Przejdź do zawartości

John Cazale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
John Cazale
Imię i nazwisko

John Holland Cazale

Data i miejsce urodzenia

12 sierpnia 1935
Revere (Massachusetts)

Data i miejsce śmierci

12 marca 1978
Nowy Jork

Zawód

aktor

Lata aktywności

1959–1978

podpis

John Holland Cazale[1][2] (ur. 12 sierpnia 1935 w Revere, zm. 12 marca 1978 w Nowym Jorku) – amerykański aktor teatralny i filmowy pochodzenia włoskiego i irlandzkiego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Revere w stanie Massachusetts w rodzinie rzymskokatolickiej[3] jako syn Cecilii Holland i Johna Cazale’a. Miał starszą siostrę Catherine (1931–2000) i młodszego brata Stephena (ur. 1937)[4]. Uczęszczał do szkoły średniej przy Buxton School w Williamstown[5.1]. Jako nastolatek pracował na stanowisku gońca w Standard Oil[5.1].

Studiował dramat w Oberlin College w Oberlin w Ohio[3]. Naukę kontynuował na Uniwersytecie Bostońskim[5.1]. W tym czasie grał w Charles Playhouse w Bostonie oraz dorabiał jako taksówkarz[5.1] i fotograf[5.2]. Wystąpił w reklamie telewizyjnej spółki New York Telephone[5.2]. Rozczarowany niepowodzeniami podczas castingów filmowych, zaczął kręcić własne filmy[5.2]. Zadebiutował produkcją The American Way (1962), w której zagrał anarchistę, któremu nie udaje się niczego wysadzić w powietrze[5.2].

W drugiej połowie lat 60. zagrał Guptę w dramacie Israela Horovitza The Indian Wants the Bronx, który w 1968 był wystawiany w Astor Place w Nowym Jorku[5.2]. Za rolę w spektaklu zdobył nagrodę Obie[5.2]. Następnie zagrał w kolejnym dramacie Horovitza – Line, w którym wcielił się w postać Dolana[5.2]. Podczas jednego z występów w Theatre de Lys został dostrzeżony przez Francisa Forda Coppolę i Freda Roosa, którzy zaproponowali mu rolę Frederica Corleone w Ojcu chrzestnym (1972)[5.3]. Rola jednego z braci-mafiosów okazała się jego najbardziej znaną kreacją filmową[6][7]. W 1974 wystąpił jako Stan w Rozmowie Coppoli[5.3] i powrócił do roli Frederico Corleone w Ojcu chrzestnym II[5.4]. W 1975 zagrał Sala w dramacie Sidneya Lumeta Pieskie popołudnie[5.5].

W latach 1976–1978 był w związku z aktorką Meryl Streep[8][9], którą poznał w trakcie przygotowań do spektaklu Josepha Pappa Miarka za miarkę, w którym zagrał Angelo[5.6].

Na planie filmowym swego ostatniego filmu Łowca jeleni (1978) pracował, będąc już ciężko chorym na nowotwór płuca[10]. Nie doczekał premiery kinowej – zmarł kilka miesięcy wcześniej, 12 marca 1978 w Nowym Jorku w wieku 42 lat.

Wszystkie pięć filmów, w których zagrał, były nominowane do Oscara, sam jednak nigdy nie zdobył nominacji do nagrody[5.7].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ John Cazale. Listal. [dostęp 2017-12-23]. (ang.).
  2. ↑ Personalidade: John Cazale (EUA). InterFilmes.com. [dostęp 2017-12-23]. (port.).
  3. ↑ a b John Cazale Pictures. FanPix.Net. [dostęp 2017-12-23]. (ang.).
  4. ↑ John Cazale (1935-1978). Find a Grave. [dostęp 2017-12-23]. (ang.).
  5. ↑ Michael Schulman: Meryl Streep. Znowu ona!. Robert Waliś (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Marginesy, 2016. ISBN 978-83-65282-89-7.
    1. ↑ a b c d S. 156–157.
    2. ↑ a b c d e f g S. 158–159.
    3. ↑ a b S. 160–161.
    4. ↑ S. 162.
    5. ↑ S. 164–165.
    6. ↑ S. 166–167.
    7. ↑ S. 203.
  6. ↑ John Cazale (12 de Agosto de 1935). Filmow. [dostęp 2017-12-23]. (port.).
  7. ↑ Piotr Han (2016-08-12): Wiem, że to byłeś ty – John Cazale. Film. [dostęp 2017-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-14)]. (pol.).}
  8. ↑ John Cazale Dating. FamousFix. [dostęp 2017-12-23]. (ang.).
  9. ↑ Maureen Callahan (2016-04-23): The tragic romance that shaped Meryl Streep's life. „New York Post”. [dostęp 2015-12-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-14)]. (ang.).
  10. ↑ Bruce Fretts (2003-02-21): Remembering John Cazale's big-screen brilliance. Entertainment Weekly. [dostęp 2015-12-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-14)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Cazale&oldid=79689512”