Dima Biłan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dima Biłan
Ilustracja
Dima Biłan (2016)
Imię i nazwisko Wiktor Biełan
Pseudonim Dima Biłan
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1981
Karaczajo-Czerkiesja, Rosja
Gatunki pop
Zawód piosenkarz
Aktywność od 2002
Wydawnictwo Gala Records, EMI, Universal, Misterija Zwiuka
Strona internetowa

Dima Biłan (ros.: Дима Билан), właściwie Wiktor Nikołajewicz Biełan (ros.: Виктор Николаевич Белан; ur. 24 grudnia 1981 w Karaczajo-Czerkiesji) – rosyjski piosenkarz, dwukrotny reprezentant Rosji w Konkursie Piosenki Eurowizji: w 2006 (2. miejsce) i 2008 roku (1. miejsce), laureat Europejskiej Nagrody Muzycznej MTV dla najlepszego europejskiego wykonawcy (2012), siedmiokrotny zdobywca Europejskiej Nagrody Muzycznej MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy (2005-2010, 2012).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 24 grudnia 1981 w Karaczajo-Czerkiesji. Kiedy miał rok, jego rodzina przeniosła się do mieszkania jego babci w miejscowości Nabierieżnyje Czełny w Tatarstanie. Pięć lat później przeprowadzili się do miasta Majskij w Kabardo-Bałkarii, gdzie Biełan wraz z siostrą rozpoczęli naukę szkolną. Brał wówczas czynny udział w licznych przyjęciach, recytując wiersze i śpiewając piosenki[1]. Kilka miesięcy później nauczyciel z lokalnej szkoły muzycznej, uznał, że chłopiec powinien uczęszczać do szkoły muzycznej, toteż jako piątoklasista rozpoczął naukę w klasie akordeonu i został solistą miejscowego chóru[2].

Po ukończeniu szkoły muzycznej został przyjęty do Państwowej Akademii Muzycznej im. Gniesinów w Moskwie, którą ukończył w 2004 roku[3]. Na trzecim roku studiów jego działaniami artystycznymi zainteresował się Jurij Szmilewicz Ajzenszpis, rosyjski wydawca płyt[4].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

1998–2005: Ja nocznoj chuligan i Na bieriegu nieba[edytuj | edytuj kod]

W 1998 roku wziął udział w dziecięcym konkursie Chunga-Chunga, organizowanym w Moskwie, na którym otrzymał nagrodę Iosifa Kobzy za wykonanie dwóch piosenek[5].

W 2002 roku wystąpił na rosyjsko-łotewskim festiwalu Nowa fala (ros. Новая Волна), na którym zajął czwarte miejsce[4]. Po występie na festiwalu wydał teledysk do utworu „Bum”, za którego reżyserię odpowiadał Fiodor Bondarczuk[4]. W 2003 roku zaprezentował debiutancką płytę studyjną zatytułowaną Ja nocznoj chuligan (oryg. Ночной хулиган). 30 listopada odebrał nagrodę za utwór „Ja tak lublu tebia” na festiwalu Piesnia goda[6].

W 2004 roku zaprezentował singel „Na bieriegu nieba” (oryg. На берегу неба)[7][8][9]), który zapowiadał jego drugi album studyjny o tym samym tytule[10]. Materiał zamieszczony na płycie powstał przy współpracy z Diane Warren[7]. Album osiągnął status platynowej płyty w kraju[7]. W tym samym roku Biłan został twarzą marki „La Scala Fashion Group”[7].

W 2005 roku wziął udział z utworem „Not That Simple” w krajowych eliminacjach do 50. Konkursu Piosenki Eurowizji. W finale selekcji zajął drugie miejsce[11]. Teledysk do rosyjskojęzycznej wersji singla, „Ty dołżna riadom byt” (ros. Ты должна рядом быть), był najdroższym wideoklipem wyprodukowanym przez rosyjski przemysł fonograficzny w dziejach kraju. 20 września zmarł producent Bilana Jurij Ajzenszpis, a jego następcą została Jana Rudkowska[11]. W grudniu piosenkarz otrzymał dwa Złote Gramofony za singiel „Not That Simple” na gali w Sankt Petersburgu[11]. Podczas realizacji projektu Nowyje piesni o gławnom (oryg. Новые песни о главном) otrzymał główną nagrodę Pierwszego kanału telewizji rosyjskiej. Został też uznany „człowiekiem roku świata show-biznesu”[11], 21 września zdobył Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy. Pod koniec roku otrzymał zaproszenie od amerykańskiej agencji do nagrań musicalu Piotruś Pan[11].

2006–2007: Konkurs Piosenki Eurowizji i Wriemia-rieka[edytuj | edytuj kod]

Dima Biłan wraz z Jewgienijem Pluszczenką i Edwinem Martonem w trakcie występu podczas 53. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 2008

14 marca 2006 roku wziął udział w ceremonii International Music Awards w Kijowie, na której otrzymał nagrodę w kategorii „Artysta roku”[12]. Na gali wykonał premierowo utwór „Never Let You Go”, z którym został wybrany wewnętrznie przez telewizję rosyjską na reprezentanta Rosji w 51. Konkursie Piosenki Eurowizji w Atenach'[12]. Przed finałem konkursu był głównym faworytem do wygranej[13]. 18 maja wystąpił w półfinale i z trzeciego miejsca awansował do sobotniego finału[14]. Zajął w nim drugie miejsce z 248 punktami na koncie, w tym m.in. z maksymalnymi notami 12 punktów z Armenii, Białorusi, Finlandii, Izraela, Łotwy, Litwy i Ukrainy, przegrywając jedynie z fińską propozycją „Hard Rock Hallelujah” zespołu Lordi[15]. Do zwycięstwa brakowało mu 44 punktów[12]. Podczas obu występów Biłanowi towarzyszyły dwie baletnice, a na środku sceny stał wielki biały fortepian[12]. Singel „Never Let You Go” osiągnął sukces komercyjny, znalazł się na wielu europejskich listach przebojów[12].

Po udziale w konkursie Biłan wydał kolejny album studyjny zatytułowany Wriemia-rieka, który został sprzedany w Rosji w ponad dwumilionowym nakładzie, zdobywając status platynowej płyty w kraju[12]. W latach 2006–2007 dwukrotnie zdobywał Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy.

2008–2010: Konkurs Piosenki Eurowizji, Protiw prawił i Believe[edytuj | edytuj kod]

Dima Biłan i Lys Assia w trakcie konferencji prasowej 54. Konkursu Piosenki Eurowizji, 2009

W 2008 roku zakwalifikował się z utworem „Believe” do finału dwuetapowych selekcji eurowizyjnych do 53. Konkursu Piosenki Eurowizji, organizowanego w Belgradzie[16][17]. 9 marca wygrał finał selekcji, dzięki czemu po raz drugi został reprezentantem Rosji w konkursie[18][19]. 20 maja wystąpił w pierwszym półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji i z trzeciego miejsca awansował do sobotniego finału[20]. Zajął w nim pierwsze miejsce po zdobyciu 272 punktów, w tym m.in. maksymalnych not 12 punktów od telewidzów z Ukrainy, Estonii, Łotwy, Izraela, Armenii, Białorusi i Litwy[21].

Po finale konkursu wydał czwartą płytę studyjną zatytułowaną Protiw prawił[22]. Jesienią rozpoczął współpracę z Philippem Pleinem[22]. Na przełomie jesieni i zimy wziął udział w programie Zwesdny liod, będącym rosyjską wersją formatu Dancing on Ice. Jego partnerką taneczną była Elena Beresna, z którą zajął drugie miejsce w finale[22]. W tym samym roku czwarty rok z rzędu zdobył Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy.

W 2009 roku wydał anglojęzyczny album studyjny zatytułowany Believe[23]. W latach 2009-2010 ponownie był laureatem Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy.

2011–2012: Miecztatiel, Ot chuligana do miecztatielia i 30 y.o. beginning[edytuj | edytuj kod]

Dima Biłan i Anna Czapman na pokazie mody kolekcji Ilji Szyjana i Jany Rudkowskiej, 2011

25 maja 2011 roku wydał szósty album studyjny zatytułowany Mechtatel. Pod koniec roku premierę wydał autobiogafię zatytułowaną Ot chuligana do miecztatielia (pol. Od chuligana do marzyciela)[24].

24 listopada zagrał koncert urodzinowy w Сrocus City Hall; zaprezentował wówczas swoje największe przeboje w towarzystwie Johann Strauss’ Vienna Symphonic Orchestra pod dyrygenturą Edvina Martona[24]. Wydarzenie przybrało znaczenie ogólnokrajowe, a artysta ruszył w trasę koncertową 30 y.o. beginning, obejmującą występy w 45 miastach Rosji[25].

2011–2012: The Voice, Dotjanis i Nie molczi[edytuj | edytuj kod]

W 2011 roku wziął udział z utworem „Back to Her Future”[26], nagranym w duecie z Juliją Wołkową[27], w rosyjskich selekcjach do 52. Konkursu Piosenki Eurowizji w Baku[28]. Duet zajął drugie miejsce w finale eliminacji[29].

W maju Biłan wystąpił gościnnie w drugim półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji wraz ze zwycięzcami poprzednich konkursów (tj. Mariją Šerifović, Alexandrem Rybakiem, Leną i duetem Ell & Nikki)[30]. Na przełomie jesieni i zimy zasiadał w komisji jurorskiej programu Gołos, będącego rosyjską wersją formatu The Voice[25]. W tym samym roku otrzymał siódmą Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy. 11 listopada odebrał Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego europejskiego wykonawcy na gali we Frankfurcie nad Menem.

Od 2013: Dotjanis i Nie molczi[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku wydał siódmy album studyjny zatytułowany Dotjanis[31].

31 marca 2015 roku wystąpił gościnnie w koncercie jubileuszowym Eurovision Song Contest’s Greatest Hits, przygotowanym przez brytyjską telewizję BBC z okazji 60-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji. W trakcie koncertu zaśpiewał mieszankę utworów „Believe” i „Never Let You Go”[32]. 2 października wydał kolejną płytę studyjną zatytułowaną Nie molczi.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Ja nocznoj chuligan (2003)
  • Na bieriegu nieba (2004)
  • Wriemia-rieka (2006)
  • Protiw prawił (2008)
  • Believe (2009)
  • Мiecztatiel (2011)
  • Dotjanis (2013)
  • Ne molchi (2015)
  • Эгоист (2017)

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Książka autobiograficzna Ot chuligana do miecztatielia, 2011

Przypisy

  1. 1981–1988 – Childhood (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  2. 1989–1998 – Music education (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  3. 1999 – 2000 – Moscow, enrolling in Gnesinka and early career (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  4. a b c 2002 – Getting started with Yuri Aizenshpis, contest „New Wave” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  5. 1998 – Festival „Chunga-Changa” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  6. 2003 – First solo album „Nochnoy hooligan” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  7. a b c d 2004 – Album „Na beregu neba” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  8. Дима Билан – Музыка – На Берегу Неба (ros.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  9. Dima Biłan– Music – Na Beregu Neba (At The Sky Shore) (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  10. Альбом Димы Билана – На берегу неба (ros.). bilan-club.naro.ru. [dostęp 2013-05-14].
  11. a b c d e 2005 – Selection for „Eurovision”, the death of Yuri Aizenshpis, the beginning of cooperation with Yana Rudkovskaya (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  12. a b c d e f 2006 – „Eurovision” album „Vremya-reka” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  13. Sietse Bakker: The end of a decade: Athens 2006 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-12-30. [dostęp 2013-05-14].
  14. Eurovision Song Contest 2006 (Semi-Final) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  15. Eurovision Song Contest 2006 (Final) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  16. Jewrowidzienie 2008. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2007-12-10. [dostęp 2013-05-13].
  17. Skład Jewrowidzienie 2008. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2008-02-26. [dostęp 2013-05-13].
  18. Glen Webb: Dima Biłanagain conquers Russian hearts (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  19. Believe z Rosji. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2008-03-10. [dostęp 2013-05-13].
  20. Eurovision Song Contest 2008 Semi-Final (1) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  21. Eurovision Song Contest 2008 (Final) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  22. a b c 2008 – Victory at „Eurovision”, participation in the „Zvesdny lyod” („Star Ice”) (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-18].
  23. 2009 – English-speaking album „Believe”, „Eurovision” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-18].
  24. a b 2011 – Concert tour „30 y.o. Beginning,” Eurovision-2012, Muz-TV 2012, concert at Chaikovsky hall, EMA-2012, The „Voice”, Victor Belan (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-18].
  25. a b 2012 – Concert tour of „30 y.o. Beginning,” Eurovision-2012, Muz-TV 2012, concert at Chaikovsky hall, EMA-2012, The „Voice”, Victor Belan (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-18].
  26. Olena Omelyanchuk: Watch tonight: Russia chooses entry for Baku (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-03-07. [dostęp 2013-05-18].
  27. Olena Omelyanchuk: UPDATE: The list of the Russian participants confirmed (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-03-01. [dostęp 2013-05-18].
  28. Adam Naruszewicz: Dima po raz trzeci?. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2012-02-29. [dostęp 2014-12-06].
  29. Olena Omelyanchuk: See: Buranovskiye Babushki to represent Russia (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-03-01. [dostęp 2013-05-18].
  30. Jarmo Siim: Lena, Rybak, Bilan, Šerifović Eurovision interval acts (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-05-10. [dostęp 2013-05-18].
  31. Simon Storvik-Green: Dima Biłanreleases his eighth album (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-06-10. [dostęp 2013-10-16].
  32. Eurovision's Greatest Hits - full line-up revealed! (ang.). W: BBC [on-line]. bbc.co.uk, 2015-02-06. [dostęp 2015-04-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]