Frederico Corleone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Frederico „Fredo” Corleone (ur. 26 listopada 1917, zm. 6 marca 1959) – postać fikcyjna z cyklu powieści Ojciec chrzestny autorstwa Maria Puzo i Marka Winegardnera oraz trylogii filmowej pod tym samym tytułem. Był synem Vita Corleone.

Fredo
Frederico Corleone
Postać z Ojca chrzestnego
Pierwsze wystąpienie Ojciec chrzestny Maria Puzo
Twórca Mario Puzo
Grany przez John Cazale
Dane biograficzne
Pochodzenie Stany Zjednoczone Nowy Jork
Płeć mężczyzna
Data urodzenia 26 listopada 1917
Data śmierci 6 marca 1959
Rodzina Vito Corleone - ojciec; Carmela Corleone - matka; Santino Corleone, Constanzia Corleone, Michael Corleone - rodzeństwo
Inne informacje
Wiek 41 lat

Fredo Corleone był postacią drugoplanową w powieści i pierwszej części trylogii. Większą uwagę poświęcono mu w powieści Powrót ojca chrzestnego Marka Winegardnera. Jego praca na rzecz rodziny Corleone ograniczała się do urządzenia przyjęć. Mimo że był synem dona Vita Corleone, nie miał wielkiego znaczenia w życiu rodziny. Większość uważała go za głupca, jednak nie mówiono mu tego otwarcie, gdyż był synem dona i bratem Michaela. Szczególną troską objęła go jego matka Carmella oraz siostra Connie. W młodości Fredo był fizycznie najsilniejszym z braci, spośród których był drugi, jeśli chodzi o wiek (najstarszym był Sonny).

Do 1945 roku był szefem ochrony Dona. Zazwyczaj jako ochroniarza wyznaczał w tym czasie Pauliego Gatto, który zdradził Dona Vita, podając informacje Virgilowi Sollozzo (handlarz narkotyków, któremu odmówił Don) o miejscu pobytu Dona i samemu udając chorobę. Wtedy Fredo bezpośrednio zaangażował się w ochronę Dona i to na jego warcie dokonano na nim zamachu. Fredo zablokował się psychicznie i wypuścił broń z ręki, po czym rozpłakał się na ulicy. Don przeżył zamach, ale po tym wydarzeniu Fredo przeprowadził się do Las Vegas pod ochronę rodziny Molinari i Moe Greena. Nauczył się tam sekretów prowadzenia kasyn i hoteli, dał się poznać jako bawidamek.

Po śmierci Dona Vita w 1955 roku zostaje mianowany Sottocapo, czyli wiceszefem. Jest to nowe stanowisko stworzone przez jego brata Michaela specjalnie dla niego. Nie niesie ze sobą jednak większej odpowiedzialności, z czego Fredo zdaje sobie sprawę. Mark Winegardner w Powrocie ojca chrzestnego przedstawia go jako osobę niedocenianą i bystrzejszą niż inni uważają. Jest świadomy tego, jak Michael go oszukuje. Popada w alkoholizm, okazuje się osobą biseksualną. Prowadzi też własny talk-show w telewizji.

W drugiej części trylogii filmowej brał udział w zamachu na swojego brata, zabijając ludzi, którzy strzelali do Michaela. Hyman Roth i Johnny Ola obiecali, że coś mu kapnie. Na nowy rok Michael odkrył spisek, jednakże Fredo uciekł przed bratem. Gdy rozpoczęły się przesłuchania członków mafii Corleone, Michael spotkał się z Fredem. Wyciągnął z niego informacje o przesłuchaniu oraz o zamachu na niego, po czym oświadczył, że od tego dnia Fredo nie jest jego bratem.

Na pogrzebie matki, Connie spotkała się z Michaelem, prosząc o przebaczenie Fredowi. Michael pozornie przebaczył bratu. W roku 1959 Fredo został zastrzelony przez Ala Neriego podczas wędkowania na łodzi. Oficjalnie mówiono, że Fredo się utopił. Dwadzieścia lat później Michael spowiadał się z rozkazu zabójstwa własnego brata przed kardynałem Lamberto, późniejszym papieżem Janem Pawłem I.

Odtwórcą roli Freda w filmie był John Cazale.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]