Franciszek Sułkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek de Paula Sułkowski
Ilustracja
Herb
książęca odmiana herbu Sulima
Rodzina Sułkowscy
Data urodzenia 29 stycznia 1733[1]
Data śmierci 28 kwietnia 1812
Ojciec Aleksander Józef Sułkowski
Matka Maria Franciszka Stein zu Jettingen
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława Order Świętego Aleksandra Newskiego Order św. Huberta (Bawaria) Komandor Honoru i Dewocji (ius patronatus)

Franciszek de Paula Sułkowski herbu Sulima (ur. 29 stycznia 1733 roku – zm. 28 kwietnia 1812 roku[2]) – książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego od 1752 roku, generał inspektor piechoty koronnej, członek Komisji Wojskowej, generał lejtnant od 1762 roku, szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1765 roku[3], starosta cudnowski, IV książę bielski (IV Herzog von Bielitz), zwierzchnik komandorii Świętego Jana Chrzciciela kawalerów maltańskich od 1776 roku,[4] podkomorzy (szambelan) dworu austriackiego od 1754 roku.[5]

W latach 1750-1753 służył jako pułkownik wojsk francuskich,[6] jako generał major austriacki walczył przeciwko Prusom w wojnie siedmioletniej. W latach 1759-1762 w armii Imperium Rosyjskiego. Uczestnik konfederacji barskiej. Na Sejmie Rozbiorowym w 1775 roku powołany ze stanu rycerskiego do Komisji Wojskowej Koronnej.[7]Do 1789 był szefem 6 Regimentu Pieszego Łanowego. Wrócił do służby austriackiej, przyjął dymisję w stopniu generała porucznika.

W 1778 odznaczony Orderem Orła Białego, kawaler bawarskiego Orderu Świętego Huberta w 1760, rosyjskiego Orderu św. Aleksandra Newskiego, w 1774 kawaler Orderu Świętego Stanisława.

Od jego imienia pochodzi nazwa kolonii Franciszkowice w powiecie bielskim, w województwie śląskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008
  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska t. II, Pruszków 2001

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane biograficzne na stronie Genealogia dynastyczna
  2. Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717-1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura - urzędy - prawo - finanse, Zabrze 2011, s. 465.
  3. Antoni Magier, Estetyka miasta stołecznego Warszawy, 1963, s. 433.
  4. Tadeusz Wojciech Lange, Szpitalnicy, Joannici, Kawalerowie Maltańscy, Warszawa 1999, s. 141.
  5. Jerzy Sewer Dunin-Borkowski, Polacy, dygnitarzami Austrii. T. I Podkomorzowie i paziowie (1750-1890), Lwów 1890, s. 12.
  6. Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Wojsko koronne. Sztaby i kawaleria, Kraków 2002, s. 40.
  7. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.


Poprzednik
Aleksander Antoni Sułkowski
POL Bielsko Bielitz COA.svg Książę Bielski
1786–1812
POL Bielsko Bielitz COA.svg Następca
Jan Nepomucen Sułkowski