Friedrich Lorentz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Friedrich Lorentz, Fryderyk Lorentz (ur. 18 grudnia 1870 w Güstrow w Meklemburgii, zm. 29 marca 1937 w Sopocie) – niemiecki slawista i historyk, badacz języka, kultury materialnej i historii Kaszubów oraz ich luterańskiego odgałęzienia z Pomorza Zachodniego tzw. Słowińców.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Güstrow w Meklemburgii. Gimnazjum ukończył w 1890 r. w Wismarze. Językoznawstwo i slawistykę sudiował w Heidelbergu i w Lipsku. Doktorat zdobył w 1894. W 1896 r. po otrzymaniu stypendiów książęcego i hrabiowskiego zamieszkał w Gdańsku, poświęcając się badaniom języka kaszubskiego. Na Kaszubach odwiedzał rodzinę Zitzewitzów. Po zakończeniu badań nad Słowińcami mieszkał kolejno w Wejherowie, Kartuzach i Sopocie. W 1907 r. założył w Kartuzach Kaszubskie Towarzystwo Ludoznawcze, którego organem były Mitteilungen des Vereins für Kaschubische Volkskunde. W 1920 roku Lorenz współpracował z Gryfem. W tym samym roku został członkiem Instytutu Zachodnio-Słowiańskiego a pięć lat później członkiem Akademii Umiejętności w Leningradzie. Był współautorem dzieła: "Kaszubi – kultura ludowa i język", które przetłumaczono i wydano po angielsku jako The Cassubian Civilization (1935).

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]