, a matka Wiktoria Markowna Lichaczewa pochodziła z rosyjskiej rodziny artystów cyrkowych.

W 1975 przeprowadził się z rodzicami do Moskwy, gdzie Kirkorow rozpoczął naukę w szkole muzycznej. Po ukończeniu nauki nie zdał egzaminów do Instytutu Teatralnego (GITIS) i kontynuował edukację w muzycznej uczelni im. Gniesinich.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na drugim roku studiów wziął udział w telewizyjnym programie Szerszy krąg, w którym wykonał piosenkę w języku bułgarskim. W 1987 rozpoczął pracę w leningradzkim teatrze muzycznym, z którym odbył trasę koncertową po Europie. Po zakończeniu trasy zrezygnował z pracy w teatrze. Następnie został zaproszony przez Iliego Rieznika na sesję nagraniową albumu Wernisaż, podczas której wykonał utwór „Sindbad żeglarz”. W 1988 ukończył uczelnię muzyczną z wyróżnieniem, wziął udział w konkursie piosenki państw socjalistycznych Jałta. Niedługo po zakończeniu festiwalu nagrał swój pierwszy teledysk do utworu „Karmen”. W październiku wystąpił w programie Bożonarodzeniowe spotkania, do którego zaprosiła go rosyjska wokalistka Ałła Pugaczowa. W tym czasie poznał poetę Leonida Derbenijewa, który napisał do niego teksty do utworów „Ty, Ty, Ty”, „Niebo i ziemia” i „Atlantyda”. 1 grudnia 1988 przyjął propozycję pracy w Teatrze Pieśni Ałły Pugaczowej, w którym pracował do końca 1990. Po odejściu z teatru postanowił rozpocząć karierę solową, biorąc udział w Szlagier, który wygrywał z piosenką „Niebo i ziemia”. Niedługo po uczestnictwie na festiwalu wydał debiutancki album studyjny, zatytułowany Filipp.

W 1991 zaczął występować w teatrze estrady, a w październiku tego samego roku wyruszył w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Izraelu, Australii i Kanadzie. Otrzymał osiem statuetek Owacji w kategorii Najlepszy rosyjski wokalista. W 1995 reprezentował Rosję z utworem „Kołybielnaja dla wułkana” w 40. Konkursie Piosenki Eurowizji; zajął 17. miejsce w finale, najniższe w historii startów kraju w konkursie[1]. Od 2007 kilkakrotnie pojawia się jako producent lub kompozytor eurowizyjnych propozycji: napisał m.in. utwory: „Work Your MagicDzmitryja Kałduna (2007), „Shady LadyAni Lorak (2008) oraz „ShineSióstr Tołmaczowych (2014).

Filipp Kirkorow, maj 2007

Był jednym z jurorów drugiej edycji białoruskiej wersji programu Music Idol.

W 2011 wydał szesnasty album studyjny, zatytułowany DruGOY, składający się z trzech krążków oraz płyty DVD z wideoklipami. Po premierze płyty wyruszył w trasę koncertową o tej samej nazwie, pierwszy koncert odbył się 7 i 8 listopada 2011 na Kremlu.

Jest właścicielem i założycielem dwóch sklepów odzieżowych w Moskwie o nazwie „Phill 4 You”[2]. Jeden znajduje się w centrum handlowym „VEGAS” a drugi w ekskluzywnym centrum handlowym „Wiosna” na moskiewskim Nowym Arbacie. Dwa lata później został autorem większości utworów znajdujących się na krążku Kamalija ukraińskiej piosenkarki Kamalii.

W 2013 zagrał jedną z głównych ról (świętego Walentego) w komedii romantycznej Miłość w wielkim mieście 3 u boku Sharon Stone[3].

W przeciągu trzech lat zdobył wiele statuetek m.in. od muzycznych programów: Muz-TV, RU.TV dla najlepszego wykonawcy, za najlepszy soundtrack („Struny” do filmu Miłość w wielkim mieście 2), teledysk roku oraz za najlepszą trasę koncertową (DRUGOY). Dzięki słuchaczom „Rosyjskiego Radia”, w grudniu 2013 podczas XVIII ceremonii rozdania nagród Złoty Gramofon zdobył swoją osiemnastą statuetkę, tym razem za utwór „Sierdce żdiot”[4]. Jest to rekord jeżeli chodzi o liczbę zdobytych statuetek w historii całej gali. Jego teledysk pod tytułem „Trolling” nakręcony specjalnie dla projektu „Tydzień śmiechu na YouTube” trafił na listę dziesięciu najczęściej oglądanych teledysków na portalu YouTube w Rosji w roku 2013[5].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1994 ogłosił zaręczyny z Ałłą Pugaczową, którą poślubił w maju 1995. W 2005 wzięli rozwód[6].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 1990: Filipp
  • 1990: Sinbat-morehod
  • 1991: Niebo i ziemlja
  • 1991: Ti, tti, ti
  • 1992: Takoj sakoj
  • 1994: Ja nie Rafael
  • 1995: Primadonna
  • 1995: Ckazi Słoncu
  • 1998: Edinstwenaja
  • 1998: Oj, mama szika dam
  • 2000: Chelofilia
  • 2001: Magico amor
  • 2002: Wlublonij i bezumno odinokij
  • 2003: Neznakomka
  • 2007: For You
  • 2011: DruGOJ
  • 2016: Ja

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2001: Wczera, Siegodnia, Zawtra...

Albumy kompilacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 2003: Luczszije piesni
  • 2004: Dueti

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy i seriale[edytuj | edytuj kod]

  • 2000: Salon of Beaty
  • 2001: Como El Cine
  • 2007: Stars Holidays
  • 2008: On Back Of Black Cat
  • 2009: Love In Big City
  • 2010: Love In Big City – 2
  • 2012: Love In Big City – 3

Musicale[edytuj | edytuj kod]

  • 1995: Starije pesni o glavnom
  • 1996: Starije pesni o glavnom – 2
  • 1997: Starije pesni o glavnom – 3
  • 2000: Old Songs About Main Things.Postscript
  • 2002: Vechera na khutore bliz Dikanki
  • 2003: Bezumnyy den ili zhenitba Figaro
  • 2006: Prikluczenija Werki Serduczki
  • 2006: Zwiezdne kanikuły
  • 2007: Korolevstvo krivykh zerkal
  • 2008: Zolotoj rybka
  • 2009: Zolotoj kluczik

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]