Dima Biłan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dima Biłan
Ilustracja
Dima Biłan (2016)
Imię i nazwisko Wiktor Biełan
Pseudonim Dima Biłan
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1981
Karaczajo-Czerkiesja, Rosja
Gatunki pop
Zawód piosenkarz
Aktywność od 2002
Wydawnictwo Gala Records, EMI, Universal, Misterija Zwiuka
Strona internetowa

Dima Biłan (ros.: Дима Билан), właściwie Wiktor Nikołajewicz Biełan (ros.: Виктор Николаевич Белан; ur. 24 grudnia 1981 w Karaczajo-Czerkiesji) – rosyjski piosenkarz, dwukrotny reprezentant Rosji w Konkursie Piosenki Eurowizji: w 2006 (2. miejsce) i 2008 roku (1. miejsce), laureat Europejskiej Nagrody Muzycznej MTV dla najlepszego europejskiego wykonawcy (2012), siedmiokrotny zdobywca Europejskiej Nagrody Muzycznej MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy (2005-2010, 2012).

Życiorys[edytuj]

Dzieciństwo i edukacja[edytuj]

Urodził się 24 grudnia 1981 w Karaczajo-Czerkiesji. Kiedy miał rok, jego rodzina przeniosła się do mieszkania jego babci w miejscowości Nabierieżnyje Czełny w Tatarstanie. Pięć lat później przeprowadzili się do miasta Majskij w Kabardo-Bałkarii, gdzie Biełan wraz z siostrą rozpoczęli naukę szkolną. Brał wówczas czynny udział w licznych przyjęciach, recytując wiersze i śpiewając piosenki[1]. Kilka miesięcy później nauczyciel z lokalnej szkoły muzycznej, uznał, że chłopiec powinien uczęszczać do szkoły muzycznej, toteż jako piątoklasista rozpoczął naukę w klasie akordeonu i został solistą miejscowego chóru[2].

Po ukończeniu szkoły muzycznej został przyjęty do Państwowej Akademii Muzycznej im. Gniesinów w Moskwie, którą ukończył w 2004 roku[3]. Na trzecim roku studiów jego działaniami artystycznymi zainteresował się Jurij Szmilewicz Ajzenszpis, rosyjski wydawca płyt[4].

Kariera[edytuj]

1998–2005: Ja nocznoj chuligan i Na bieriegu nieba[edytuj]

W 1998 roku Biłan wziął udział w dziecięcym konkursie Chunga-Chunga zorganizowanym w Moskwie. Wykonał wówczas dwie piosenki i otrzymał nagrodę od piosenkarza Iosifa Kobzy[5].

Prawdziwy debiut muzyczny artysty miał miejsce na rosyjsko-łotewskim festiwalu Nowa fala (ros. Новая Волна) w 2002 roku. Zajął wówczas czwarte miejsce[4]. Zaowocowało to pierwszym popularnym teledyskiem w karierze Bilana – klipem do utworu „Bum” wyreżyserowanym przez Fiododra Bondarczuka[4]. Rok później wydał swoją debiutancką płytę studyjną zatytułowaną Ja nocznoj chuligan (oryg. Ночной хулиган), który osiągnął komercyjny sukces. 30 listopada Biłan odebrał nagrodę podczas festiwalu Song of the year za utwór „Ja tak lublu tebia”[6].

W 2004 roku[7] Biłan zaprezentował singel „Na bieriegu nieba” (oryg. На берегу неба)[8][9]), który promował drugi album studyjny artysty pod tym samym tytułem[10]. Nad materiałem umieszczonym na płycie piosenkarz pracował we współpracy z Diane Warren[7]. Krążek osiągnął w kraju status platynowego[7]. W tym samym roku został twarzą marki „La Scala Fashion Group”[7].

W 2005 roku wziął udział z utworem „Not That Simple” w krajowych eliminacjach do 50. Konkursu Piosenki Eurowizji. W finale selekcji zajął drugie miejsce[11]. Teledysk do rosyjskojęzycznej wersji singla, „Ty dołżna riadom byt” (ros. Ты должна рядом быть), był najdroższym wideoklipem wyprodukowanym przez rosyjski przemysł fonograficzny w dziejach tego kraju. 20 września zmarł producent Bilana, Jurij Ajzenszpis, a jego następcą została Jana Rudkowska[11]. W grudniu tego samego roku wokalista otrzymał dwa Złote Gramofonu za singiel „Not That Simple” na gali w Sankt Petersburgu i Almaty[11]. Podczas realizacji projektu Nowyje piesni o gławnom (oryg. Новые песни о главном) otrzymał główną nagrodę Pierwszego kanału telewizji rosyjskiej. Został też uznany „człowiekiem roku świata show-biznesu”[11], 21 września zdobył dwie nagrody MTV Russian Music Awards, a pod koniec roku otrzymał zaproszenie amerykańskiej agencji do nagrań związanych z musicalem Piotruś Pan[11].

2006-2007: Konkurs Piosenki Eurowizji i Wriemia-rieka[edytuj]

Dima Biłan wraz z Jewgienijem Pluszczenką i Edwinem Martonem w trakcie występu podczas 53. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 2008

14 marca 2006 roku wziął udział w ceremonii International Music Awards zorganizowanym w Kijowie. Podczas gali otrzymał nagrodę w kategorii Artysta roku[12]. W trakcie ceremonii po raz pierwszy wykonał utwór „Never Let You Go”, który został wybrany wewnętrznie przez rosyjskiego nadawcę na reprezentanta Rosji podczas 51. Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego w Atenach'[12]. Spośród 37 krajów biorących udział w konkursie[13] Biłan był typowany do zwycięstwa[14]. 18 maja wystąpił w półfinale konkursu i z trzeciego miejsca awansował do sobotniego finału[15]. Zdobył w nim łącznie 248 punktów, dzięki czemu uplasował się na drugim miejscu konkursu, przegrywając jedynie z fińską propozycją „Hard Rock Hallelujah” zespołu Lordi[16]. Do zwycięstwa brakowało mu 44 punktów, a najwyższe noty (12 punktów) otrzymał siedmiu krajów: Armenii, Białorusi, Finlandii, Izraela, Łotwy, Litwy i Ukrainy[12]. Podczas obu występów Biłanowi towarzyszyły dwie baletnice, a na środku sceny stał wielki biały fortepian[12]. Singel osiągnął ogromny sukces w kraju i za granicą, gdzie znalazł się na wielu listach przebojów[12].

Niedługo po udziale w konkursie Biłan wydał swój kolejny album studyjny zatytułowany Wriemia-rieka, który został sprzedany w ponad 2 milionach egzemplarzy i zdobył status platynowej płyty w Rosji[12]. W tym samym roku drugi rok z rzędu wygrał Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy. W 2007 roku po raz trzeci zgarnął statuetkę.

2008–2010: Konkurs Piosenki Eurowizji, Protiw prawił i Believe[edytuj]

Dima Biłan i Lys Assia w trakcie konferencji prasowej 54. Konkursu Piosenki Eurowizji, 2009

Dwa lata po sukcesie na Konkursie Piosenki Eurowizji Biłan ponownie postanowił spróbować swoich sił w konkursie, zgłaszając się do udziału w dwuetapowych selekcjach: w pierwszym etapie specjalnie powołana komisja konkursowa wybrała 25 utworów, które zostały zakwalifikowane do koncertu finałowego[17][18]. 9 marca telewidzowie zdecydowali, że to Biłan został kolejnym reprezentantem kraju[19]. Jego konkursową propozycją został utwór „Believe[20]. 20 maja wystąpił w pierwszym półfinale konkursu i z trzeciego miejsca awansował do finału[21]. Zajął w nim pierwsze miejsce po zdobyciu 272 punktów, w tym m.in. maksymalnych not 12 punktów od telewidzów z Ukrainy, Estonii, Łotwy, Izraela, Armenii, Białorusi i Litwy[22]. Podczas występów Biłanowi towarzyszyli Jewgienij Pluszczenko (łyżwiarz figurowy, olimpijczyk, wielokrotny Mistrz Świata oraz Europy) i Edwin Marton (skrzypek i kompozytor)[23].

Po konkursie Biłan wydał swoją czwartą płytę studyjną zatytułowaną Protiw prawił[24], a jesienią rozpoczął współpracę z Philippem Pleinem[24]. Na przełomie jesieni i zimy tego samego roku wziął udział w programie Zwesdny liod (polskim odpowiedniku programu Gwiazdy tańczą na lodzie), w którym partnerowała mu Elena Beresna. Para zajęła drugie miejsce[24]. W tym samym roku czwarty rok z rzędu wygrał Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy.

W 2009 roku premierę miała jego anglojęzyczna płyta studyjna zatytułowana Believe[25]. W latach 2009-2010 znów był laureatem Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy.

2011–2012: Miecztatiel, Ot chuligana do miecztatielia i 30 y.o. beginning[edytuj]

Dima Biłan i Anna Czapman na pokazie mody kolekcji Ilji Szyjana i Jany Rudkowskiej, 2011

25 maja 2011 roku Biłan wydał swój szósty studyjny album zatytułowany Mechtatel. Pod koniec roku premierę miała jego autobiografia pt. Ot chuligana do miecztatielia (Od chuligana do marzyciela)[26]. 24 listopada w Сrocus City Hall zorganizowany został specjalny koncert jubileuszowy z okazji 30. urodzin piosenkarza. Jubilat zaprezentował wówczas swoje największe przeboje w towarzystwie Johann Strauss’ Vienna Symphonic Orchestra pod dyrygenturą Edvina Martona[26]. Wydarzenie przybrało znaczenie ogólnokrajowe, a artysta ruszył w trasę koncertową 30 y.o. beginning po 45 miastach Rosji[27].

2012: The Voice, Dotjanis i Nie molczi[edytuj]

Trzy lata po zwycięstwie w Konkursie Piosenki Eurowizji Biłan wziął udział w rosyjskich selekcjach do konkursu w 2012 roku[28]. Do eliminacji zgłosił się z utworem „Back to Her Future”[29] nagranym w duecie z Juliją Wołkową, byłą członkinią grupy t.A.T.u[30]. Para dotarła do ścisłej trójki finału, ostatecznie zajęła drugie miejsce po zdobyciu 29,25 punkta[31]. W drugim półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji wystąpił jako gość specjalny, gdzie w towarzystwie zwycięzców poprzednich konkursów (tj. Mariji Šerifović, Alexandra Rybaka, Leny i duet Ell & Nikki) wykonał swój zwycięski eurowizyjny utwór „Believe”[32].

Na przełomie jesieni i zimy tego samego roku Biłan zasiadł w komisji jurorskiej rosyjskiej wersji programu „The Voice[27]. W tym samym roku otrzymał swoją siódmą Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego rosyjskiego wykonawcy. 11 listopada na gali organizowanej we Frankfurcie nad Menem odebrał Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego europejskiego wykonawcy.

Od 2013: Dotjanis i Nie molczi[edytuj]

W 2013 roku wydał swój siódmy album studyjny zatytułowany Dotjanis[33].

31 marca 2015 roku wystąpił jako jeden z gości muzycznych podczas specjalnego koncertu jubileuszowego Eurovision Song Contest’s Greatest Hits przygotowanego przez brytyjską telewizję BBC z okazji 60-lecia istnienia Konkursu Piosenki Eurowizji. W trakcie widowiska zaprezentował mieszankę swoich dwóch eurowizyjnych propozycji – „Believe” i „Never Let You Go”[34]. 2 października premierę miała jego nowa płyta studyjna zatytułowana Nie molczi.

Dyskografia[edytuj]

Albumy studyjne[edytuj]

  • Ja nocznoj chuligan (2003)
  • Na bieriegu nieba (2004)
  • Wriemia-rieka (2006)
  • Protiw prawił (2008)
  • Believe (2009)
  • Мiecztatiel (2011)
  • Dotjanis (2013)

Albumy kompilacyjne[edytuj]

  • Ot chuligana do miecztatielia (2011)

Przypisy

  1. 1981–1988 – Childhood (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  2. 1989–1998 – Music education (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  3. 1999 – 2000 – Moscow, enrolling in Gnesinka and early career (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  4. a b c 2002 – Getting started with Yuri Aizenshpis, contest „New Wave” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  5. 1998 – Festival „Chunga-Changa” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  6. 2003 – First solo album „Nochnoy hooligan” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  7. a b c d 2004 – Album „Na beregu neba” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  8. Дима Билан – Музыка – На Берегу Неба (ros.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  9. Dima Biłan– Music – Na Beregu Neba (At The Sky Shore) (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  10. Альбом Димы Билана – На берегу неба (ros.). bilan-club.naro.ru. [dostęp 2013-05-14].
  11. a b c d e 2005 – Selection for „Eurovision”, the death of Yuri Aizenshpis, the beginning of cooperation with Yana Rudkovskaya (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  12. a b c d e f 2006 – „Eurovision” album „Vremya-reka” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-14].
  13. Simon Storvik-Green: Countdown to Baku – Athens 2006 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2011-12-27. [dostęp 2013-05-14].
  14. Sietse Bakker: The end of a decade: Athens 2006 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-12-30. [dostęp 2013-05-14].
  15. Eurovision Song Contest 2006 (Semi-Final) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  16. Eurovision Song Contest 2006 (Final) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  17. Jewrowidzienie 2008. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2007-12-10. [dostęp 2013-05-13].
  18. Skład Jewrowidzienie 2008. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2008-02-26. [dostęp 2013-05-13].
  19. Glen Webb: Dima Biłanagain conquers Russian hearts (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  20. Believe z Rosji. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2008-03-10. [dostęp 2013-05-13].
  21. Eurovision Song Contest 2008 Semi-Final (1) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  22. Eurovision Song Contest 2008 (Final) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-13].
  23. Szczegóły występu Dimy Biłana. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2008-03-19. [dostęp 2013-05-13].
  24. a b c 2008 – Victory at „Eurovision”, participation in the „Zvesdny lyod” („Star Ice”) (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-18].
  25. 2009 – English-speaking album „Believe”, „Eurovision” (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-18].
  26. a b 2011 – Concert tour „30 y.o. Beginning,” Eurovision-2012, Muz-TV 2012, concert at Chaikovsky hall, EMA-2012, The „Voice”, Victor Belan (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-18].
  27. a b 2012 – Concert tour of „30 y.o. Beginning,” Eurovision-2012, Muz-TV 2012, concert at Chaikovsky hall, EMA-2012, The „Voice”, Victor Belan (ang.). bilandima.ru. [dostęp 2013-05-18].
  28. Adam Naruszewicz: Dima po raz trzeci?. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2012-02-29. [dostęp 2014-12-06].
  29. Olena Omelyanchuk: Watch tonight: Russia chooses entry for Baku (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-03-07. [dostęp 2013-05-18].
  30. Olena Omelyanchuk: UPDATE: The list of the Russian participants confirmed (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-03-01. [dostęp 2013-05-18].
  31. Olena Omelyanchuk: See: Buranovskiye Babushki to represent Russia (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-03-01. [dostęp 2013-05-18].
  32. Jarmo Siim: Lena, Rybak, Bilan, Šerifović Eurovision interval acts (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-05-10. [dostęp 2013-05-18].
  33. Simon Storvik-Green: Dima Biłanreleases his eighth album (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-06-10. [dostęp 2013-10-16].
  34. Eurovision's Greatest Hits - full line-up revealed! (ang.). W: BBC [on-line]. bbc.co.uk, 2015-02-06. [dostęp 2015-04-05].

Linki zewnętrzne[edytuj]