Głos (czasopismo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Głos
Częstotliwość Miesięcznik
Kraj Polska 
Wydawca Wydawnictwo Głos
Rodzaj czasopisma społeczno-polityczny
Pierwsze wydanie październik 1977
Ostatnie wydanie grudzień 1981

Głos – jedno z pierwszych czasopism opozycji demokratycznej w czasach PRL, związane z Komitetem Samoobrony Społecznej „KOR”. Pierwszy numer ukazał się w październiku 1977, a ostatni w grudniu 1981.

Na samym początku było współredagowane przez Antoniego Macierewicza oraz Adama Michnika, ten drugi jednak w wyniku konfliktu w łonie redakcji opuścił to pismo i stworzył „Krytykę[1]. Pismo współredagował Andrzej Rosner.

Pisywali w nim m.in.:

W 1983 na łamach „Głosu” opublikowano obszerny artykuł Odbudowa państwa (sygnowany przez Zespół „Głosu”)[2], który postulował trójporozumienie: „Solidarności” i Kościoła z Ludowym Wojskiem Polskim. Wedle współautora tej koncepcji Ludwika Dorna idea Zespołu „Głosu” zrealizowała się przy Okrągłym Stole[3]. Z obszerną krytyką tej koncepcji wystąpił już w 1984 Aleksander Hall na łamach pisma „Polityki Polskiej”[4], zarzucając m.in., że wojsko było gwarantem komunistycznych rządów w Polsce i trudno oczekiwać, aby przeszło na inne pozycje[5].

Obecnie kontynuację czasopisma stanowi tygodnik społeczno-polityczny „Głos”, redagowany przez Antoniego Macierewicza.

Przypisy

  1. Kryptonim „Gracze”, Służba Bezpieczeństwa wobec Komitetu Obrony robotników i Komitetu Samoobrony społecznej „KOR” 1976-1981, wybór, wstęp i opracowanie Łukasz Kamiński i Grzegorz Waligóra, Warszawa 2010, s. 34.
  2. „Głos” nr 43 z 1983, s. 8-25.
  3. Amelia Łukasik, Agnieszka Rybak, Ludwik Dorn. Rozrachunki i wyzwania, Warszawa 2009. ISBN 978-83-7648-244-6.
  4. Aleksander Hall – Poważna propozycja i poważne wątpliwości, „Polityka Polska” nr 4 z 1984, s. 16-20.
  5. Krzysztof Łabędź, Spory wokół zagadnień programowych w publikacjach opozycji politycznej w Polsce w latach 1981-1989, Kraków 1997, s. 67.

Linki zewnętrzne[edytuj]