Fluorki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jon fluorkowy
Jon fluorkowy
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny F
Masa molowa 19,00 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 16984-48-8
PubChem 28179[1]
Podobne związki
Podobne związki chlorki, bromki

Fluorkisole kwasu fluorowodorowego. nieorganiczne jednoatomowe jony fluoru o wzorze chemicznym F-. W dużych stężeniach toksyczne.

W wodzie rozpuszczalne są fluorki litowców, amonu, chromu(III), srebra, bizmutu, cyny(II) oraz cyny(IV). Do trudno rozpuszczalnych zalicza się fluorki berylowców, cynku, glinu, manganu(III), niklu, kobaltu, żelaza(II) i (III), ołowiu, miedzi oraz kadmu. Fluorki rtęci(I) i (II) w wodzie ulegają rozkładowi.

Ze względu na hydrolizę fluorków do fluorowodoru w roztworach wodnych, są one przechowywane w naczyniach polietylenowych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Tabletki fluorowe.

Ze względu na coraz większą krytykę fluoru popartą wieloma pracami naukowymi oskarżającymi fluor o szereg szkodliwych działań krótko- i długofalowych[3] wiele krajów rozważa wycofanie związków fluoru z powszechnego użytku. Pierwszy krok wykonała Belgia zakazując w 2002 roku tabletek oraz gum zawierających fluor[4]. Spotkało się z to ogólną krytyką środowisk medycznych wspieranych przez koncerny produkujące środki na bazie fluoru[5], oraz samej Unii Europejskiej. Z drugiej strony kolejne kraje wprowadzają, lub rozważają podobne rozwiązania, na przykład obniżenie stężenia fluorków w wodzie pitnej dostarczanej wodociągami miejskimi[6].

Przypisy