Gedeon Burkhard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gedeon Burkhard
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1969
Monachium, Niemcy
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta
Współmałżonek Birgit Cunningham
(1996-1996; rozwód)
Lata aktywności od 1981

Gedeon Burkhard (ur. 3 lipca 1969 w Monachium) – niemiecki aktor filmowy i telewizyjny, także reżyser, scenarzysta[1][2][3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Monachium[4][5][6] jako syn Wolfganga Burkharda i aktorki Elisabeth von Molo[7][8]. Jego dziadek ze strony ojca Aleksander Moisiu był aktorem[9], a dziadek ze strony matki Konrad van Molo był producentem filmowym[10][11]. Początkowo myślał o studiach plastycznych. W wieku ośmiu lat uczęszczał do szkoły z internatem w Anglii. Ukończył amerykańską szkołę w Niemczech.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutował na srebrnym ekranie w dramacie telewizyjnym Ciocia Maria (Tante Maria, 1981). W latach 1995-98 przebywał w Stanach Zjednoczonych. Pojawił się m.in. w melodramacie Chłopcy malowani (The Brylcreem Boys, 1998)[12] z Billem Campbellem.

Przełom w jego karierze nastąpił, kiedy zastąpił Tobiasa Moretti i otrzymał rolę inspektora Alexandra Brandtnera w austriacko-niemieckim serialu kryminalnym Sat.1 Komisarz Rex (Kommissar Rex, 1998-2001)[13], gdzie jego partnerem był tytułowy pies owczarek niemiecki Rex. Stał się sławny niemal z dnia na dzień, jednak po czterdziestu czterech odcinkach tego serialu, gdy w 2002 roku jego kontrakt wygasł, został zastąpiony przez komisarza Marca Hoffmanna (Alexander Pschill).

Zagrał potem detektywa Chrisa Rittera w serialu RTL Kobra – oddział specjalny (Alarm für Cobra 11, 2007)[14]. Znalazł się w obsadzie dramatu wojennego Quentina Tarantino Bękarty wojny (Inglourious Basterds, 2009) u boku Brada Pitta.

Gedeon w trakcie swojej kariery w 2005 roku wystąpił także w teatrze w komedii Der Krawattenclub (Klub krawatów). Zajmował się również dubbingiem, podkładał głos w niemieckich wersjach językowych, m.in. Znaki (2002) za Joaquina Phoenixa oraz Iluzjonista (2006) za Paula Giamatti.

W serialu włoskim Rai 1 Złapać króla - Narkotyki (Caccia al re - La narcotici, 2010) wystąpił jako asystent szefa wydziału antynarkotykowego Daniele Piazza[15].

W 2011 wziął udział we włoskiej wersji programu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami, w towarzystwie profesjonalnej tancerki włoskiej Samanty Togni. We wrześniu 2017 tańczył z Christine Neubauer w programie RTL Dance Dance Dance[16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1996 roku w Las Vegas poślubił amerykańską dziennikarkę Birgit Cunningham, z którą się rozwiódł po czterech miesiącach. Spotykał się z angielską montażystką filmową Emmą E. Hickox (ur. 11 kwietnia 1964) i Caroline Watzl. Ze związku z Filomeną Iannacone (2004-2006)[17] ma córkę Gioię Filomenę (ur. 13 lipca 2004)[18]. Przez długi czas mieszkał w Los Angeles, zanim przeprowadził się ponownie do Berlina. Od roku 2008 do lutego 2016 był związany z o 18 lat młodszą Aniką Bormann[19]. W listopadzie 2017 spotykał się z pochodzącą z Polski Ewą Palygą, zastępcą dyrektora ds. sprzedaży i marketingu Mercedes-Benz[20].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

  • 1981: Ciocia Maria (Tante Maria, TV) jako Andreas Büdenbender
  • 1981: Und ab geht die Post (TV)
  • 1982: Krew i honor (Blut und Ehre, TV) jako 10-letni Hartmut Keller
  • 1988: Witamy Niemców (Der Passagier – Welcome to Germany) jako Janko
  • 1989: Dwie kobiety (Zwei Frauen) jako Bud
  • 1990: Śpiąca królewna (Šípková Ruženka) jako książę William/Johan
  • 1992: Małe rekiny (Kleine Haie) jako Ali
  • 1993: Sommerliebe (TV) jako Matthias
  • 1993: Mein Mann ist mein Hobby (TV)
  • 1993: Abgeschminkt! jako Rene
  • 1994: Affären jako Thomas Prinz
  • 1996: Magenta jako Roy
  • 1998: Podróż do Wenecji (2 Männer, 2 Frauen – 4 Probleme!?) jako Louis
  • 1998: Chłopcy malowani (The Brylcreem Boys) jako Krach
  • 1998: Zapach uwiedzenia (Gefährliche Lust – Ein Mann in Versuchung, TV) jako Leon Heflin
  • 2002: Wielki pożar (Superfire, TV) jako Reggie
  • 2002: Zwei Affären und eine Hochzeit (TV) jako Jan Richter
  • 2002: Przyjdź i mnie zabij (We'll Meet Again, TV) jako dr Peter Gaynes
  • 2003: Yu jako Tom
  • 2003: Das Bisschen Haushalt (TV) jako Reinhard Burger
  • 2004: Der Vater meines Sohnes (TV) jako Ricardo Potero
  • 2005: Der Todestunnel – Nur die Wahrheit zählt (TV) jako Abdrea Sala
  • 2005: The Tube (TV)
  • 2006: Złote Czasy (Goldene Zeiten) jako Mischa Hahn
  • 2006: Ostatni pociąg (Der Letzte Zug) jako Henry Neumann
  • 2009: Bękarty wojny (Inglourious Basterds) jako sierżant Wilhelm Wicki
  • 2011: Wunderkinder jako Boris Brodsky
  • 2012: Ludwig II jako Graf von Holnstein
  • 2013: Tata do pary II (Kokowääh 2) jako Luc
  • 2013: Unknown Heart (TV) jako Andrew Shaw
  • 2013: Ohne Gnade jako Ronzo
  • 2014: Gefällt Mir jako Peter Jungbluth
  • 2016: Lída Baarová (Czeski film)

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1983: Nordlichter: Geschichten zwischen Watt und Wellen
  • 1988: Der Fahnder
  • 1989: Forsthaus Falkenau jako Konrad Frank
  • 1990: Nowe przygody Czarnego Królewicza (The New Adventures of Black Beauty) jako Manfred
  • 1990: Sekt oder Selters
  • 1992: Naszyjnik (Náhrdelník) jako Julius
  • 1994: Verliebt, verlobt, verheiratet
  • 1994: Książę (Der König) jako Markus Bassermann
  • 1994: Ośmiornica 7 (La Piovra 7) jako Daniele Rannisi
  • 1995: Komisarz Rex (Kommissar Rex) jako Stefan Lanz
  • 1995: Ein Fall für zwei jako Michael Marten
  • 1996: SOKO 5113 jako Philip Steger
  • 1996: W nieodpowiednich rękach (Wem gehört Tobias?) jako Thomas Urban
  • 1996: Telefon 110 (Polizeiruf 110) jako Louis
  • 1998-2001: Komisarz Rex (Kommissar Rex) jako Alexander Brandtner
  • 2004: Der Wunschbaum jako Steve Kammer
  • 2005: SOKO Leipzig
  • 2005: Utta Danella” jako Conte Francesco di Selari
  • 2007: Kobra – oddział specjalny - odc.: Gra o życie (Auf Leben und Tod) jako Mark Jäger
  • 2007: Kobra – oddział specjalny (Alarm für Cobra 11) jako komisarz Chris Ritter
  • 2010: Caccia Al Re - La Narcotici jako Daniele Pizza
  • 2013: Notruf Hafenkante jako Harald Brodersen
  • 2013: Inga Lindström jako Jesper Svensson

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 03.07.1969: Geburtstage am 3. Juli 1969 (niem.). geboren.am. [dostęp 2015-12-05].
  2. Gedeon Burkhard (ang.). FILMSTARTS.de. [dostęp 2015-12-05].
  3. Gedeon Burkhard (niem.). Moviepilot. [dostęp 2015-12-05].
  4. Gedeon Burkhard (niem.). Promi-Geburtstage.de. [dostęp 2015-12-05].
  5. Gedeon Burkhard: Biografie (niem.). Serienjunkies. [dostęp 2015-12-05].
  6. Gedeon Burkhard - News und Infos zu Gedeon (niem.). VIP.de. [dostęp 2015-12-05].
  7. Gedeon Burkhard Net Worth (ang.). Richest Celebrities. [dostęp 2015-12-05].
  8. Gedeon Burkhard echt privat: Nach heimlicher Trennung! So lebt der einstige Frauenheld heute (niem.). news.de. [dostęp 2015-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-08)].
  9. Gedeon e Samanta (wł.). Rai.it. [dostęp 2015-12-05].
  10. Gedeon Burkhard - Munzinger Biographie (niem.). Munzinger Online. [dostęp 2015-12-05].
  11. Gedeon Burkhard, photo, biography (ang.). RIN.ru. [dostęp 2015-12-05].
  12. Gedeon Burkhard (3 de Julho de 1969) (port.). Filmow. [dostęp 2015-12-05].
  13. Gedeon Burkhard Biografie (niem.). tv.heute.at. [dostęp 2015-12-05].
  14. Gedeon Burkhard - Sztárlexikon (węg.). Starity.hu. [dostęp 2015-12-05].
  15. Gedeon Burkhard (wł.). MYmovies. [dostęp 2015-12-05].
  16. JSp (2017-09-30): Peinlich-Auftritt von Burkhard und Neubauer (niem.). t-online.de. [dostęp 2017-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-08)].
  17. Gedeon Burkhard (niem.). Gala.de. [dostęp 2015-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-08)].
  18. Bajkó Panka (2018-04-14): Ön felismerné? Így néz ki ma a Rex felügyelő egykori sztárja – fotó (węg.). Blikk.hu. [dostęp 2017-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-08)].
  19. Überraschende Trennung und schon neue Frau (niem.). Gala.de. [dostęp 2017-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-08)].
  20. Neues Frauchen für „Kommissar Rex“? (niem.). Bild. [dostęp 2015-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-08)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]