Gąsiorowo (powiat olecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gąsiorowo
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Powiat

olecki

Gmina

Wieliczki

Strefa numeracyjna

87

Tablice rejestracyjne

NOE

SIMC

0771482

Położenie na mapie gminy Wieliczki
Mapa konturowa gminy Wieliczki, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Gąsiorowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Gąsiorowo”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Gąsiorowo”
Położenie na mapie powiatu oleckiego
Mapa konturowa powiatu oleckiego, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Gąsiorowo”
Ziemia53°53′55,2″N 22°31′19,9″E/53,898667 22,522194

Gąsiorowowieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Wieliczki.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1475 wielki mistrz H. von Richtenberg wyznaczył 3 włóki w miejscu obecne wsi Gąsiorowo lub Gąsiorówko, na których powstały Stare Golubie w powiecie ełckim.

Wieś lokowana na prawie chełmińskim w 1553 r. przez księcia Albrechta, który nadał Stańkowi, Grzegorzowi, Łazarzowi i Szymonowi z Golubia 8 włók w zamian za 8 włók sołeckich nad Jeziorem Oleckim Wielkim. Cztery włóki otrzymali w Golubiu, pozostałe cztery "za rzeką Legą przy moście, którędy droga wiedzie do Kleszczewa", czyli w Gąsiorowie.

W tym samym roku 1553 książę Albrecht nadał Pawłowi z Golubia i jego synowi oraz Stańkowi z Golubia i jego braciom młyn i folusz oraz dwie włóki za Legą między Kleszczewem a Jelitkami na prawie chełmińskim.

Gąsiorowo powstało w wyniku oddzielenia się w 1719 roku od wymienionych posiadłości w Gulubiu. Obie te wsie były zamieszkane przez wolnych chłopów chełmińskich.

W 1938 Gąsiorowo liczyło tylko 65 mieszkańców, jednoklasowa szkoła mieściła się w Babkach Gąseckich.

W dokumentach miejscowość określana była dawniej jako Gross Gonschorowen, Gonziorowen, Gonsoroffen, a dwór Gąsiorówko nazwano Kleinkioewen. W 1938 władze hitlerowskie zmieniła nazwę wsi na Klinken.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • cmentarz z XVIII w. nagrobkami i grobowcem rodowym dawnych właścicieli wsi;
  • głaz z wyrytym odciskiem dłoni (nad rzeką)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ISBN 83-7200-631-8 s. 302

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]